Inhoudsopgave van Editie 4 - 2020 - Wieler Revue

Toen het medio maart stil werd in het peloton had niemand gedacht dat het virus ons dagelijks leven zo heftig overhoop zou gooien. Het coronavirus zette zijn klauwen rücksichtslos in de klassiekers en ook voor de Giro was het al gauw einde verhaal. Wat het zou betekenen voor de heilige Tour, daar durfde vrijwel niemand aan te denken. Het verdict was hard: geen Tour in juli. Het zal even wennen zijn. Inmiddels lijkt er licht aan het einde van de tunnel, maar we spreken meer dan ooit met twee woorden. 29 augustus moet La Grande Boucle, in welke vorm dan ook, van start gaan in Nice om vervolgens drie weken lang kriskras door Frankrijk te meanderen. Een organisatorische opgave van jewelste in deze onzekere tijd. Het lijkt momenteel, dik twee…

ONZE EERSTE WIELERKONINGIN Annemiek van Vleuten en Anna van der Breggen zijn de huidige boegbeelden van het nationale dameswielrennen. Hun voorgangsters: Marianne Vos en Leontien van Moorsel. Geweldige ambassadeurs. Beiden ken ik goed. Met Leontien maakte ik halverwege de jaren negentig kennis in mijn geboortedorp Stampersgat. In het gezelschap van haar vader Harry en moeder Martha stapte ze uit de auto, pakte haar fiets en belde aan bij een willekeurige woning aan de Noordzeedijk met het verzoek zich te mogen omkleden. Boven elke twijfel verheven, is dat Keetie van Oosten-Hage het Nederlandse vrouwenfietsen als eerste op de kaart zette. Boerendochter uit St. Maartensdijk, opgegroeid in een gezin van acht kinderen. Haar zussen Bella, Heleen en Ciska koersten best aardig, maar stonden ver in haar schaduw. Ik herinner me dat ik…

HET WAS NIET MINDER DAN EEN MIDDELVINGER toen de internationale wielerunie de hernieuwde kalender bekendmaakte. De Tour de France had logischerwijs de eerste keuze, de Giro d’Italia kreeg een plek toebedeeld en een winterse Vuelta a España was ook geen onoverkomelijk probleem. De UCI vergat in eerste instantie - al dan niet per ongeluk - alleen wel een hernieuwde kalender voor vrouwen samen te stellen. Dat was tegen het zere been van de voorzitter van de vakbond Cyclists’ Alliance Iris Slappendel, die meerdere keren contact legde met de UCI, maar in de eerste weken van de coronacrisis amper een grote teen tussen de deur kreeg bij de hoge heren in Zwitserland. Mede door het werk van Cyclists’ Alliance ligt er nu toch een uitgebreide vrouwenkalender op de plank voor het…

Ook Breukink werd overrompeld door de corona-crisis. Onvoorstelbaar en ongekend wat er allemaal gebeurt, stelt hij. ”We wonen in Kalmthout, net over de grens, op een groot terrein, dus wat ruimte betreft hebben we niet te klagen. Je mag boodschappen doen, je mag fietsen. Maar je vrijheden zijn beperkt. Je moet de noodverordeningen van de Belgische overheid strikt opvolgen. Je hebt geen andere keuze. Soms benauwt me dat. Het liefst wil ik natuurlijk weer aan de slag. Sinds het begin van dit seizoen becommentarieerde ik wedstrijden voor Eurosport, een hele leuke baan. Geen flauw idee wanneer er weer wordt gekoerst. Niemand weet dat.” Afgelopen herfst trok sponsor Roompot-Charles, na vijf jaar, de stekker uit de wielerformatie. Erik behoorde tot de staf. ”Ik bewaar mooie herinneringen aan die periode. We startten…

GERBEN KARSTENS: ‘WE PLUNDERDEN DE LOKALE CAFÉS’ Gerben Karstens won in 1973 naar Milaan zijn enige etappe in de Giro d’Italia ooit. Daarmee nam hij revanche voor zijn diskwalificatie van twee dagen eerder. KARSTENS: “Ik heb in mijn loopbaan één keer de Giro d’Italia gereden, want mijn ploegen waren nooit geïnteresseerd. Toen ik in 1973 meedeed won ik twee etappes, maar in de derde rit werd ik gediskwalificeerd. In de finale zat ik samen met mijn ploeggenoot Rik Van Linden klem. We gebruikten onze handen om staande te blijven. Daarop werd ik uit de uitslag geschrapt, omdat wereldkampioen Marino Basso protest aantekende. Basso was nota bene derde geworden, waardoor mijn ploeggenoot Gustaaf Van Roosbroeck won. Daarom heb ik geen verhaal gehaald bij Basso, maar ik ben toen wel door hem…

Lange tijd dacht ik dat het wel zou meevallen, met dat coronading. Maar toen kwam het bericht dat de opnames van Vlaanderens topsoap ‘Thuis’ zouden worden stopgezet, dat Royal Dutch Shell voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog knipte in haar dividend, èn dat de Ronde van Vlaanderen werd geannuleerd. Dat laatste gaf de doorslag. Een virus dat zelfs een monument als de Ronde niet ontziet, moet ernstig worden genomen. Ik zal me hier niet mengen in de discussie hoe veilig of opportuun het is wielerwedstrijden te laten doorgaan. Niettegenstaande mijn opleiding als bioloog en onmiskenbare beslagenheid aangaande virussen en aanverwante fenomenen – mijn proefschrift uit vorig millennium droeg niet voor niets de titel ‘Verschillende procedures voor de isolatie van een t-RNA-suppressorstam bij Agrobacterium tumefaciens’ – wil en kan ik…

IN 1953 STOND ER VOOR HET EERST EEN NEDERLANDSE PLOEG aan de start van de Giro d’Italia. Het zestal Wim van Est, Hein van Breenen, Hans Dekkers, Wout Wagtmans, Jos Suijkerbuijk en Gerard Peters hield de vaderlandse eer in Italië hoog. Of zoals Jan Cottaar het schreef in zijn voorbeschouwing in het bondsblad Wielersport: ‘De Nederlandse wegrenners hebben ons alle reden gegeven om met bijzondere belangstelling uit te zien naar de Ronde van Italië, die van 12 mei tot en met 2 juni, in een warm en stoffig land, in een land waar vruchtbare valleien worden afgewisseld door verraderlijke, grimmige bergpassen, zal worden verreden. (…) Hier moeten de onzen zich opnieuw laten gelden en ge kunt er verzekerd van zijn, dat dit zeer, zeer moeilijk zal zijn.’ Desondanks was het…

‘De Tour door laten gaan is een onverantwoord groot risico’ MICHAEL BOOGERD “Tsjah, ik heb verstand van fietsen en niet van pandemieën. Ik kan me voorstellen dat het voor een hoop ploegen vijf voor twaalf is, en dat die het koste wat kost door willen laten gaan. Maar het is natuurlijk vreemd dat sommige dingen absoluut niet kunnen en dat een Tour wel door moet gaan. Ik vraag me af of het voor de bühne is, of dat ze het al echt besloten hebben in Frankrijk. Als zelfs het voetbal niet door mag gaan, wat toch in een stadion plaatsvindt, dan wordt het voor het wielrennen een heel moeilijk verhaal. Maar als het zonder publiek kan, dan moeten ze het zeker doen. Toch zijn er ook heel veel renners die…

De voorbereidingen op het wereldkampioenschap in Martigny en de Olympische Spelen in Tokio zaten er al grotendeels op. Maar met het uitstellen van de Olympische Spelen door de coronacrisis is het voor vrouwenbondscoach Loes Gunnewijk voorlopig even rustiger geworden. “We waren al lange tijd bezig met de Olympische Spelen en dat wordt door de coronacrisis even opgeschort. Voor ons is het enkel een verplaatsing van de datum. De plannen naar de Spelen toe zullen niet wezenlijk anders zijn in 2021. Ik heb regelmatig contact met rensters. De ene heeft meer moeite met de motivatie dan de ander, maar iedereen vindt fietsen harstikke leuk om te doen. Het is ook een periode waarin je juist kunt werken aan zaken waar normaal weinig tijd voor is. Dat kan krachttraining zijn of extra…

VANAF HET MOMENT dat het coronavirus in Europa om zich heen greep en duidelijk werd dat Milaan-Sanremo en de Tirreno werden afgelast, leefde wielerwereld tussen hoop en vrees. En dat doen we eigenlijk nog steeds. Parijs-Nice was de laatste koers van naam die voorlopig verreden werd en niemand weet of er dit jaar sowieso nog weer gebuffeld, gestoempt en gekwakt gaat worden. Net als elke sportorganisatie verkeert ook de UCI in zwaar weer door alle gemiste inkomsten, maar toch hoopt voorzitter David Lappartient met de nieuwe kalender zijn kudde van perspectief te voorzien. De hele WorldTour kalender wordt er in drie maanden doorheen gejast, inclusief de drie grote ronden. Uiteraard is het bieden van perspectief essentieel maar of de aangepaste kalender daadwerkelijk wordt afgewerkt is maar zeer de vraag. Virologen…

RENNERS DIE VERPLICHT BINNEN MOETEN BLIJVEN, virtuele wedstrijden en op zondag terugblikken op een klassieker uit het verleden. Het wielervoorjaar, waar zoveel van werd verwacht, zag er ineens heel anders uit. Hoe het vervolg van dit jaar er uit gaat zien is nog ongewis, en het voor renners, ploegen en organisatoren een onzekere tijd noemen lijkt ons een overbodig understatement. Niet koersen betekent immers geen zichtbaarheid en dus is de wielersponsoring momenteel een stuk minder interessant. Slecht nieuws voor een sport die qua financiering bijna volledig a›ankelijk is van sponsoring. Bij veel ploegen doen renners en staf al grote loonoffers om het voortbestaan van de ploeg niet in gevaar te brengen. Op het moment van schrijven zijn er wel data om de belangrijkste wedstrijden in het najaar in te halen,…

Anno 2020 is het alweer vier jaar geleden dat een Italiaan voor het laatst de Giro wist te winnen. In 2016 was Vincenzo Nibali immers de primus in de ronde van zijn eigen land. Zo’n lange leegte, vanuit Italiaans oogpunt althans, was rond de laatste eeuwwisseling ondenkbaar. Het Italiaanse wielrennen bevond zich dankzij renners als Garzelli, Simoni, Di Luca, Rebellin en Bartoli in een absolute hoogconjunctuur. Elf edities achtereen prijkt er een Italiaan op de erelijst van de Giro, maar Francesco Casagrande staat er niet tussen. Tweemaal was hij er erg dichtbij. Francesco Casagrande, van 14 september 1970 en geboren te Florence, viel al op jonge leeftijd op als klimtalent. Hij won in 1991 de Baby Giro en werd in 1993 prof bij Mercatone Uno. De Italiaan beliep de weg…

Laten we eerst teruggaan naar die Tour van 1989. LeMond, in de slot-tijdrit rijdend met een opzetstuur en aerodynamische helm, wint de Tour met 8 seconden voorsprong. Er is een theorie die beweert dat als Fignon zijn lange paardenstaart had afgeknipt, hij die Tour gewonnen had. Of het waar is weten we niet, maar deze anekdote onderstreept wel waarom aerodynamica zo belangrijk is. Dat zie je anno 2020 duidelijk terug. Niet alleen in tijdritten, maar ook in wegwedstrijden. Renners rijden op aerodynamische frames, in kleding die veel wegheeft van een tijdritpak en met een aerohelm op het hoofd. Verreweg de grootste weerstand die een fietser op het vlakke moet overwinnen is de luchtweerstand, daarom telt elke seconde en elke watt aan vermogen die gewonnen kan worden. UCI-REGELS Wat voor wegfietsen…

HAAST ACHTELOOS VERTELT VAN EMDEN halfweg het gesprek best in Italië te willen wonen. Het land van artiesten, zoals hij dat zelf omschrijft. Show is niet het eerste waar je de nuchtere Van Emden mee associeert, maar waar hij wel stilletjes van kan genieten. Van Emdens liefde voor Italië is niet ontstaan tijdens zomervakanties aan het Gardameer of door de Nederlandse tridente van AC Milan begin jaren negentig, maar door de fiets en de koers. Zijn eerste deelname aan de Giro d’Italia maakt hem op slag verliefd op het land. Nog voordat hij zijn zin heeft uitgesproken haast Van Emden erbij te zeggen dat hij en zijn gezin het uitstekend naar hun zin hebben in het Belgische Lanaken. Liefde kent immers ook een lelijke kant en Van Emden wil niet…

Het is 2019 als Italië aandacht schenkt aan de honderdste geboortedag van Fausto Coppi met ondermeer fototentoonstellingen en ander eerbetoon. Het land doet het dit jaar opnieuw, nu ter gelegenheid van de zestigste sterfdag van de campionissimo. Ook de verschillende wielermusea in Italië zoals in Alessandria, Novi Ligure, Madonna di Ghisallo en natuurlijk Castellania in Coppi’s voormalig woonhuis doen wat extra’s. Zijn even vermaarde iets eerder geboren tijdgenoot Gino Bartali deelt niet alleen in de aandacht van Coppi, er zijn ook eigen tentoonstellingen, zowel vorig jaar als dit jaar bij zijn twintigste sterfdag, en er wordt een derde film over hem gemaakt. Bartali krijgt zelfs in het onderwijs aandacht. Zijn kleindochter Gioia houdt op veler verzoek van scholen regelmatig lezingen en verschijnt in tv praatprogramma’s. Voorlopig toppunt in de aandacht…

RABOBANK WIELERPLOEG (NUMMER 2 OP DE RANGLIJST) In 1996 ziet het Rabo Wielerplan het levenslicht: een plan om ‘heel fietsend Nederland vooruit te helpen’. Het is de start van een sponsoring die tot 2012 zou duren. In 2007 lijkt het erop dat de ploeg met Michael Rasmussen de Tour gaat winnen. De Deen wordt echter uit de Tour gezet en op staande voet ontslagen, wegens het overtreden van de interne regels. Rabo besluit tot eind 2016 als hoofdsponsor aan te blijven, vooral omdat de wielersport populair is. Echter, eind 2012 worden de geruchten over grootschalig dopinggebruik bij de ploeg steeds sterker. De bank kan niet anders dan zich terugtrekken, maar spreekt wel af dat renners gedurende de looptijd van het sponsorcontract financieel gesteund worden, zonder in een Rabo-shirt te rijden.…