Inhoudsopgave van Editie 9 - 2019 - Wieler Revue

Door het slechte weer in Yorkshire en de opvallende taferelen van vallende renners bij de race tegen de klok voor mannenbeloften, werd de individuele tijdrit van de elitevrouwen met ongeveer een uur uitgesteld. De eerste vrouw die van start ging was Noura Alomairi uit Koeweit. Dat zorgde voor opvallende beelden, want de vrouw uit Koeweit reed zo traag dat ze na een tweetal kilometer al werd ingehaald door de renster die na haar was gestart. De eerste die een mooie richttijd wist neer te zetten was de Wit-Russische Alena Amialiusik. Zij deed uiteindelijk bijna 46 minuten over het geaccidenteerde parkoers in Yorkshire. Onder andere topper Amanda Spratt kwam bij lange tijd niet aan de tijd van Amialiusik, maar ondertussen was er al een schaduwfavoriete aan een prima tijdrit bezig. Sterker…

Op het moment dat deze Wieler Revue ter perse gaat zijn de eerste wereldbekercrossen alweer verreden. Zoals de laatste jaren gebruikelijk is, begint het hele circus aan de andere kant van de plas, in de Verenigde Staten dus. Bij de mannen was Eli Iserbyt de beste in zowel Iowa als Waterloo. Bij de dames gingen de bloemen naar respectievelijk de Canadese Maghalie Rochette en de Tsjechische Katerina Nash. Dat brengt ons meteen bij de eerste van de drie regelmatigheidsklassementen: de Wereldbeker. Qua opzet geen schokkende veranderingen, ware het niet dat de stand in de Wereldbeker de startvolgorde bepaalt. Tot vorig jaar werd deze startvolgorde bepaald door de UCI ranking. Men heeft dit veranderd om de deelname aan de Amerikaanse crossen aantrekkelijker te maken. Mathieu van der Poel reed deze twee…

Van der Poel liet ons achter als een stel junioren, gelukkig is het fenomeen Mathieu van der Poel nu op vakantie, Van der Poel laat zien dat wielerwetten bullshit zijn. Voor dit seizoen zouden deze quotes van veldrijders als Wout van Aert, Toon Aerts of Lars van der Haar geweest kunnen zijn. Maar niets is minder waar, want ergens gedurende het wielerjaar hebben wereldtoppers op de weg als Matteo Trentin, Julian Alaphilippe en Tom Dumoulin dit gezegd over het fenomeen dat drie disciplines combineert alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Hoewel er voor de voorjaarsklassiekers nog een slag om de arm gehouden wordt wat betreft de kansen van Van der Poel, wordt na de maand april haast elke wegkoers waar hij aan meedoet op hem afgestemd. Het…

SPECIFICATIES Frame: Advanced-Grade Composite Groepset: Shimano Ultegra RX Crank: Praxis Zayante Wielen: Giant CXR-1 Composite Banden: Maxxis Velocita, 40mm IK MOCHT TIJDENS DE LtD Gravel Raid de Giant Revolt Advanced 0 gravelracer uitproberen. Misschien is het handig om eerst even te benoemen waarin een gravelracer zich onderscheidt van een racefiets en een cyclocrosser. Gravelracers zijn gemaakt om comfortabel en snel lange afstanden af te leggen, veelal op onverhard terrein. Ten opzichte van een racefiets heeft een gravelracer ruimte voor bredere banden. Zo kun je in de Revolt banden tot 45 millimeter breed monteren. Bij een pure racefiets past dit niet. Daarnaast zie je dat een gravelracer vaak bevestigingsmogelijkheden voor tassen en dergelijke heeft zodat hij geschikter is voor bikepacken en lange tochten. Je zit vaak wat rechterop en de wielbasis…

1 ASTANA WINT NA DRAMATISCHE START JUMBO-VISMA DATUM: 24 AUGUSTUS 2019AFSTAND: 18 KILOMETERSTART: LAS SALINAS DE TORREVIEJAFINISH: TORREVIEJA Een Vuelta die begint met een ploegentijdrit: het is inmiddels geen uitzondering meer. Sinds 2002 startten veertien Rondes van Spanje met een tijdrit in ploegverband. Dat deze Vuelta a España aan de Spaanse kust begon, is eveneens veelvoorkomend. Waar de Spaanse drieweekse vorig jaar in Malaga begon, vertrekt de karavaan dit jaar in Torrevieja aan de Costa Blanca. Terwijl Astana een rappe tijd wegzette, begonnen de acht van Jumbo-Visma aan hun ploegentijdrit. Al snel waren er nog maar zeven over, want Sepp Kuss moest door mechanische pech direct na de start lossen. Daarmee was de miserie voor de supermarktploeg nog niet over, want halverwege de tijdrit ging het volledige team onderuit vanwege…

Johnny Hoogerland wil het fietsen in Karinthië naar een hoger plan tillen. En hij aarzelt niet om daarbij van de gebaande paden af te wijken. Letterlijk. Het liefste zoekt hij tegenwoordig gravelwegen op. Het begon allemaal toen 3T hem begin dit jaar vroeg samen met Frank Schleck ambassadeur te worden van het Italiaanse fietsen-merk. “Aangezien we nog midden in de verbouwing zaten en ik inmiddels 85 kilo woog was het voor mij een goede aanleiding om weer wat meer te gaan fietsen. Ze lieten mij zien wat voor evenementen ze allemaal organiseerden en Jeroboam was daar een van. Een gravelride die vorig jaar eigenlijk begonnen is om het Meer van Iseo in Italië en iets dat volgend jaar over de hele wereld navolging krijgt. Het leek mij prachtig om dat…

TOM AKKERMAN over de Ltd Gravel Raid (p60-65) Gravelbiken is booming de laatste jaren. Vanuit de Verenigde Staten overgewaaid naar onze contreien en ook hier mateloos populair aan het worden. Gravelfietsen gaan als zoete broodjes over de toonbank en de gravelgerelateerde evenementen schieten als paddenstoelen uit de grond. Ik snap dat wel, want offroad fietsen staat synoniem aan avontuur en natuur. En ik ben er inmiddels ook achtergekomen dat lekker eten en drinken niet los gezien kan worden van het gravelfietsen. Die kennis deed ik op tijdens de Ltd Gravel Raid eind september. Dit weekend, bedacht door Laurens ten Dam, houdt het midden tussen een festival en een weekend fietsen. Dus fietsen, lekker eten, muziek en een biertje… Prima combinatie! Ten Dam is overigens bezig met zijn laatste wedstrijden als…

Wie in het programmaboekje van dit WK wielrennen zocht naar de ploegentijdrit, kon lang blijven zoeken. De TTT heeft sinds dit jaar plaatsgemaakt voor de Mixed Team Relay, waarbij drie mannen en drie vrouwen namens hun land strijden voor de snelste tijd. Voor Nederland deden Bauke Mollema, Koen Bouwman en Jos van Emden mee bij de mannen, waarna Lucinda Brand, Riejanne Markus en Amy Pieters het moesten afmaken in Harrogate. Het parkoers in Yorkshire lag er lastig bij. Niet alleen ging het in en rond Harrogate constant op en af, ook regende het pijpenstelen. Typisch Engelse omstandigheden dus. De Britten konden in eigen land echter niet naar een toptijd snellen. Ook de Duitsers vielen tegen, terwijl zij op papier misschien wel het sterkste team naar Groot-Brittannië gestuurd hadden. Het Nederlandse…

Halverwege de route is een verzorgingspost. Ik doe me tegoed aan M&M’s, repen en wat drinken. Dat was ook wel nodig, want het gemiddelde ligt niet heel hoog vandaag. We zullen het maar op een combinatie van de weersomstandigheden en het slaapgebrek houden. Maakt niet uit, want het is wel genieten. Op een gegeven moment vraagt iemand vriendelijk of hij mij mag passeren. Het is Sam Oomen met in zijn zog Tom Dumoulin en Joris Nieuwenhuis. Ik overweeg even om aan te pikken, maar ik besluit verstandig te zijn en m’n eigen tempo aan te houden en met nog zo’n 15 kilometer te gaan kom ik aan bij wat een ‘Crazy Climb’ genoemd wordt. Crazy is een understatement, want het is zo steil dat het voor gewone stervelingen ondoenlijk is…

In de sportwereld is men altijd op zoek naar toonaangevende voorbeelden. Atleten die als maatstaf gelden en jarenlang hun sport domineren. Naar idolen. In het veldrijden zijn die voorbeelden zonder twijfel Mathieu van der Poel en Wout van Aert, terwijl de alleskunners ook op de weg en in het geval van de Nederlander ook nog op de mountainbike domineren. Aan het begin van hun eerste voorjaarscampagne op de weg was de teneur in de wielerwereld over hun kansen nog: eerst zien dan geloven. Nog geen twee jaar later hebben ze het wegwielrennen op z’n kop gegooid en vroeg iemand als Tom Dumoulin zich al af of wegrenners zich wel op de juiste manier voorbereiden op het seizoen. Joris Nieuwenhuis kijkt met bewondering naar het hoge niveau van zowel Van der…

Mads Pedersen is de nieuwe wereldkampioen. De Deen was verrassend sneller dan Matteo Trentin. Stefan Küng werd derde. Dit jaar geen kopgroep met renners uit tropische wielerlanden, maar de grote kanonnen meldden zich vooraan. Onder anderen Magnus Cort Nielsen, Primoz Roglic, Richard Carapaz en Nairo Quintana zaten in de kopgroep, die wel onder controle werd gehouden door onder andere Jos van Emden. Al snel werd deze ijzersterke kopgroep weer teruggepakt, waarna de meeste koplopers direct moesten lossen. Door het dramatische weer in Engeland werd het een echte slijtageslag. Op zo'n honderd kilometer van de meet kregen de Belgen een fikse tegenvaller te verwerken. Mede-kopman Philippe Gilbert kwam ten val. Remco Evenepoel wachtte op hem, maar ze wisten beiden niet meer terug te keren in de koers. Verder gaven ook Sam…

Om tien minuten voor half drie werd Khaled Alkhalaifah uit Koeweit als eerste in gang geschoten. Hij was uiteraard geen renner om rekening mee te houden. De eerste coureur die een richttijd neerzette was thuisrijder John Archibald. De Brit deed uiteindelijk een uur, acht minuten en zestien seconden over het 54 kilometer lange parkoers. De Brit reed ook al goede tijden onderweg, maar toen de echte kleppers zich meldden werd de tijd van Archibald van de tabellen geveegd. Bij het eerste tussenpunt deden de Belgen het met Evenepoel en Campenaerts prima. Onze zuiderburen konden gaan dromen van het WK-goud, maar Dennis dook direct achttien seconden onder de tijd van Evenepoel en Campenaerts. Grote verliezer bij het eerste tussenpunt was Primoz Roglic, die geen rol van betekenis kon spelen in de…

In de finale was je weg met onder anderen Matteo Trentin en Mathieu van der Poel. Voelde je jezelf de underdog op dat moment? “Om eerlijk te zijn was ik op dat moment al blij met een medaille. Ik was ervan overtuigd dat zowel Trentin als Van der Poel sneller zouden zijn dan ik. Dat Van der Poel afhaakte in de slotronde was dan ook een grote verrassing. Niemand had het zien aankomen. Ook hijzelf niet denk ik. Daarna was ik zeker van een medaille omdat Gianni Moscon al een paar keer gelost was en niet meer over goede benen beschikte.” Voordeel was dat je niets te verliezen had. Voelde je dat ook zo? “Dat is zeker waar. Voor mij is een podiumplaats op een WK sowieso al een geweldig…

OKTOBER 2019 05-10-2019BerencrossMeulebekeEthias Cross) 06-10-2019 GP Pelt (Rectavit Series) 12-10-2019 Kruibeke - Polderscross (Ethias Cross) 13-10-2019 Gieten (Superprestige) 17-10-2019 Kermiscross Ardooie 19-10-2019 Boom (Superprestige) 20-10-2019 EKZ Cross - Bern (Wereldbeker) 22-10-2019 Nacht van Woerden 26-10-2019 GP van Brabant ’s Hertogenbosch 26-10-2019 Beringen (Ethias Cross) 27-10-2019 Asper-Gavere (Superprestige) Balken mogen alleen nog maar op rechte stukken en niet na bochten worden gelegd NOVEMBER 2019 01-11-2019KoppenbergcrossOudenaardeDVV Trofee) 03-11-2019 Ruddervoorde (Superprestige) 10-11-2019 EK Cyclocross in Silvelle (Italië) 11-11-2019 Jaarmarktcross Niel (Rectavit Series) 16-11-2019 Tabor (Tsjechië) (Wereldbeker) 17-11-2019 Flandriencross Hamme (DVV Trofee) 23-11-2019 Ambiancecross Wachtebeke 24-11-2019 Koksijde (Wereldbeker) 30-11-2019 GP Kortrijk (DVV Trofee) DECEMBER 2019 01-12-2019ZilvermeercrossMolAndere) 07-12-2019 Essen (Ethias Cross) 08-12-2019 Zonhoven (Telenet Superprestige) 14-12-2019 GP Mario De Clercq Ronse(DVV Trofee) 15-12-2019 Druivencross Overijse (Andere) 21-12-2019 Waaslandcross Sint-Niklaas (Rectavit Series) 22-12-2019…

Je kunt de LtD Gravel Raid het beste omschrijven als een weekend lang kamperen, muziek, kampvuur, hamburgers en bier in Hellenthal, ergens diep in de Duitse Eifel gelegen. En fietsen natuurlijk, vooral fietsen! Zoveel mogelijk offroad. Op de gravelbike, mountainbike of zelfs op een racefiets met iets bredere banden. Het maakt eigenlijk allemaal niet zoveel uit. Hard fietsen en KOM-metjes zijn allemaal niet zo belangrijk, het sociale aspect, genieten en avontuur des te meer. Prima insteek wat mij betreft. Goed, op naar Hellenthal dus. Wanneer ik het dorpje binnenrijd ruik ik de rook van het kampvuur al en breekt de zon door. Dat laatste is gewoon toeval, maar het maakt me wel blij. September loopt immers ten einde en de zomer heeft nu echt wel plaats gemaakt voor de herfst.…

We spreken Sanne Cant aan de vooravond van het veldritseizoen. Zoals in de intro sl duidelijk werd, Cant heerst de laatste jaren in veldritland. Ze is de afgelopen drie jaar wereldkampioene, is al een decennium kampioene van haar eigen land en won het EK ook al driemaal. En dan hebben we het nog niet eens over de resem eindklassementen die ze al binnenhengelde. Toch is zo’n seizoensstart ook voor haar een beetje aftasten. Dat blijkt wel wanneer we haar vragen wat we dit seizoen van haar kunnen verwachten. “Goh, ik vind dat zelf heel moeilijk in te schatten. Ik hoop natuurlijk het niveau van vorig seizoen weer te halen en iedere week mee te strijden om de overwinning. Of dat lukt is natuurlijk altijd weer afwachten, maar ik heb er…