Wieler Revue Editie 9 - 2018

465. Dat is het aantal dagen tussen 1 juli 2017 en 30 september 2018. Twee data die Alejandro Valverde de rest van zijn leven niet meer zal vergeten. Op 1 juli 2017 gleed ‘El Imbatido’ ongenadig hard in de hekken op de verregende en spekgladde straten van Düsseldorf. Twee seconden na de klap veranderde de gezichtsuitdrukking van Valverde van geschokt naar complete paniek. De Spanjaard schreeuwde en huilde. Onmacht. Verdriet. Boosheid. Valverde zag meteen dat het helemaal fout zat. Tussen de vreselijke pijnscheuten door zag hij dat zijn knieschijf niet meer op de oorspronkelijke plek zat. In de ambulance flitste de lange revalidatie die voor hem lag door hem heen. Dat hem dit nog moest overkomen op 37-jarige leeftijd. Stapte hij hiervoor nog elke dag als een trainingsmaniak op de…

TIM DE VRIES OVER LARS VAN DER HAAR (P. 42-49) In de sportjournalistiek zijn er heel veel vragen die steeds maar weer worden gesteld. "Wat gaat er nu door je heen?" is daar het ultieme voorbeeld van. Beste profsporters, maakt u zich maar geen illusies: tot in lengte van dagen zult u die vraag nog moeten beantwoorden. In het veldrijden is er ook zo'n vraag: "Wanneer ga je de weg op?" Eerlijk gezegd word ik er altijd een tikje cynisch van als ik dat voorbij zie komen. Alsof het 'strontlopen', zoals de cross wel eens oneerbiedig wordt omschreven, iets minderwaardigs is. Alsof het nooit je favoriete wielerdiscipline kan zijn. En net daarom besloot ik die vraag ook aan Lars van der Haar te stellen. Zijn ogen maakten het voor mij…

Remco Evenepoel heeft zich in de Tiroler hoofdstad Innsbruck met overmacht gekroond tot mondiaal tijdritkampioen bij de junioren. De Belg won de titel met 1'23" voorsprong op Lucas Plapp, die gekroond werd tot 'best of the rest'. "Fred, jong, Hij rijdt vijf kilometer te rap voor ons." Het zijn de legendarische woorden van Frans Verbeeck die in het collectief wielergeheugen staan gegrift. Hij sprak over Eddy Merckx na afloop van de Ronde van Vlaanderen van 1975. Het is een zin die ook van toepassing zou kunnen zijn op Evenepoel. Op het 27,7 kilometer lange traject startte Evenepoel, door velen bestempeld als een nieuwe Merckx, als de absolute topfavoriet. Hoewel hij vooraf de verwachtingen nog temperde bleek hij zijn status op het Tiroler tijdritparkoers volledig waar te maken. Hij had 33…

Rozemarijn Ammerlaan heeft Nederland het eerste goud bezorgd op het wereldkampioenschap in Innsbruck. Ammerlaan was de sterkste op de individuele tijdrit bij de junioren. Ammerlaan, die ook Nederlands kampioene is bij de junioren op de tijdrit, was over twintig kilometer respectievelijk zeven en achttien seconden sneller dan de Italiaanse Camilla Alessio en de Britse Elynor Bäckstedt. Bij het eerste tussenpunt lag Ammerlaan nog tweede, maar in het laatste gedeelte bleek ze de beste van allemaal. Na afloop leek Ammerlaan haar triomf niet te kunnen geloven. "Ik heb er geen woorden voor", was haar reactie dan ook na afloop. "Het is een grote verrassing voor me." De gouden plak betekende een uitstekend begin van het wereldkampioenschap voor Nederland.…

Mikkel Bjerg heeft zichzelf opgevolgd als wereldkampioen tijdrijden bij de beloften. Het Deense toptalent liet geen spaan heel van de concurrentie. De tweede en derde plaats gingen naar respectievelijk Brent Van Moer en Mathias Jorgensen. Met Julius van den Berg (EF Education First-Drapac) en Pascal Eenkhoorn (Team LottoNL-Jumbo) stonden er twee Nederlanders aan het vertrek in Oostenrijk. Van den Berg ging als eerste Nederlander van start, maar kon geen richttijd neerzetten. Eenkhoorn reed wel een razendsnel eerste gedeelte, maar hij kon zijn inspanning ook niet volhouden. De tijdrijder die wel een uitstekende tijd wist neer te zetten was de Belg Brent Van Moer, momenteel stagiair bij Lotto Soudal. Hij pakte zijn tijd vooral in het tweede gedeelte, want Van Moer zag de concurrentie keer op keer tijd inleveren in de…

De wielerwereld centreerde zich niet alleen in Innsbruck. In Iowa werkten de crossers tegelijkertijd hun tweede en laatste Amerikaanse wereldbekerveldrit van het seizoen af. Bij de mannen was de uitslag een déjà-vu: Toon Aerts dook als eerste het veld in en hij zou, net als in Waterloo, de veldrit op zijn naam schrijven, ondanks dat Wout van Aert zich kranig verweerde. De wereldkampioen versnelde meermaals, maar Aerts brak nooit. Sterker nog: de coureur van Telenet Fidea Lions zou uiteindelijk van zijn landgenoot wegrijden. Hij zou daarmee tekenen voor zijn tweede wereldbekerzege in een week. Daarnaast verstevigde hij zijn leidende positie in het regelmatigheidsklassement. De top tien was een bijna volledig Belgische aangelegenheid. Corné van Kessel was met een vijfde plaats de enige niet-Belg uit de top-10.. Na de mannenveldrit waren…