Inhoudsopgave van Editie 4 - 2018 - Wieler Revue

De Special van wat al jaren de allermooiste ronde van het jaar is: eindelijk ligt hij weer in de schappen. Een nummer dat veel romantische gevoelens losmaakt dan de meeste andere. Maar toch, er mist iets aan dit jaar. Niet zozeer aan het nummer zelf, denken wij dan toch, maar aan het Giro-gevoel. ER ZIJN MEERDERE factoren die daar invloed op hebben. Toen ik als kleine wielerfanaat begon met kijken was de eerste grote ronde die ik van begin tot eind meekreeg de Giro van 2005. Een ronde waarin van alles gebeurde, maar waarin het vooral spannend was tot het eind. Waarin ook figuren de koers bepaalden, die meer charisma hadden dan het hele peloton van nu bijeen. EEN SPANNENDE grote ronde zoals die heb ik zelden nog maar meegemaakt.…

Voorafgaand aan de Giro van 2017 waren er twee grote favorieten voor de eindzege in de Italiaanse feestronde: Vincenzo Nibali kon voor een derde keer de ronde van zijn eigen land winnen en Nairo Quintana wilde zijn kunstje van 2014 herhalen. Daar kwam vanuit Nederland nog een favoriet bij. Die rossige jongen van Team LottoNL-Jumbo die in 2016 zijn fiets in een sneeuwwand parkeerde tijdens de afdaling van de Colle delle Agnello. Terwijl hij met minuten voorsprong in de roze leiderstrui rondreed. Juist. Steven Kruijswijk. De Nederlander was uit op revanche en kreeg vanuit eigen land met Bauke Mollema rechtstreekse concurrentie. De Fransen stuurden Thibaut Pinot en de Russen Ilnur Zakarin. En om daar nog een naam aan toe te voegen: de new kid on the block was Adam Yates,…

1 GIRO D’ITALIA ZONDER RITZEGE WEL GESLAAGD OF NIET GESLAAGD “Als ik het nu bekijk, zou ik zeker teleurgesteld zijn mocht het niet lukken een rit te winnen. Maar als ik op waarde word geklopt, dan is dat zo. Als het een eerlijke sprint was, kun je je er makkelijker bij neerleggen. Ik krijg Jos van Emden en Gijs Van Hoecke met me mee. Zij waren er ook bij toen ik zegevierde in de Ronde van Valencia. We weten dus hoe het moet. Mijn vaste piloot Robert Wagner zal niet rijden, omdat zijn vrouw rond die tijd kan bevallen. De ploeg wil niet het risico nemen dat hij na vijf dagen naar huis moet. Dat is jammer, maar ik snap de ploeg goed.” “Ik heb wel moeten wennen aan mijn…

De 101ste Ronde van Italië start in Israël. Ik weet niet goed wat ik daaromtrent denken moet. Het komt me zo onnatuurlijk voor. Een ronde van een land - de naam zegt het zelf - wordt gereden in dat land. En dan nog het liefst in zoveel mogelijk streken en uithoeken ervan. Als ongeneeslijk wielerromanticus droom ik nog altijd van grote rittenkoersen met etappes van vierhonderd kilometer en door ijsregen en hagel beurs gegeselde deelnemers die huilend om hun moeder roepen. GEEF ME MAAR de oorspronkelijke, vijfduizend kilometer lange, sepiakleurige Tours die de contouren van de Franse zeshoek afdweilden en waarin driekwart van het veld werd uitgeteld. Of trakteer me op de Giro van pakweg 1914, bestaande uit acht ritten, gemiddeld 396 km lang. De langste rit, van Lucca naar…

28 mei 2005. In Noord-Italië schijnt de zon. De Italiaanse Alpen, dicht tegen de Franse grens aan, zijn het decor van een ware strijd. Een nieuwe beklimming maakt zijn opwachting in de Giro d’Italia. De Colle delle Finestre is zijn naam, 18 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 9 procent. En alsof dat nog niet genoeg is; het tweede deel van de Finestre kent onverharde wegen. De Giro van 2005 is een opeenhoping van knotsgekke gebeurtenissen. Mario Cipollini neemt afscheid van het internationale wielrennen door in startplaats Reggio di Calabria in een lichtroze tenue de 1.150 meter korte proloog af te werken. De Giro-opener – die ’s avonds wordt verreden – wordt gewonnen door de volstrekt onbekende Brett Lancaster van Ceramica Panaria. Een dag later wint Paolo Bettini in…

AG2R LA MONDIALE Het zal voor AG2R even wennen zijn: een Giro zonder Domenico Pozzovivo. En zonder de Italiaan als kopman. Vijf jaar lang reed Pozzovivo Giri voor de Franse ploeg, met een vijfde plaats in 2014 als beste resultaat. Dit jaar zullen de Fransen de jeugd een kans geven. Romain Bardet had graag de Giro gereden om voor eindwinst te strijden, maar het management van AG2R vindt de Tour de France zo belangrijk dat er voor hun paradepaardje geen Giro in zit. KOPMAN: MICKAËL CHÉREL Langzaam maar zeker groeit Chérel als renner. Jaren geleden was hij echt een pure knecht, de laatste jaren krijgt de lange, frêle klimmer eigen kansen. Zijn hoogtepunt? Een 18de plaats in het Tour-klassement van 2015. Deelt waarschijnlijk het kopmanschap met Giro-veteraan Hubert Dupont. ANDRONI-SIDERMEC-BOTTECCHIA…

Laten we eens beginnen met de darmen van Tom Dumoulin, want daar raakten we vorig jaar immers niet over uitgepraat. Logisch, want zijn duik in de berm kostte hem bijna de eindzege in de Giro. Een flink verbeterpunt dus, aangezien het hooggebergte vaste prik is in de grote ronden. In het tv-programma College Tour liet de Limburger al vallen dat hij voor onderzoek naar het ziekenhuis geweest is. Werd daar de oorzaak gevonden? Ja, antwoordt Titia van der Stelt, diëtiste van Team Sunweb. “Tom had last van een veelvoorkomende klacht in de sport. Die wordt veroorzaakt doordat al het zuurstofrijke bloed in het lichaam wordt gebruikt voor een langdurige, maximale inspanning. Daarbovenop kwamen nog eens andere factoren, zoals hoogte en de druk en spanning van een belangrijke etappe. Het lichaam…

* * * * * CHRIS FROOME Dat de viervoudig Tour-winnaar en enkelvoudig Vuelta-laureaat een turbulent jaar achter de rug heeft, mag duidelijk zijn. Over het Salbutamol-verhaal willen we dus niet te veel kwijt. Als Chris Froome met de juiste klassementsintenties aan de start staat in Jeruzalem, is hij zoals altijd in een grote ronde maar moeilijk te kloppen. CIJFERS KLIMMEN 9 Omdat zijn stijl nou niet bepaald de mooiste is, lijkt het altijd alsof de Britse Keniaan niet de beste klimmer is. Maar als we aan het eind van een bergrit naar de uitslag kijken, moet het raar lopen wil hij niet bij de besten staan. De laatste jaren komt er wel zo af en toe een slecht dagje bij kijken. TIJDRIJDEN 9 Het is dat er nog een…

Wanneer? 3 juli 2017 Koers? De Giro d’Italia Internazionale Femminile, die we beter kennen als de Giro Rosa. Winnaar? Jolien D’Hoore (boven in de Belgische kampioenstrui van Wiggle HIGH5) verslaat Chloe Hosking (beneden in het tricot van Alé-Cipollini) met 5 millimeter verschil. Goed voor 0,0008 seconden! En? De eindwinst in de Giro Rosa is iets duidelijker. Die gaat voor de tweede keer naar Anna van der Breggen. Ze verslaat Annemiek van Vleuten in een rechtstreeks duel ruimschoots.…

Vernieuwingen in het wielrennen, ik ben er altijd doodsbang voor. Veel zaken in de sport krijgen door een jarenlange traditie hun glans: de aankomst van Milaan San Remo op de Via Roma, de beklimming van La Redoute in Luik-Bastenaken-Luik of de beklimming van de Muur tijdens de Ronde van Vlaanderen. Het verdwijnen van die laatste in de absolute finale van De Ronde doet nog steeds mijn wielerhart bloeden. IN FEBRUARI GAF UCI-voorzitter David Lappartient aan dat hij mee wilde praten over kortere grote rondes. Dus een Vuelta of Giro van twee weken in plaats van drie. Dat zal ze geen goed doen. De Tour is nu al baas boven baas. Gelukkig zijn er nog renners zoals Tom Dumoulin die aangeven de Giro net zo mooi te vinden als de Ronde…

Het begon allemaal met Cees Haast. Zonder Cees Haast zou Johan van der Velde waarschijnlijk nooit wielrenner zijn geworden, zegt hij. ‘ALS, ALS, ALS? AS IS VERBRAND HOUT’ “Door Ceesje ben ik begonnen met fietsen. Ceesje reed bij de Televizier-ploeg van Kees Pellenaars en kon redelijk klimmen. In de Tour de France van 1965 stond hij op een gegeven moment zesde in het algemeen klassement. Dat leefde enorm bij ons in het dorp, Rijsbergen. Wij waren één van de weinigen met een televisie thuis, dus ik kon alles vrij goed volgen. In de avonduren werd een speciaal huis-aan-huis-krantje verspreid, met daarin de laatste belevenissen van Ceesje. Ik was een jochie van tien en ben het samen met mijn vriendjes gaan naspelen. Wielrennertje-spelen noemden we dat. Zo ben ik met de…