Ik hou ervan om naar huizen te kijken. Dan slaat meteen mijn fantasie op hol. Ik bedenk wie er woont, hoe het er van binnen uitziet, hoe het is om in exact dát huis, in díé straat, in díé plaats, in dát land te wonen. Een postzegeltje op deze wereld dat de inwoners hun ‘thuis’ noemen. En dan denk ik aan mijn eigen huis, met het kleine tuintje op het oosten. Met daarin een mini-huisje waar je onder kunt zitten als het regent. Nog kleiner is ons grasveld, dat eigenlijk die naam niet mag dragen. Er groeit van alles wat groen is – en ertussen zie je soms wat gras. Regelmatig groeien er bloemen in die ik helemaal niet ken. Er komen vogels op af, wormen, vlinders en andere insecten.…
