Ik draag geen dure ringen: ik ben het niet waard. Ik ben ooit, in een ver verleden, verloofd geweest met iemand die best bemiddeld was, inclusief heel dure verlovingsring en die ben ik toen kwijtgeraakt. Vreselijk! Wat een stress. Het hele huis heb ik overhoopgehaald, alle kussens van alle banken, alle kasten, wasmanden, alle zakken, tassen, onder het bed, in de stofzuigerzak… het ringetje was nergens meer te vinden. Het gebeurde niet lang na de verloving en het duurde even voor ik het durfde te zeggen. Het voelde zo ondankbaar, ook al heb ik het natuurlijk niet expres gedaan. Het voelde ook als een slecht voorteken en inderdaad: een paar maanden later was de relatie ten einde. Niet daarom, ja misschien ook wel, het hielp niet, maar zo is het…
