Larissa: “Vijftien jaar samen, twee kinderen van wie één huilbaby, een rampzalige verbouwing, een man in een midlifecrisis, ik die ongelukkig was met mezelf, een onverwacht ontslag – er waren genoeg ingrediënten die bijdroegen aan de relatiecrisis waar Marco en ik in belandden. We waren onszelf en elkaar volledig kwijt. Om bij die vijftien jaar te beginnen: de sleur zat erin. We deden geen van beiden nog écht moeite voor elkaar. We ondernamen amper dingen samen, interesseerden ons niet echt meer voor wat de ander bezighield en hadden hooguit eens per maand seks, en dan alleen nog snel-snel omdat het moest. We groeiden steeds meer uit elkaar. De leuke, energieke en avontuurlijke man op wie ik ooit was gevallen, leek niet meer te bestaan. En ik deed eerlijk gezegd ook…