Een paar dagen geleden denderde een nieuwe huisgenoot onze levens in. Een wezen dat hopelijk minimaal de komende twaalf jaar bij ons blijft wonen. Een miniversie van iets wat ooit een grote hond gaat worden. Nou ja ooit, dit proces voltrekt zich meestal in een razend tempo, maar goed, men zegt dat je van deze fase moet genieten. Juist omdat het zo snel gaat en ze zo snel groeien.
Onze pup Oscar maakte zijn overrompelende entree. Ja, zo moet ik het noemen. Ik bedoel, een mens denkt toch: ach, zo'n pupje van acht weken, dat slaapt voornamelijk. Ja, dat is ook zo, een uur of negentien, maar de uren daartussen is er hier een doldwaas dier in de weer. Oscar, de zwarte labrador, is in da house en dat zullen…
