Met het krijgen van kleinkinderen kun je eigenlijk alles inhalen waar je vroeger met je eigen kinderen nauwelijks tijd voor had. Ik bedoel, we deden heus veel, en ook veel leuks, maar er zat altijd een zweem van ongeduldigheid omheen. Met gedachten als: ik moet nog dit, en we moeten nog dat, en die en die moet zo naar zwem/piano/balletles. Of: we moeten boodschappen doen en fruit halen voor lunchpakketten. Of: naar ouderavonden en tienminutengesprekken. Of: cadeautjes kopen voor een jarig klasgenootje of juf of meester. Of: mee op een lentewandeling of naar Artis. En ja, ik vertel dit stoer, terwijl de meeste van dit soort zaken niet door mij werden uitgevoerd, maar door Roos, maar toch, alles was druk en veel.
Maar nu kwamen er twee kleinkinderen (van 4…
