S chrik niet, je vader is gevallen en zit onder de blauwe plekken, luidt het berichtje dat ik van Esther (de vrouw van mijn vader) krijg. Oei, gevallen? Gelukkig heeft hij er verder niks aan overgehouden, typt ze erachteraan. Hopelijk zorgt jouw aanwezigheid voor wat rust, want hij is een beetje van slag. Ik stuur haar terug dat ik mijn best ga doen, wat hopelijk niet alleen op mijn vader, maar ook op haar een geruststellend effect heeft.
Als ik bij binnenkomst een medewerkster van het verpleeghuis spreek, schrik ik alsnog. In zijn val heeft mijn vader z'n hele kledingkast meegetrokken. Hoe hij dit voor elkaar gekregen heeft, is een raadsel, want dat ding is loeizwaar. Maar och, wat als hij de kast bovenop zich had gekregen? Ik moet er…
