Ik kan nog steeds niet geloven wat ons vorige week is overkomen. Het was net een spannende scène uit een soapserie, alleen was ik zelf een van de hoofdrolspelers en daar zat ik niet op te wachten. Ted en ik zaten in de hottub bij ons huisje in het bos. Het was al donker, we hadden de buitenverlichting aan en ik had wat kaarsjes neergezet. Ted had twee glazen champagne ingeschonken en we hadden geproost op ons, op de kinderen en op het leven.
“Dit moeten we vaker doen”, zei ik nog.
Enkele minuten later hoorden we geritsel. Tegelijk keken we op, waardoor ik wist dat ik het me niet verbeeldde, Ted hoorde het ook.
“Het zal een dier zijn, een egel of zo”, zei hij. Maar hij had het…