Ik ben moederziel alleen in de stad, want mijn gezin verblijft elders. Een aantal op 'ons' Waddeneiland en een aantal nog reizend in auto's door Europa.
En ik ben dus in de stad, in mijn eentje, zelfs de honden wilden niet met mij mee naar de vaste wal. En ook de kat verklaarde dat hij liever in het duin achterbleef, waar hij kan struinen door de rozenbottels en zich een roofdier waant met zijn inmiddels stramme ledematen. Ik ben dus hier voor wat praktische zaken. Samen met, voor mijn gevoel, een miljoen toeristen. Overal waar ik loop, hoor ik alle talen die er maar bestaan en zie ik mensen, toeristen dus, foto's maken van alles wat ze tegenkomen. Ze staan op bruggen, op pleinen, voor huizen en musea. Ze zitten…
