Onze hond Coen wordt dit jaar 12. Dat mag ik niet zeggen van mijn gezin, want hij is nog maar 11. Hoezo zouden we op de zaken vooruitlopen, vinden ze. Maar goed, feit is dat het dus heel plotseling lijkt te zijn dat hij, die speelse, woeste lieverd, opeens oud is. Hoe is dat zo gekomen? En hoezo zagen we het niet aankomen? Tot voor kort holde hij nog op het strand, van dam tot dam, met opvliegende meeuwen die hem omringden. Soms was hij zelfs weleens uren weg, diezelfde meeuwen achterna, ons niet meer horend. Of niet meer willen horen, dat is aannemelijker.
Op ‘ons’ Waddeneiland waar dit soort Coenuitspattingen meestal plaatsvonden, was dat geen punt. Een hond kan daar niet echt lang kwijt zijn. Dus werden we regelmatig…
