Zondagmiddag, drie uur. De bel gaat. Als ik opendoe, zie ik een wildvreemde man.
“Ja hoi, ik ben je nieuwe buurman”, zegt hij. “André is al een uurtje bij ons binnen en dat vinden we supergezellig, maar hij ligt nu te slapen op de bank. Ik denk: ik zeg het even tegen je.”
Eh… oké. De man en zijn vriendin wonen sinds kort tegenover mij, maar ik had nog geen kennisgemaakt. André wel, ik weet dat hij al eens op bezoek is gegaan om te kijken wie er waren komen wonen. Blijkbaar voelt hij zich al aardig thuis.
“Ik loop wel even mee”, zeg ik. Als André nu slaapt, wordt het vanavond lastig om hem in bed te krijgen en bovendien, om nou een dutje te gaan doen op de…
