Zo, 2020. Dat zagen we even niet aankomen. Je sloeg ons om de oren met bacillen, r-getallen, mondkapjes, persco’s, dag-grafieken en OMT-leden. Het jaar vloog voorbij, ook al was het een aaneenrijging van maanden met absoluut niks doen. Behalve afstand houden, wandelen, Netflix uitspelen en thuis de slingers ophangen. Spannender dan een puzzel leggen, werd het de eerste paar maanden niet. Maar na de zomer ging de intelligentie overboord en kreeg de tweede lockdown al snel de geuzennaam ‘slokdown’. De gang naar de glasbak op het plein pal naast de verlaten buitengym, waar al maanden een rood-wit afzetlint omheen bungelt, werd het uitje van de week. En met de stappen die ik richting de slijter liep, tikte ik vrolijk de aanbevolen 10.000 aan. Zelfs mijn kurkentrekker, die door kenners de…