‘Ik ontmoette Sam, lekker cliché, in de kroeg. Het eerste wat hij tegen me zei was: ‘Hé, waarom heb je al deze mensen uitgenodigd? Ik dacht dat we vanavond gewoon met z’n tweetjes zouden zijn?’ Yep. Enorm cheesy. Maar de manier waarop hij het zei, zo zelfverzekerd met die ondeugende lichtjes in zijn ogen, zorgde ervoor dat ik toch moest lachen. Zijn uiterlijk hielp ook mee. Breed, maar niet zo’n enge anabolenbundel, precies de goede spijkerbroek, al kwam ik er later achter dat hij gewoon een perfect kontje had in elke broek, het kuiltje in zijn linkerwang, blinkend witte tanden en die ogen... o ja, die ogen... Ik voelde elektriciteit in de lucht, maar tegelijkertijd gingen al mijn alarmbellen rinkelen. Die zin kwam er net iets te gladjes uit en…