En allemaal, ik ook, keken we ernaar en dachten: dat zou hij toch nooit doen? Sinds een paar dagen lopen er vaak rillingen over mijn rug. Ik trek ook regelmatig mijn mondhoeken naar beneden, en schud daarbij even hevig met mijn hoofd. En ja, het is koud buiten, maar daar heeft het gek genoeg niets mee te maken. Wel met Michael Jackson. Of beter gezegd: met een documentaire over Michael Jackson. Die ik, nog gekker, niet eens heb gezien. Dat hebben vooralsnog alleen een zaal vol mensen op het Sundance filmfestival in Utah. Die vier uur later dan wel krijtwit, dan wel huilend, dan wel huiverend, veelal dat alles tegelijk, de zaal weer verlieten. In de lobby stond toen al een team ‘health care professionals’, om eerste hulp bij posttraumatische…
