Goed, ik had nu mijn jas, mijn broek, vier pulli’s, thermisch ondergoed, een aantal bijzonder onooglijke sokken en een skibril die nog van Derrick was geweest. Maar hé. Ik had geen handschoenen. O. Dus zo kwam het dat ik niet veel later in een outdoorsportswinkel stond. Zo’n winkel voor mensen die graag hardop zeggen dat er niet zoiets bestaat als slecht weer, alleen maar slechte kleding. Die openlijk geilen op code rood, gletsjerspleten, rotswanden en Elfstedentochten.
Het hongerige saleswelpje was al begonnen aan een verhaal waar ik weinig van ging meekrijgen Mensen voor wie je moet oppassen, kortom. Mensen voor wie trouwens ook belachelijk veel handschoenen worden gemaakt. Het assortiment besloeg een grote, hoge wand. Ik stond er wat naar te staren. ‘Kan ik u adviseren in uw keuze?’ klonk…
