DE EERSTE KEER DAT DE bloedzuiger zijn intrede deed op het witte doek, was in de klassieker Nosferatu, eine Symphonie des Grauens uit 1922. De Duitse regisseur Friedrich Wilhelm Murnau wilde oorspronkelijk de roman Dracula (1887) van Bram Stoker verfilmen, maar kreeg geen toestemming. Daarom werden flinke aanpassingen doorgevoerd: in Nosferatu verzwakt zonlicht het monster niet alleen, zoals in de roman, maar doodt het hem zelfs. In plaats van vleermuizen werden ratten ingezet, en enkele personages kregen een andere invulling. Zo richtte de vampier zijn obsessie niet op Mina, maar op de jonge Ellen. Bovendien werd hij niet opgejaagd door Van Helsing, maar door een excentrieke professor genaamd Albin Eberhart Von Franz. En natuurlijk kreeg de vampier zelf een andere naam: Graaf Orlok, een wandelend lijk met klauwen, lange ledematen…
