Het is een teken aan de wand dat het eerste officiële Pixar-filmpje, Luxo, Jr. (1986), ons mee doet leven met twee bureaulampen. En niet eens met gezichtjes erop, maar gewoon met effen witte gloeilampen erin geschroefd. Het feit dat je als kijker meteen snapt dat het kleine lampje het kind is van de grote en dat je de emoties op hun ‘gezichten’ ziet, is ronduit meesterlijk. En dat filmpje duurt krap twee minuten!
Die gave om emoties op te wekken en de kijker te ontroeren met zaken waar je normaal gesproken weinig of niks bij voelt, heeft Pixar altijd gehouden. Met z’n eerste lange film Toy Story (1995) liet Pixar volwassen kijkers meeleven met speelgoed, in Cars met koekblikken, in Ratatouille met ratten, in Wall-E met robots en bij Inside…
