In deze melancholische weken zoek ik soms op YouTube de finale scène van meesterwerk Vanilla Sky op. Alles klopt aan dit subtiele slotakkoord. De intieme afscheidsdialoog (mét kus) tussen Tom Cruise en Penélope Cruz, de indringende muziek van Sigur Rós (The Nothing Song) en uiteraard die afgetekende scharlaken schemerlucht, geïnspireerd op Monet, inderdaad de Vanilla Sky. Dan moet Toms spontane sprong, pardoes van die duizelingwekkende wolkenkrabber, nog komen. Vanzelfsprekend is Vanilla Sky een mindfuck, dus ik laat in het midden of Cruise droomt, al dood of diepgevroren is, maar als hij valt, trekt in een briljante sequence zijn leven voorbij. We zien super-8-filmpjes van ouders met kids, wat vriendinnetjes, de hoes van Springsteens The River, een concertflits van The Who en een fragment uit Le Ballon Rouge. Het zouden mijn…
