Zaterdag is het weer zover, de finale van het Eurovisie Songfestival. Die overbekende tune, onbekende presentatoren die grappig en adrem willen zijn maar van de autocue voorlezen, landen die zich presenteren in korte filmpjes, een vlaggenparade door de zaal, gigantische lcd-schermen met waanzinnige decors, een pauze-act met de winnaar van vorig jaar (Nemo met ‘The Code’) en dit alles voorzien van commentaar van Cornald Maas. Heerlijk, ik heb er zin in. We gaan net als voorgaande jaren kijken bij mijn zus. We eten pizza en tijdens de uitzending hapjes die iedereen maakt met als inspiratie zijn/haar favoriete land. Ik moet me er nog in verdiepen, zoek op YouTube en Spotify altijd de korte versies van alle liedjes zodat ik mijn favoriet kan kiezen. Ook leuk voor de avond zelf want…