Een voortuin is een voortuin, en geen parking. En dus liet de stad Lier een dertigtal gezinnen zonder pardon hun fel gekoesterde verharding terug opbreken. Een voortuin betegelen om er een extra parkeerplaats van te maken, neen, dat kan niet. Duizenden Vlamingen zaten stilletjes op hun sofa te bibberen, toen ze het nieuws op tv zagen. Want ook zij hadden ooit, stiekem, het groen door grijs vervangen. Staat toch zoveel netter, niet? Die smalle strook, vol in het zicht van al wie voorbijkomt gereden, gefietst en gewandeld, lijkt immers het visitekaartje bij uitstek van wie je bent en hoe je leeft. Een nette voortuin staat voor bewoners waar alles ogenschijnlijk onder controle is, met een huis dat er altijd kraaknet bij ligt, waar de kinderen flink studeren en de ouders…
