Kwart voor elf, ’s avonds. De oudejaarsconference staat aan, op tafel prijkt een grote schaal oliebollen en de openhaard knettert als vanouds. Tim is bij zijn ouders, samen met zijn zussen en zijn oma.
Natuurlijk is zijn lieve Rosanna er ook, met haar grote ronde buik die op knappen lijkt te staan. Nog een paar weken, dan kan hij hun wondertje in zijn armen houden. Dan gaan zijn ogen naar zijn oma. Ze zit in de groene leunstoel en breit aan een schattig mutsje voor haar eerste achterkleinkind. Tim grinnikt in zichzelf wanneer hij zich die rare, argwanende kriebel herinnert die hij vorige week opeens voelde, toen hij zijn oma vertelde over de diefstal bij het zangkoor. “Ik weet wat er speelt, oma”, had hij gezegd, en hij meende te…
