Inhoudsopgave van Editie 1 - 2023 - TopGear Special

De 1500 GT was met 65 pk vermogen een trage schoonheid. Om klanten tegemoet te komen én de concurrentie met het ontluikende Ferrari tegen te gaan, kwam er een snellere opvolger. Het originele prototype van Pininfarina was dan ook uitgerust met het motorblok van een verongelukte Maserati A6 GCS-racewagen. De nieuwe Maserati stond in de prijslijst als 2000 GT, aan het fabriekstype A6 werd een ‘G’ toegevoegd, afkorting voor ghisa, wat Italiaans is voor gietijzer en duidde op het materiaal waaruit het motorblok uit was opgetrokken. De slag en de boring van de bestaande 1500-zescilinder werden vergroot en het blok leverde 90 of 100 pk, afhankelijk van het aantal carburateurs dat was toegepast. De 2000 GT reed in theorie 180 km/u, maar Maserati raadde haar klanten aan de 160 km/u…

Mohammad Reza Pahlavi, de laatste sjah van Perzië, was tussen het de kop indrukken van opstandjes door ook een autoliefhebber met peilloos diepe zakken. Toen hij de brochure ontving van de 3500 GT en de 450S-racer, belde hij Maserati op met het lumineuze plan om de 4,5-liter motor van zo’n Formule 1-auto in een 3500 GT te leggen. ‘Maakt niet uit wat het kost, stuur het bonnetje van de ontwikkeling maar op’, zou hij gezegd hebben. Carrozzeria Touring bouwde daarop twee 5000 GT’s naar de specificatie van de sjah van Perzië. De eerste ging direct na productie richting zijn koninklijke eigenaar, het tweede exemplaar werd tentoongesteld op de autosalon van Turijn en vervolgens gekocht door de Zuid-Afrikaanse eigenaar van het Kyalami-circuit. Een luxe Gran Turismo uitrusten met de motor van…

In 1963 toonde Maserati de Mistral als opvolger van de 3500 GT. Het was het laatste model dat zou worden uitgerust met de befaamde zescilinder-lijnmotor. Oorspronkelijk zou de auto Due Posti heten, Italiaans voor tweezitter, maar de Franse Maserati-importeur suggereerde de naam Mistral, naar een gure noorderwind die ’s winters het zuiden van Frankrijk teistert. Het was de eerste keer dat Maserati een auto vernoemde naar een meteorologisch fenomeen. Met de Mistral brak ontwerper Pietro Frua met het ‘3-box design’ van eerdere modellen door met een gestroomlijnde fastback te komen, ongetwijfeld geïnspireerd op de Jaguar E-type. De klassieke radiatorgrille maakte plaats voor een brede luchtinlaat onder de voorbumpers en de achterklep met zijn gebogen glas was begin jaren ’60 een absolute noviteit. Een ander opvallend detail zijn de relatief grote…

Met het arriveren van de buitenaards vormgegeven Lamborghini Espada zag de Maserati Mexico er wel heel belegen uit. Zowel Frua als Vignale kwam op de autosalon van Turijn in 1968 met een antwoord: een modern ogend concept voor een volledig vierzits Maserati die het gat tussen de Mexico en Ghibli overbrugde, en de Quattroporte overbodig maakte. Het ontwerp van Virginio Vairo van Vignale kreeg Maserati’s goedkeuring en in maart 1969 stond de productieversie op de salon van Genève. De Indy was vernoemd naar het circuit van Indianapolis, waar Maserati vóór de Tweede Wereldoorlog successen boekte. De Indy deelt zijn fastback-kenmerken met de Ghibli, maar heeft in tegenstelling tot zijn sportievere broer wél een hatchback-achterklep die toegang biedt tot een ruime kofferbak. Dankzij de hogere daklijn hebben achterpassagiers meer hoofdruimte. Ook…

Toen de overname van Maserati door Citroën rond was, gingen de Fransen voortvarend te werk. Na de Bora mocht Giugiaro ook een betaalbaardere Maserati ontwerpen. Deze Merak, vernoemd naar een ster in plaats van een wind, moest concurreren andere 2+2’s, zoals de Porsche 911, Lamborghini’s instapmodel Urraco en later Ferrari’s 308 GT4. De Merak was een soort mini-Bora, waarmee hij de voorzijde deelde. Het verschil zat vooral in de achterkant, waar de grotendeels glazen schelpvormige motorkap die de Bora zo karakteriseerde werd vervangen door een eenvoudig plat exemplaar. Om toch een sportief silhouet te behouden, bedacht Giugiaro twee flying buttresses: luchtbogen die vanaf de B-stijl naar de achterkant lopen. De V6, afgeleid van een Maserati-V8, werd al toegepast in de Citroën SM. Voor wat meer vermogen ging de inhoud van…

Alejandro de Tomaso geloofde in de commerciële kansen van een vierdeurs GT, maar dan niet eentje met voorwielaandrijving en Citroën-techniek, zoals de doodgeboren Quattroporte II. De nieuwe Quattroporte moest weer een V8 hebben, aandrijving op de juiste wielen en veel présence. Dankzij de Kyalami beschikte hij al over een bruikbaar onderstel en motor; het design besteedde De Tomaso uit aan Giugiaro. Die had in 1976 al een voorzetje gegeven met de Maserati Medici II, een vierdeurs fastback-prototype op basis van de Indy, mét Maserati V8. De Medici oogde wat te futuristisch voor de beoogde clientèle, maar meerdere kenmerken vonden hun weg naar de enorme sedan die in 1979 het licht zag als Quattroporte. De hoekige vormtaal zou ook zijn weg vinden naar de Biturbomodellen vanaf 1982. Het 5 meter lange…

Carrozzeria Zagato was in de jaren ’50 en ’60 verantwoordelijk voor sommige van de meest begeerlijke Ferrari’s, Maserati’s, Alfa Romeo’s en Aston Martins. De markt voor zulke speciaaltjes droogde flink op na de introductie van auto’s met een zelfdragende carrosserie, waarna het ooit legendarische Zagato was veroordeeld tot het maken van elektrische karretjes en blindate; gepantserde versies van Alfa Romeo-sedans voor de Italiaans overheid en de maffia. Op de autosalon van Genève van 1983 toonde Zagato bij wijze van vingeroefening de Alfa Romeo Zeta 6, een concept waarmee het huis de aandacht trok van De Tomaso. De Maserati-baas gaf daarop Zagato opdracht een cabriolet te ontwerpen op basis van de Biturbo en het resultaat stond een jaar later op de autosalon van Turijn. Deze Spyder had een met 10 centimeter…

Was de oorspronkelijk Biturbo ontwikkeld om het de BMW 3-serie lastig te maken, met de Karif wilde Maserati opschuiven richting de Ferrari 328 GTB. Qua prijs, vermogen en prestaties lukte dat, qua ontwerp en verkoopcijfers niet echt. De naam Karif leende Maserati van een wind in Somalië, het onderstel van de Spyder. Dat was korter en steviger dan dat van de reguliere tweedeurs. De 2,8-liter V6 met dubbele turbo kwam uit de 228, maar werd ietsje opgevoerd om het forse prijsverschil ten opzichte van zijn donor te rechtvaardigen. Dat grabbelen uit de bestaande onderdelenton was noodzakelijk, want de verliezen stapelden zich op. Vlak nadat de Karif werd geïntroduceerd, moest Alejandro de Tomaso de helft van zijn aandelen verkopen aan Fiat. Volgens De Tomaso deed de Karif denken aan de Maserati’s…

Fiat, dat sinds 1989 voor 49 procent eigenaar was, keek jarenlang nauwelijks om naar Maserati. Dat veranderde toen Alejandro de Tomaso in 1993 de rest van zijn aandelen van de hand deed. Met nieuw elan, maar oude techniek, werd de Quattroporte IV in 1994 voorgesteld. De eerste Maserati met veel Fiat-bemoeienis was vooral op het gebied van kwaliteit en veiligheid een stap in de goede richting. Gandini ontwierp de Quattroporte, inclusief afwijkende achterste wielkastranden, een designtrucje dat hij twintig jaar eerder ook bij de Lamborghini Countach toepaste. De carrosserie werd gebouwd bij Pininfarina, ging vervolgens naar Ferrari voor een laklaag, om uiteindelijk afgebouwd te worden bij Maserati. De nieuwe Quattroporte stond op een verlengd onderstel van de 430, die hij afloste als vierdeurs Maserati. Onder de motorkap huisde in eerste…

De ooh’s en aah’s waren niet van de lucht toen Maserati in 1998 de Coupé lanceerde, oftewel de 3200 GT. Sindsdien – al zullen ze zelf anders beweren – hebben ze er weinig meer aan gedaan dan alleen een wijziging van achterlichten om aan de Amerikaanse marktvoorkeuren tegemoet te komen. Je kunt je ook afvragen of zo’n prachtige auto elke vier jaar een facelift nodig heeft; wij denken van niet. Ook al heeft de Coupé met de ‘normale’ achterlichten veel weg van een Honda Prelude. Goed, de 3200 GT kreeg dus in 2002 een opfrisbeurt zodat de Amerikaanse markt ermee kon worden veroverd. Tevens werd er een cabrioversie gepresenteerd: de Spyder GT. De dichte versie noemt men vanaf dat moment Coupé GT. Beide hebben een 390-pk 4,2-liter V8 die gebaseerd…

Zuid-Frankrijk, begin juni. De hemelse aaneenschakeling van bochten die men Route Napoléon noemt. Een vriendelijk zonnetje heeft de krekels gewekt en ze bereiden zich voor op hun eerste ochtend-tsjirp. Vier van de groene vriendjes hebben zich verzameld op het asfalt – dat galmt zo lekker. De achterpootjes zijn gepoetst en in positie gebracht. Nog één keer diep ademhalen en… FLATS! Maak, net als deze insecten, kennis met de Maserati GranCabrio. Zij deden het in letterlijke zin, maar het is haast even moeilijk om figuurlijk niet compleet door deze auto platgewalst te worden. Hij is, om te beginnen, het ‘levende’ bewijs dat er over smaak niet getwist kan worden. Wie dit kunstwerk niet minstens oogverblindend vindt, heeft helemaal geen smaak, en het is lastig twisten over iets dat er niet is.…

Onze oud-collega Jeremy Clarkson schreef jaren geleden een fantastisch boek met de titel I Know You Got Soul (in het Nederlands vertaald als In de hoogste versnelling), met als ondertitel ‘Machines with that Certain Something’. De Concorde, de Flying Scotsman en – uiterst merkwaardig – de Hoover Dam worden opgevoerd als voorbeelden van door de mens gemaakte objecten die méér zijn dan de optelsom van onderdelen. Autofabrikanten hebben altijd de mond vol van soul, maar bij slechts een enkele komt daar wat van terecht. De meeste fabrikanten moeten het hebben van Marvin Gaye op shuffle. Toen de vorige Maserati Quattroporte eind 2003 op de markt kwam, was het echter onmiddellijk duidelijk dat hij z’n simpele transportdoeleinden verre oversteeg op een wijze waarop de Mercedes S-klasse dat domweg niet deed. Hij…

We kruipen ineen en bereiden ons voor op boze blikken, een scheldkanonnade, misschien de toorn van een paar wandelstokken op onze voorruit. Zojuist kwamen we kirrend van plezier een prachtige bocht om zeilen, flirtend met de grenzen van de grip, toen we plots op een behoorlijk grote groep nordicwalkers stuitten. Ze liepen in de berm, naast de berm, op het asfalt, lurkend aan hun bidons, diep geconcentreerd op hun stokbewegingen en schijnbaar ongeïnteresseerd in het feit dat het hier een doorgaande bergweg met een maximumsnelheid van 90 km/u betreft. De sportievelingen keken angstig op toen we de Ghibli met kermende banden stilzetten, de V6 wild na-briesend en de felle, kwade koplampen priemend in hun bejaarde netvliezen. We maken voorzichtig oogcontact met de oude baas die zich het dichtst bij onze…

Het concept voor de ‘Maserati onder de SUV’s’ zag ongeveer tegelijkertijd met de allereerste Porsche Cayenne het levenslicht, maar zou pas het productiestadium halen toen het merk uit Zuffenhausen al bijna de derde generatie van hun hoge sportieveling introduceerde. Maserati-baas Luca di Montezemolo gaf kort na de eeuwwisseling Giugiaro’s Italdesign opdracht om met een antwoord te komen op de Cayenne. De Italiaanse designmeester presenteerde al in 2003 de Kubang GT, een prototype dat hij niet zozeer als SUV zag, maar als een gran turismo met bredere gebruiksmogelijkheden. De Kubang zou worden aangedreven door de 390 pk tellende V8 van Ferrari en Maserati en had als basis een onderstel van Audi. De Duitsers trokken zich echter terug uit het project en de Kubang GT verdween in de ijskast – en de…

Na het afscheid van de eerste GranTurismo in 2019 bevond Maserati zich in de merkonwaardige positie van fabrikant van SUV’s en snelle sedans, een beetje zoals Alfa Romeo al jaren aanmoddert. Eind 2020 verrasten de Italianen dan ook met de MC20, een opwindende en onpraktische sportwagen met een middenmotor achter de voorstoelen. Dat Nettuno V6-blok is voorzien van voorkamerinjectie, een technische oplossing uit de F1 die hogere compressie mogelijk maakt, waardoor de MC20 meer vermogen (630 pk) haalt uit minder brandstof. Mede dankzij een snel schakelende achttraps transmissie met dubbele koppeling tik je vanuit stilstand binnen drie seconden de 100 km/u aan en Maserati belooft een topsnelheid van meer dan 325 km/u. De MC20 is standaard leverbaar in niet al te spannende kleuren. Gelukkig biedt Maserati en personalisatieprogramma, dat ze…

Krijgt een land de leider die het verdient, de markt krijgt de auto die hij verdient. En de markt schrééuwt om SUV’s. Dus na het ongelofelijke succes van de Levante doet Maserati ook een ‘Macannetje’: een kleinere SUV bouwen op basis van aanzienlijk bescheidener ingrediënten dan het ontwerp doet vermoeden. Noem ’m Grecale, naar een Mediterrane wind, plak er een hoge prijs op en je hebt weer een verkooptopper. Dankzij moederbedrijf Stellantis kon Maserati shoppen bij concerngenoten Alfa Romeo en Jeep, die al jaren gebruikmaken van het Giorgio-platform voor respectievelijk de Stelvio en de Grand Cherokee. Voor de Grecale werd de wielbasis iets verlengd ten opzichte van de Stelvio, waardoor Stellantis deze in de markt tussen de Alfa-SUV en de Levante kan positioneren. Ook het mild-hybride 2,0-liter viercilinder motorblok van…

‘MASERATI CLAIMT VOOR DE GRANTURISMO EEN GEWICHTSVERDELING VAN 50/50, EN DE TELEMETRIE IN MIJN ZITVLAK VERTELT ME DAT ER VAN ONDERSTUUR GEEN SPRAKE IS’ Maserati. Geen ander merk leent zich beter voor het idee van een lange, snelle reis en er cool uitzien terwijl je ermee bezig bent. Nu kan dat ook elektrisch. Wat niet bekendstaat als een goede manier om lang te reizen met hoge snelheden. Maar eerlijk gezegd: wie gebruikt een GT nog op die manier? (Mocht jij dat wel doen: geen paniek, Maserati komt je helpen. Lees rustig verder.) Dit is de nieuwe GranTurismo Folgore. Wanneer ie straks de drie jaar geleden overleden vorige generatie opvolgt, zal hij de eerste vol-elektrische auto van het merk zijn. ‘Folgore’ (wees cool en spreek het goed uit: de klemtoon ligt…

Na het debacle van de eerste serie 2000 GT’s, die niet meer dan zestien kopers vond, richtte Maserati zich weer even op de productie van Formule 1-auto’s en raceauto’s voor op de weg. Die serie kreeg als Tipo-nummer A6GCS/53, waarbij de ‘G’ stond voor ghisa – Italiaans voor gietijzer – ‘CS’ voor Corsa Sport en 53 voor het bouwjaar. Vanaf 1954 bouwde Maserati weer een serie chassis voor straatauto’s, de 2000 GT A6G54. Die gingen naar carrozzerie als Frua, Allemano en Zagato. Pininfarina, inmiddels innig verstrengeld met Ferrari, hield zich afzijdig. Toen echter de Romeinse Maserati-dealer Guglielmo Dei aan Pininfarina vroeg of ze een carrosserie wilden ontwerpen voor enkele A6GCS-chassis die hij had gekocht, maakte het designhuis een uitzondering. De resulterende Berlinetta was adembenemend, letterlijk en figuurlijk. Volgens coureur Pietro…

Terwijl Ferrari goede zaken deed in de VS, lukte het Maserati maar niet om daar grote aantallen 3500’s te slijten. Dat lag enerzijds aan gebrekkige distributie, anderzijds aan de wensen van rijke Amerikanen. Die hadden, zo zou Adolfo Orsi later terugblikken, meer behoefte aan een exotisch weekendspeeltje dan aan een comfortabele GT. ‘Voor lange afstanden hebben zakenmannen daar allemaal een eigen vliegtuig’, zo gaf Orsi als verklaring voor de tegenvallende verkopen. De opvolger van de 3500 GTi moest dus sportiever zijn, wilde deze aanslaan in de VS. Om marketingtechnische redenen werd de Sebring vernoemd naar het voor Amerikanen iconische circuit in Florida, waar Maserati in 1957 beslag legde op de eerste en tweede plaats in de twaalfuursrace. De auto heet officieel trouwens 3500 GTiS, waarbij de ‘S’ voor Sebring staat,…

Het verhaal achter de naam Mexico begint met een klant uit dat land die in 1961 de 5000 GT Allemano van president Adolfo Lopéz Mateos overnam. De 5000 GT had wat schade opgelopen en de nieuwe eigenaar bracht hem naar Maserati voor reparaties. In de fabriek kwam hij oog in oog te staan met een nieuw prototype, ontworpen door Vignales Virginio Vairo, en de Mexicaan was op slag verliefd. Op zijn verzoek werd de carrosserie van het prototype op het chassis van zijn 5000 GT gezet, waarna Vignale er in 1965 goede sier mee maakte op de autosalon van Turijn. Het minder mooie verhaal gaat dat de Mexicaan het complete prototype kocht en het chassisnummer van zijn 5000 GT in de nieuwe auto liet slaan om op die manier invoerbelasting…

De Bora was in 1971 Maserati’s antwoord op de Lamborghini Miura, de tweezits exoot met middenmotor die de blauwdruk is voor alle supercars tot de dag van vandaag. De Bora onderscheidde zich door gebrek aan opsmuk en een hoge mate van comfort, en daarmee bruikbaarheid. Giorgetto Giugiaro, die net zijn studio Italdesign had opgezet, tekende voor het ontwerp en omdat de motor zich achter de voorstoelen bevond, kon hij de Bora een lage en smalle neus geven. Het dak was van ongespoten roestvrijstaal, een designfoefje dat de ontwerper later zou toepassen op de volledige carrosserie van de DeLorean DMC12. In eerste instantie was de Bora alleen verkrijgbaar met de bekende 4,7-liter motor, die 310 pk produceerde. In de VS golden inmiddels strenge eisen met betrekking tot uitlaatgassen, waardoor Amerikaanse klanten…

Na het relatieve succes van de eerste Quattroporte gaf toenmalig Maseratieigenaar Citroën Bertone opdracht een opvolger te ontwerpen. Het design mocht niet te buitenissig zijn, de oliecrisis hield de wereld in zijn greep, dus tekende Marcello Gandini een nogal ingetogen koetswerk. Om kosten te besparen, stond de nieuwe Quattroporte op een verlengd onderstel van de Citroën SM en deelden ze motor, versnellingsbak, voorwielaandrijving en hydropneumatische vering. De spoorbreedte achter werd vergroot en het zompige onderstel was gefocust op comfort in plaats van sportiviteit. Citroëns stuur-en rembekrachtiging filterden verder iedere vorm van rijplezier en snel was de Quattroporte ook al niet, want de V6 uit de SM/Merak leverde een voor Maserati-begrippen magere 190 of 220 pk, afhankelijk van de afstelling. Toenmalig manager Guy Malleret gaf nog opdracht voor de ontwikkeling van…

In het eeuwboek van Maserati, uitgegeven in 2014, worden slechts tien van de 360 pagina’s gewijd aan de Biturbo en zijn vele afgeleiden, tot en met de Quattroporte uit 2001. Een schamele hoeveelheid pagina’s voor een periode van bijna twintig jaar, waar Maserati bij voorkeur niet te veel woorden aan vuil maakt. Rond 1980 was het bittere armoede bij fabrikanten van exotische sportwagens en GT’s. Lamborghini was net failliet gegaan, Aston Martin was op sterven na dood, Ferrari leek met de introductie van een 155-pk instapmodel de weg kwijt en Maserati bouwde slechts drie auto’s per dag. Voor de broodnodige omzet moesten de aantallen omhoog. Alejandro de Tomaso bedacht een nieuw model, gericht op een jongere doelgroep, dat kon concurreren met BMW, Mercedes en de duurdere Alfa Romeo’s. Eind 1981…

Nee, dit is niet wéér de Biturbo die we een paar pagina’s terug behandelen. Dit is de Maserati 228. En hoewel je heel goed moet kijken om de verschillen te zien – naar de staande knipperlichten en afwijkende grille bijvoorbeeld – was de 228 langer, breder en hoger dan de Biturbo. Hij was zelfs groter dan de vierdeurs 430, waarmee hij zijn onderstel en wielbasis deelde. Hoewel de Kyalami met 200 stuks niet echt een verkoopsucces was, zag De Tomaso ruimte voor een grotere coupé, gepositioneerd tussen de kleine Biturbo en de enorme Quattroporte. Om te concurreren met de BMW 635 en later de Mercedes C124 was de in 1987 geïntroduceerde 228 een volwaardige vierzitter waarin het bestuurder en passagiers aan niets ontbrak. Het interieur was behangen met leer, alcantara…

De Ghibli was de laatste Maserati die onder het bewind van De Tomaso uitkwam en moest herinneringen aan de iconische Ghibli uit de jaren ’60 oproepen. Daarin slaagde de auto, door zijn eenvoudige afkomst, maar deels. Want de Ghibli is dan wel direct herkenbaar als Biturbo-afgeleide, de uitgeklopte spatborden verraden toch dat je hier met iets bijzonders te maken hebt. Aanvankelijk was bij introductie in 1992 alleen een 2,0-liter motor verkrijgbaar, maar een jaar later volgde een iets minder krachtige 2.8 V6. Opvallend detail was de spoiler tussen motorkap en voorruit, bedoeld om meer neerwaartse druk te generen aan de ruitenwisser op hoge snelheden. Andere veiligheidsmaatregelen waren de introductie van ABS en verstevigingen in de portieren. De Ghibli GT, geïntroduceerd voor modeljaar 1995, was nog een tandje sportiever dankzij een…

Met de zeggenschap van Ferrari ging de bezem flink door Maserati’s fabriek en modellengamma. De 3200 GT verving de Shamal en Ghibli, doorontwikkelingen van de Biturbo uit 1982, en betekende een wederopstanding voor Maserati. De beeldschone 2+2 GT deed in niets denken aan zijn vierkante voorgangers van de decennia daarvoor, maar greep terug op de sierlijke lijnen die Maserati kenmerkten in de jaren ’50 en ’60. Zelfs de naam is een verwijzing naar de klassieke 3500 GT, al was dat niet geheel vrijwillig. Maserati wilde namelijk de oude naam Mistral afstoffen, maar de rechten daarvoor waren inmiddels in handen van Volkswagen, dat de naam verkwanselde aan een model Polo-velg en recenter nog op een Bugatti plakte. Het was wederom Giugiaro’s Italdesign dat het ontwerp mocht verzorgen, waarbij hij inspiratie putte…

Ken Okuyama, ontwerper in dienst bij Pininfarina, herdefinieerde met de Quattroporte van 2003 het fenomeen ‘tijdloze elegantie’. Voor de nieuwe vierdeurs putte hij inspiratie uit de oer-Quattroporte uit de jaren ’60. De drie luchtuitlaten op de spatborden zijn een knipoog naar het originele prototype van de 1500 Gran Turismo uit 1947, eveneens een ontwerp van Pininfarina. De 390 pk sterke 4,2-liter V8, ontwikkeld door Ferrari, werd voor een goede gewichtsverdeling achter de vooras geplaatst. De eerste Quattroportes waren standaard uitgerust met een semi-automatische versnellingsbak, DuoSelect in Maserati-taal, met flippers op het stuur om te schakelen. Die bak was een variant op de CambioCorsa uit de coupé en vergt een soort toewijding van de bestuurder die niet past bij een grote, comfortabele reislimousine. Er zit een automaatstand op, maar die is…

Eind jaren ’00 was deze Quattroporte verre van nieuw en leek het erop dat Maserati bijna elk half jaar met een nog opgefristere versie op de proppen kwam om de verkoopcijfers te stimuleren; maar mooi bleef ie wel. Toen de concurrenten klaar stonden om de ring van de superlimo’s te betreden – denk aan de Rapide van Aston Martin en de Panamera van Porsche – was het zaak voor Maserati nog zoveel mogelijk Quattroportes te slijten alvorens ze aan alle kanten met dit model werden ingehaald. Hoewel dat ook weer niet al te letterlijk genomen moest worden. Je moet namelijk over een flink snelle sedan beschikken wil je de 440 pk sterke 4,7-liter V8 zomaar even voorbijsteken. Binnen 5,1 seconden knal je van 0 naar 100 km/u om uiteindelijk 285…

De jonge ontwerper Jason Castriota, werkzaam voor Pininfarina, leverde met de Maserati GranTurismo een waar kunststuk af. Het design van de klassiek gelijnde 2+2 coupé was zó sterk dat de auto twaalf jaar lang in nauwelijks gewijzigde vorm in productie bleef. En dan te bedenken dat de GranTurismo, die in slechts negen maanden ontwikkeld werd, bijna nooit het daglicht had gezien. Want ondanks het succes van de Quattroporte en de 4200 GT verloor Maserati onder het bewind van Ferrari jaarlijks tientallen miljoenen euro’s. De opvolger van de Coupé en Spyder zou oorspronkelijk een stalen klapdak krijgen en qua prijs – en marges – een eind richting Ferrari opschuiven. Maserati was al ver gevorderd met de ontwikkeling toen het in 2005 van Ferrari scheidde. De nieuwe leiding schoot het idee voor…

Er schijnt dus werkelijk, al is het alweer een tijdje geleden, ‘serieus’ onderzoek te zijn gedaan naar welk autogeluid het meest opwindend is voor vrouwen. Het woord ‘serieus’ zetten we tussen aanhalingstekens omdat het betreffende onderzoek werd uitgevoerd door een verzekeraar op Bermuda, dat wij eerder associëren met cocktails en palmbomen en hún uitwerking op dames, maar goed. Mannen en vrouwen werden blootgesteld aan diverse autogeluiden, waarna hun testosteronniveaus werden gemeten. We zullen je de complete resultaten besparen, maar duidelijk was wel: het geluid van een Maserati was voor vrouwen volstrekt onweerstaanbaar – bij 100 procent schoot het testosteron omhoog. Goed, cijfers liegen als geen ander, maar 100 procent? Daar zit niet bepaald veel marge in. Maar, welbeschouwd: het geluid van een Maserati-V8 láát ook niet veel ruimte voor twijfel.…

DERTIEN JAAR. ZO LANG DEED MASERATI EROVER OM VAN HUN EERSTE SUV-CONCEPT, DE KUBANG UIT 2003, TOT EEN PRODUC-TIEMODEL TE KOMEN. In eerste instantie zou de auto de techniek uit de oude Quattroporte krijgen. Toen Fiat en Chrysler zich samenvoegden, was er even sprake van een veredelde Jeep met Maserati-logo’s die in de VS gebouwd zou worden. In 2011 toonden de Italianen opnieuw een conceptcar, die eveneens Kubang heette, voor ze besloten dat de nieuwe Ghibli aan de basis van hun SUV moest staan. Begin 2016 werd in Genève dan eindelijk de Levante onthuld. Het is zonde dat het ze zoveel tijd kostte – als de auto eerder tot wasdom was gekomen, had Maserati volop kunnen meeliften op de aanzwellende SUV-golf van de jaren ’00. Aan de andere kant is…

We bevinden ons op de Passo della Raticosa. Gedurende 300 jaar was dit de hoofdweg tussen Florence en Bologna, twee van de prachtigste steden ter wereld. De weg ligt 968 meter boven zeeniveau, klimt en daalt, ebt en vloedt, is niet vergeven van snelle doordraaiers of goed zicht vooruit, maar biedt toch een hoop plezier. Kom op: dit is Italië op z’n best. Je ziet zo voor je hoe een Fiat Nuova 500 van dorpje naar dorpje pruttelt, of hoe de gladiatoren van de vroege Mille Miglia’s tot het uiterste gaan in de haarspeldbochten. Er is hier niet veel dat je kan redden als je rempedaal zompig begint aan te voelen. Toevallig zal de 2021-editie van de Mille Miglia hier over 24 uur langs voeren. Met meerdere deelnames achter de…

Je mag gerust binnensmonds iets mompelen over de lancering van alweer zo’n dekselse SUV, maar de twee leidraden van wereldwijde productie en vraag voeren ons naar de onvermijdelijke conclusie dat ‘hoog en mollig’ financieel in de mode is. Dat was al enige tijd duidelijk, natuurlijk. Maserati geeft zelf ook toe dat ze met deze Grecale wat laat op het feestje arriveren; het is een middelgrote luxe-SUV die zich onder de grotere Levante in het gamma nestelt. Zie ’m als een rivaal voor de Porsche Macan, als een soort Alfa Romeo Stelvio met een chiquer logo (en een langere wielbasis). In de basis is de Grecale een vijfzits SUV (gebaseerd op Stellantis’ Giorgio-platform) met een toonaangevende hoeveelheid ruimte – en styling die in eerste instantie toch een beetje lauw overkomt. Het…

Na ruim twintig jaar ervaring met het bouwen van succesvolle raceauto’s vestigde Maserati zich met de A6 1500 als fabrikant van straatauto’s. Het door Pininfarina ontworpen prototype stond op de autosalon van Genève in 1947 en won een paar weken later het Concours d’Elegance in Monte Carlo. Ondanks de eervolle prijs vlakte Pininfarina het modernistische uiterlijk flink af voor de productieversie; zo maakten de revolutionaire wegklapbare koplampen plaats voor conventionele exemplaren. De auto was een eerbetoon aan de in 1937 overleden Alfieri Maserati, waarbij de ‘A’ staat voor zijn voornaam en ‘6’ voor het aantal cilinders. De 1,5 liter kleine motor was oorspronkelijk ontwikkeld voor de racewagens die het merk bouwde, maar kreeg voor de straatauto nog maar één in plaats van drie carburateurs. Ook verving Maserati de dubbele nokkenassen…

In de eerste tien jaar dat Maserati straatauto’s bouwde, waren er minder dan 140 exemplaren uit de fabriekshal in Modena gerold; bepaald niet voldoende voor een gezonde bedrijfsvoering. Voor de benodigde hogere aantallen en marges ontwikkelde hoofdtechnicus Giulio Alfieri de basis voor een volledig nieuw model, de 3500 GT. Maserati nodigde Allemano en Touring uit om allebei een carrosserie te ontwerpen. Van de twee prototypes die op de autosalon van Geneve in 1957 stonden, kreeg het voorstel van Touring-ontwerper Carlo Felice Bianchi Anderloni de voorkeur: zijn prototype werd nagenoeg onveranderd in productie genomen. Die Bianchi Anderloni is de uitvinder van de superleggera-techniek (superlicht), waarbij een aluminium koets over een frame wordt gedrapeerd dat uit aan elkaar gelaste buisjes bestaat. Dankzij zijn vondst woog de 3500 GT slechts 1.300 kilo. Alfieri…

Het is ondenkbaar dat Toyota een aangepast blok van zijn Le Mans Hypercar in de Lexus LS zou lepelen, maar dat is precies wat Maserati in 1963 deed toen ze de Quattroporte bouwden. Het resultaat was, met een top van meer dan 230 km/u, de snelste reislimousine ter wereld. Ook ondenkbaar: de ontwikkeling behelste slechts twee prototypes, waarna de eerste klantenauto in de zomer van 1964 werd afgeleverd. Ontwerper Frua baseerde het design van de Quattroporte op dat van de 5000 GT die hij voor de Aga Khan had getekend. De supersedan was aanvankelijk uitgerust met een 4,2-liter V8, afgeleid van de 450S-racewagen. Die werd in 1968 opgevolgd door een 4.7-variant en een paar auto’s kregen op speciaal verzoek de 4.9 uit de 5000 GT. De auto was naar wens…

Toen de Ghibli in 1966 op de salon van Turijn werd getoond tussen zijn stalgenoten, viel op hoe ouderwets de rest van Maserati’s line-up oogde. Hij wordt dan ook beschouwd als een van de aantrekkelijkste in serie gebouwde Maserati’s ooit. De 27-jarige Giorgetto Giugiaro, die op dat moment voor Frua werkte, bewees met zijn ontwerp dat hij zich kon meten met Bertone en Pininfarina. De Ghibli, vernoemd naar een zuidelijke wind in Libië, reed lang niet zo spectaculair als zijn uiterlijk beloofde. Hij was zwaar en leunde – letterlijk – op oude techniek, zoals een starre achteras met bladveren. De 4,7-liter V8 draaide al wat jaartjes mee en voor de koppeling had je een goed ontwikkeld linkerbeen nodig. Een automatische versnellingsbak was dan ook een populaire optie. Met handbak was…

De Bora en Merak waren, met hun achter de inzittenden geplaatste motor, een stilistische en conceptuele breuk met klassieke Maserati-waarden. Op de autosalon van Turijn toonde Bertone in 1972 de Khamsin, een prototype voor een nieuwe Maserati die teruggreep naar de bekende configuratie van een grote V8-motor die zich vóór de bestuurder bevond. In het persbericht dat Bertone verspreidde op de autosalon repte het designhuis over een 2+2, maar het productiemodel was een rasechte tweezits gran turismo met een achterbank waarop je hooguit wat extra tassen kon parkeren voor een meerdaagse roadtrip. De Khamsin was, veel meer dan de Bora, de opvolger van de succesvolle Ghibli en gericht op het behoudender deel van de Maserati-clientèle. Gandini’s design was verre van conservatief, met een supercleane wigvorm en een scherpe vouw in…

Toen Alejandro de Tomaso Maserati onder zijn hoede nam, trof hij een fabriek aan die op zijn gat lag. Er werden geen auto’s gebouwd en er was geen zicht op een nieuw model dat de productie en verkoop zou kunnen stimuleren. Bij wijze van quick win bedacht hij de Kyalami, vernoemd naar het Zuid-Afrikaanse circuit en gebaseerd op de De Tomaso Longchamp uit zijn eigen stal. De Tomaso begreep dat hij geen Maserati’s zou verkopen met simpele badge engineering en stuurde daarom een exemplaar van de Longchamp naar ontwerper Pietro Frua met het verzoek er in uiterlijk opzicht een Maserati van te maken. De Italiaan, die al eerder Maserati’s ontwierp, schaafde de scherpe randjes van het ontwerp van Ghia’s Tom Tjaarda af. Zo werden onder andere de lelijke vierkante Ford…

Hoewel Maserati met de Quattroporte al een vierdeurs auto in het gamma had, zag het merk ruimte voor een kleinere executive sedan in de niche waar ook de BMW M535i en de Mercedes 190 2.3-16V actief waren. Op basis van het Biturbo-chassis én-ontwerp kwam het merk in 1983 met een baby-Quattroporte. De auto kreeg de naam ‘425’, waarbij de 4 staat voor het aantal deuren en 25 voor de 2,5 liter motorinhoud. Het V6-blok was overgenomen uit de Biturbo en beschikte dan ook over twee turbo’s. Het chassis van de Biturbo werd ietsje verlengd en verbreed, net als de wielbasis, waardoor er ruimte ontstond voor achterportieren. Om het extra gewicht te compenseren had de 425 had wat meer vermogen dan z’n tweedeurs broertje en haalde deze vergelijkbare prestaties. Was de…

Geld voor een echte opvolger was er niet, dus mocht Marcello Gandini het uiterlijk van de Biturbo opfrissen en kreeg de facelift de naam 222 op de bespoilerde kont geplakt. De eerste 2 stond voor het aantal deuren, de tweede voor de motorinhoud in liters en de laatste voor de tweede fase van de Biturbo-evolutie. De tegelijkertijd geïntroduceerde 2.24v was grotendeels identiek, maar beschikte over 20 pk meer dankzij het gebruik van vier kleppen per cilinder. De motoren werden betrouwbaarder en ook het onderstel zag de nodige verbeteringen, hoewel een autojournalist die de nieuwe 222 destijds testte opmerkte dat de voorkant beduidend meer grip had dan de achterkant. Voor exportmarkten monteerde Maserati een 2,8-liter V6. Omdat de naam 228 al vergeven was (zie de pagina’s hiervoor), kreeg deze versie het…

De Maserati Shamal, niet vernoemd naar een dubieuze Shisha-lounge, maar naar een warme wind in het Midden-Oosten, is de ultieme Biturbo. Aan de bekende V6 met dubbele turbo werden twee cilinders extra geplakt, met een 3,2 liter grote en 326 pk sterke V8 als resultaat. Voor het eerst in jaren had Maserati weer een model dat zich qua prestaties moeiteloos kon meten met veel duurdere Ferrari’s. Toen De Tomaso de Shamal in 1989 presenteerde, stond Maserati er weinig florissant voor. Verkochten ze in 1984 nog 6.000 auto’s per jaar, inmiddels was dat aantal gehalveerd en waren de schulden opgelopen tot 346 miljard lire. Geld voor een echt nieuw model was er niet, dus kreeg Gandini de ondankbare taak nog maar eens aan de slag te gaan met de oude Biturbo…

De 3200 GT werd redelijk snel opgevolgd door de Maserati Coupé, in de volksmond ook wel 4200 GT genoemd vanwege zijn 4,2 liter grote V8-motor. Die rappe modelupdate was nodig omdat de 3200 GT kwalitatief ondermaats was én omdat Maserati de Amerikaanse markt op wilde. Om de hearts & minds aldaar te winnen, toonde het merk eind 2001 eerst de voor de VS zo relevante Spyder, een paar maanden later gevolgd door de Coupé. Amerikaanse stuurgroepen, gespeend van verfijnde smaak en culturele verheffing, dwongen ontwerpgod Giugiaro terug naar de tekentafel om de bijzondere boomerang-achterlichten van de 3200 GT te vervangen door een lampcluster van diepconservatieve signatuur. Handige bedrijfjes sprongen daar vervolgens op in door aftermarket-conversies met boomerang-led’s aan te bieden. De evolutie bracht ook voordelen, want Ferrari bemoeide zich inmiddels…

‘VERPLETTEREND HARD JAKKEREN OF IN ALLE COMFORT MILJOENEN LICHTJAREN DOORRIJDEN NAAR DE VOLGENDE PLANEET MET LEVENSVORMEN. JE ZEGT HET MAAR’ Zo af en toe is het aardig om jezelf voor een lastige uitdaging te stellen. Bij TopGear doen we dat bijvoorbeeld door onszelf af te vragen wat de allerbeste snack voor onderweg is (simpel: Autodrop), hoe je ervoor kunt zorgen dat het aan/uit-symbooltje op je volumeknop altijd omhoog wijst (helemaal omlaag blijven draaien tot je het juiste aantal klikjes van je gewenste volume verwijderd bent) of welke acteur de beste Batman was (hierover ontstaan op de redactie nog regelmatig vuistgevechten). Of, iets relevanter, door te kijken of we het erover eens kunnen worden wat onze favoriete auto van het moment is. Het geval wil dat er vijftien jaar geleden over…

In 2004 verraste Maserati met de MCC, oftewel Maserati Corse Competizione – een prototype van een raceauto waarmee het merk terug wilde keren in de FIA GT-klasse. Voor homologatie moest Maserati dan wel een aantal straatauto’s bouwen. Het spectaculaire resultaat dat deze pagina’s siert, heet MC12, wat staat voor Maserati Corse 12 (cilinders). Om kosten te drukken gebruikte de MC12 het onderstel van de Ferrari Enzo en werden ook de V12 en de versnellingsbak overgenomen. De wielbasis van het Enzochassis werd 15 centimeter verlengd en ook de carrosserie is langer en breder dan die van de Enzo. Uiterlijk delen ze alleen de voorruit en A-stijlen. Toenmalig Ferrari-en Maserati-designbaas Frank Stephenson (zijn persoonlijke YouTube-kanaal is een aanrader!) was verantwoordelijk voor het uiteindelijke ontwerp van de MC12, dat voortborduurde op een voorstel…

Toen ontwerper Lorenzo Ramaciotti de nieuwe Quattroporte schetste, behield hij het goede van de vorige generatie en combineerde dit met een voor-en achter zijde die meer overeenkwamen met die van de Ghibli en GranTurismo. De groot ste wijzigingen zaten onderhuids, met een volledig nieuw ontwikkeld platform, verse motoren en een aanzienlijk beter interieur. De ongeblazen 4,2-liter V8 maakte plaats voor een kleiner exemplaar met twee turbo’s, hoewel Maserati het besmette woord ‘biturbo’ angstvallig meed. Deze nieuwe 3,8-liter V8 is het gelauwerde F154-blok van Ferrari, dat in de Quattro porte GTS 530 pk aan vermogen kreeg. Ferrari ontwikkelde ook een V6 voor Maserati, de F160. Dit blok wordt in de VS door Chrysler gegoten, waarna het naar Ferrari wordt verscheept, waar ze de motor afbouwen en eveneens voorzien van twee turbo’s.…

De derde Maserati met de naam Ghibli lijkt in helemaal niets op zijn twee voorgangers, respectievelijk een raszuivere sportcoupé en een uitgeklopte en opgevoerde Biturbo. De huidige Ghibli is een snelle, middelgrote zakensedan, een stijlvol en onderscheidend alternatief in een segment waar de Duitse drie heer en meester zijn. De Ghibli had bij zijn introductie in 2013 de ‘eer’ als eerste Maserati ooit met een dieselmotor te worden uitgerust. Het vermogen van die 3,0-liter V6 was met 275 pk ‘voldoende’; indrukwekkender was het koppel van 600 Nm. In iets meer dan zes seconden tikte de diesel de 100 aan en hij klonk daarbij ook nog eens buitengewoon goed. De benzineversies, aanvankelijk een geblazen 3.0 V6 met 330 pk of als Ghibli S met 410 pk, klinken natuurlijk nog beter en…

Ach, Maserati. Het blijft waarschijnlijk het moeizaamste verhaal in de historie van de automobiel. Het merk heeft zóveel mee. Een briljante historie. Een naam waarbij iedereen, liefhebber of niet, weet dat er iets bijzonders aan de hand is. Een totaal gebrek aan overdreven uiterlijk vertoon dat het merk treffend onderscheidt van gerenommeerde streekgenoten als Ferrari en Lamborghini. De volledige toewijding aan elegantie, stijl en schoonheid, zo Italiaans en toch zo anders. En diezelfde toewijding aan snelheid, beleving, aan alles wat autorijden zo speciaal maakt. En toch… Toch knaagt er iets bij Maserati. Het is die niet-ingeloste belofte van de geniale popster die al jong aan lager wal is geraakt, de talentvolle voetballer die te vroeg naar het buitenland ging. Er had zóveel meer in gezeten, maar er is ergens een…

Aan zijn klassiek gelijnde voorkomen lees je het niet direct af, maar de nieuwe GranTurismo is een revolutie. Het is namelijk de eerste Maserati die je als volledig elektrische auto kunt kopen. Voor BEV-haters en klanten met actieradiusangst is de GranTurismo ook nog gewoon met een verbrandingsmotor te krijgen, al betreft het wel een zescilinder – voor de iconische V8 is helaas geen plaats in het nieuwe platform. De belangrijkste variant is ongetwijfeld de stekker-GranTurismo, die net als andere aangekondigde elektrische Maserati’s Folgore heet, Italiaans voor bliksemschicht. 800-volt accu’s sturen energie naar drie elektromotoren die samen 761 pk leveren aan alle vier de wielen. De Nettuno V6-benzinemotor is ook geen stakker en goed voor 490 pk in de Modena-uitvoering en 550 pk in de Trofeo. Ook die zijn standaard voorzien…