Ik nam het op Valentijnsdag mee naar school. Toen we pauze hadden, deed ik heel sloom zodat ik als laatste de klas uit kon gaan. Ik RENDE naar zijn laatje, duwde het briefje erin en rende snel naar buiten.
Toen we weer in de klas zaten en ik naar hem keek, zag ik ineens dat hij niet aan het bureau zat waar ik het briefje in had gedaan. OH NEE! Ik had in de haast per ongeluk het laatje van zijn buurman gekozen, een ENORME ETTER!
Voor ik het wist zwaaide hij met mijn briefje door de lucht. “Van wie is dit? Iehl, meisjes zijn stom!” Aaaaah, ik voelde mijn hoofd KNALROOD worden. Gelukkig had ik mijn naam niet onder het briefje gezet en herkende niemand mijn handschrift. Maar ik…
