Wat een mooi woord is dat… trots! Niet op mezelf, maar op een ander. Het is een warme zondagavond en ik lig met een zere knie in de tv-kamer. Ik wil rust, het is wel even klaar. Overdag heb ik de spelregels geleerd van The floor, de quiz die ik ga overnemen van Edson da Graça. Ik kan dat van autocue lezen (tekst op de camera), maar ik leer het liever uit mijn hoofd. ‘45 seconden op de klok, die telt af naar 0. Heb je het goed, doe je dit, gaat het fout, gebeurt er dat.’ Op mijn voicerecorder spreek ik de regels in. Zo leer ik het best: luisteren, keer op keer, de hele dag.
Het tv-seizoen is voor mij bijna afgelopen: na The floor even rust en…
