Zeg, komen we dan straks ook in dat Midsomer, van die tv-serie?”, vroeg manlief me tijdens een autovakantie door Zuid-Engeland. Een verwoede zoektocht op de kaart volgde: Berkshire, Wiltshire, Dorset, Somerset… De conclusie was schokkend: Midsomer bestaat helemaal niet, alles is opgenomen in andere graafschappen. De serie bleef de hele trip in mijn achterhoofd. Was dat niet ‘Midsomer Pastures’, waar die arme vrouw met een enorme kaas werd verpletterd? En was dat niet ‘Midsomer Worthy’ waar zich in de dorpspub allerlei schimmige zaakjes afspeelden? Op een gegeven moment verbleven we in een herberg waar in de serie meerdere mensen op gruwelijke wijze aan hun einde kwamen. Zag ik (hun) spoken, of was het echt zo? En waarover fluisterden de dorpelingen aan de bar die avond eigenlijk zo geheimzinnig? Ik sliep…
