Inhoudsopgave van Editie 6 - 2024 - Pf Fotografie Magazine

Als je als fotograaf zo snel mogelijk serieus genomen wil worden, zijn er de laatste jaren twee fotografische wondermiddelen populair. Storytelling is de ene, daar staat dit nummer ook vol mee, maar ik wil het hier hebben over die andere: kwetsbaarheid. Dat is de laatste jaren verworden tot de satésaus van de fotografie. Alles wat je daarmee overgiet, gaat er bij het publiek is als gadogado. Zelf worstel ik altijd enorm met dit fenomeen. In de fotografie wordt kwetsbaarheid lenig gebruikt. De bekendste fotograaf die het stijlmiddel wordt toegeschreven is Rineke Dijkstra. In haar bekende ‘strandportretten’ van adolescenten voel je meteen het ongemak. Een meisje van veertien met ineens van die lange tante Sidonia benen van de groeispurt, een onzekere jongen in een te kleine rode spido. Dijkstra heeft dat…

“Weet je wat Balkan betekent? Bal betekent honing en kan betekent bloed.” Dit citaat geeft de herkomst aan van de titel van Bloed en Honing. Het is het laatste deel van haar trilogie over de grenzen van Europa, drie boeken die het resultaat zijn van vele jaren samenwerken van Nicole Segers, documentair fotograaf, en haar partner de journaliste Irene van der Linde. Bloed en Honing is een zoektocht naar de betekenis van de nieuwe grenzen op de Balkan. Het idee van de trilogie is lang geleden ontstaan met een tocht langs de nieuwe oostgrens van Europa, van noord naar zuid, van Finland tot Bulgarije. Aan het tot stand komen van een dergelijk omvangrijk en intensief project gaat een hele geschiedenis vooraf. Nicole Segers kreeg haar eerste spiegelreflex van haar vader…

Veel fotografen vinden editen vaak een moeilijk onderdeel van hun vak. De besten zijn zich ervan bewust dat je als maker soms te betrokken bent bij het beeld en niet de overkoepelende blik kunt hebben die nodig is om te bepalen welke foto op welke plek moet. Als maker heb je bij een beeld vaak andere associaties en gevoelens dan een beschouwer. Je bent ter plaatse geweest, weet wat je voor moeite moest doen, kent de mensen die je hebt geportretteerd persoonlijk en hebt een duidelijke bedoeling. Dat zijn allemaal zaken waar de beschouwer zich niet van bewust is; die ontbeert vaak de context die voor jou vanzelfsprekend is en foto’s hebben altijd tekst en context nodig voordat een kijker begrijpt wat voor de maker vanzelfsprekend is. Goed editen van…

Deze serie vertelt het verhaal van de deportatie van mijn Joodse overgrootmoeder, Henriette Benavente. In januari 1943 werd zij weggevoerd vanuit haar huis in Amsterdam naar Westerbork. Daar verbleef ze bijna negen maanden. Op 17 oktober 1943 werd ze vanaf Westerbork naar Auschwitz gedeporteerd. Die treinreis, in een goederenwagon, duurde drie dagen. Bij aankomst in Auschwitz werd ze na de ‘selectie’ direct vergast. Deze fotoserie over de ‘schuldige reis’ schetst het beeld van hoe de route van de deportatie er vandaag de dag uitziet. Het doel van deze fotoserie is om de deportatie en de Holocaust, met zijn oorzaak en gevolgen, in beeld te vatten en daarmee naar het heden te brengen. Door zoveel mogelijk gebruik te maken van het oogpunt van Henriette Benavente, probeer ik met deze fotoserie als…

Met het mentortraject van CreativeTalks, dat Vincent Boon en ik samen organiseren, zijn we een soort A.P.K. voor een fotografie bedrijf. We lopen in een half jaar tijd allerlei elementen van je bedrijf langs en kijken samen met jou, waar je een moertje wat vaster wil draaien of wellicht een onderdeel kan vervangen door een beter werkend onderdeel. Soms is dat ‘een flitslamp op accu i.p.v. netstroom’, de andere keer is dat een update van een offerte. Alle kleine veranderingen tezamen stimuleren jouw groei. We hebben niet één kleine ‘Quick Fix’ voor je, maar wijzen je op allerlei verschillende mogelijkheden om meer werkplezier en succes te realiseren. Wat je er vervolgens mee doet is helemaal aan jezelf. Het is jouw bedrijf! SPARRINGPARTNER Want ja, als fotografen werken we nu eenmaal…

Soulmates Tegelijk met de start van BredaPhoto, is de tentoonstelling ‘Soulmates’ in het Stedelijk Museum Breda te zien: een selectie van nog nooit eerder getoonde foto’s uit de privécollectie van kunstverzamelaar Henri Swagemakers. De kunstwerken zijn als soulmates: met elke foto voelt Swagemakers een sterke verwantschap en herkent hij iets van zichzelf. Ontdek nu zelf de krachtige en kwetsbare werken van toonaangevende fotografen zoals Ed van der Elsken, Céline van Balen, Erwin Olaf, Nan Goldin, Shirin Neshat en Mous Lamrabat. Stedelijk Museum Breda heeft samen met Henri Swagemakers de selectie gemaakt en onderliggende thema’s benoemd. Hierdoor is de indringende en indrukwekkende tentoonstelling ‘Soulmates’ ontstaan. De verwantschappen, of juist verschillen, tussen de fotografen dagen je uit om aandachtig naar de beelden te kijken en je te verbinden met hun verhaal. Zo…

In het bijschrift bij deze foto staat: “Na een bombardement van de regering-Somoza zakken twee zussen van wanhoop in elkaar, nadat ze het lichaam van hun vermoorde vader langs de kant van de weg hebben gevonden. Beschrijving door fotograaf: …” De ruimte achter de dubbele punt bleef leeg. Koen Wessing was een man van weinig woorden. Deze foto maakte hem beroemd, het iconische beeld ging de hele wereld over. De Franse filosoof Roland Barthes wijdde een pagina aan hem in La chambre claire, een boek waarin Barthes dieper ingaat op het medium fotografie als uitdrukking van de waarheid. Koen Wessing’s reactie: “Ik begreep er niets van. Ook niet in de Nederlandse vertaling.” Wessing, die zichzelf omschreef als “een slenterende fotograaf”, had lak aan alle kunstzinnige theorieën over zijn vak. In…

Het vuistdikke boek I wish there was colour, I wish there was sound, visual conversations in and on Africa, bevat twee delen, waarvan het eerste deel gaat over de reizen van Paul Julien zelf en het tweede deel de activatie is van zijn omvangrijke archief, met interpretaties en ervaringen van de mensen die zijn werk hebben bekeken. Andrea Stultiens heeft zich hierbij gericht op de reizen naar Afrika in de periode 1932 en 1962, waarin hij boeken maakte met ronkende titels als Kampvuren langs de evenaar en De eeuwige wildernis, die in Nederland heel populair waren. Stultiens ontdekte zijn werk op een rommelmarkt. “Ik vond de foto’s in het boek prachtig, ze waren gedrukt in koperdiepdruk. Naar aanleiding van een oproep van het Noorderlicht Fotofestival om te reageren op bestaande…

De wezenlijke vraag voor fotografen is welke eigenschappen van een fotoboek meespelen om in een winkel te worden opgenomen. Denk aan criteria als de bekendheid van de fotograaf, land van afkomst, cover, actualiteit, kwetsbare vormgeving en prijs. Marten van Eldert: “Afgezien van Nederlands versus buitenlands spelen voor mij alle genoemde criteria mee. En liever niet in eigen beheer uitgebracht, maar bij een uitgever.” Voor Thijs Schaepman gelden alle genoemde criteria. “En daarbij een mogelijk verband met een belangrijke tentoonstelling of aandacht in de media. Denk aan LEE, de film over Lee Miller die in november uitkomt: dat is aanleiding om een selectie van boeken over haar te bestellen. Verder is het formaat belangrijk. Boeken kunnen te groot of te klein zijn om in kasten te passen of te fragiel voor…

ON1 Photo RAW 2024 is een alles-ineen programma voor beeldbewerking. Het biedt een browser voor het bekijken en uitzoeken van opnames en de mogelijkheid om beelden zowel los als in batch te bewerken. Het is dus min of meer Adobe Lightroom en Photoshop ineen, maar dan net even anders. Het programma opent in de Browse module. Om een map te bekijken, is het niet nodig om beelden te importeren. Gewoon de map aanklikken is voldoende. Het is wel mogelijk om een catalogus aan te maken, zodat grote hoeveelheden foto’s makkelijk beheerd kunnen worden. Exif informatie kan worden ingevuld en er zit standaard al een hele lijst met zoektermen in die aangevinkt kunnen worden. De look-and-feel van ON1 lijkt op dat van Lightroom, maar er zitten een aantal verschillen in die…

Je huis en haard achter je laten en aankomen op een onbekende plek vergt veel moed. Tijdens haar vier jaar lopende onderzoek naar de representatie en beeldvorming van moslima’s in archieven en beeldbanken, kwam Çiğdem Yüksel talloze foto’s van oudere gesluierde vrouwen tegen. Hoewel de beelden veel herkenning bij haar oproepen raakte de eenzijdige beeldvorming iets fundamenteels in haar. “Het deed me pijn te realiseren dat er geen andere soort foto’s van deze generatie te zien of te vinden zijn. In ieder geval te weinig om een volledig en complex beeld van deze generatie te hebben.” De beelden die wél te vinden zijn in archieven en beeldbanken zijn volgens haar eenzijdig. “Het geeft niet de gelaagdheid weer van de levens van deze vrouwen. Het is een gemis in onze archieven…

Oosteweeghel maakt regelmatig werk voor NRC en het AD. Daarmee volgt ze de actualiteit op de voet, en is ze goed op de hoogte van maatschappelijke thema’s. Eén van de thema’s die ze regelmatig voorbij ziet komen is de mentale gezondheid van jongeren. Ze staan onder grote druk, hebben het gevoel op allerlei fronten te moeten presenteren. Er is volop keus, bijvoorbeeld qua studies, maar de tijd om te studeren is beperkt. Even iets uitproberen is er niet bij, men moet direct slagen. Dat geldt niet alleen wat betreft de opleiding, maar ook wat betreft het uiterlijk en het sociale leven. Door de sociale media zien jongeren een constante stroom van beelden van het perfecte plaatje – en denken ze dat zij aan deze norm moeten voldoen. “Wat ook meespeelt…

Nikon heeft inmiddels een groot aanbod aan verschillende kleinbeeldcamera’s. Helemaal onderaan staat de inmiddels vier jaar oude Z5. Voor een digitale camera is dat een bijna pensioengerechtigde leeftijd, maar als goedkoop instapmodel is de Z5 nog steeds een aardige keus. De Z6-serie zit daar dan direct boven, samen met de nostalgisch vormgegeven Z f, gevolgd door de Z7 II met een hogere resolutie en de professionele, maar veel grotere en zwaardere Z8 en Z9. De Z6-serie lijkt dus wat onder aan de ladder te bungelen en, eerlijk is eerlijk, de Nikon Z f vonden we tijdens de test een betere optie dan de Z6 II. Los van het uiterlijk scoorde de Z f vooral met een betere beeldstabilisatie en een draai-en kantelbaar scherm dat ook voor fotografie meer opties biedt…

In haar boek Debaltsevo, Where Are You? verweeft Versluis de verhalen van haar Oekraïense oma en vluchtelingen die het slachtoffer zijn van de huidige oorlog in Oekraïne. Wat ze gemeen hebben zijn hun roots, de stad die door haar oma Debaltsevo werd genoemd, de Russische naam van het huidige Debaltseve. De stad die hun thuis was, een stad die in 2015 volledig werd verwoest. Allemaal moeten ze opnieuw beginnen in een omgeving waar ze niet altijd welkom zijn. Daar doorheen verweeft zich als een rode draad het verhaal van de zoektocht van de fotograaf. Een zoektocht waarmee ze eindelijk het verhaal van haar oma en haar lotgenoten de Ostarbeiters een stem geeft. Zoals de dichtregels van Roberto Juarroz waarmee het boek begint “Het ene zoeken, is altijd het andere vinden.…

In de afgelopen jaren heb ik Pieter leren kennen en in zijn kielzog WillyPeter. Pieter woonde tot 1989 met zijn moeder op de ouderlijke boerderij en sindsdien alleen. Van 1966 tot 1970 volgde hij de kunstacademie in Arnhem, thans ARTEZ. WillyPeter, een vrije jongen, kwam iedere dag in de loop van de middag om te werken in de oude schuur en ging ’s avonds als het donker werd weer naar zijn eigen ‘huis’, een open plek in het bos. Twee mannen die heel dicht bij de natuur leven en rijkdom niet vertalen in materiële zaken. Een computer hebben ze niet, een TV evenmin en ik heb zelfs geen radio of telefoon kunnen ontdekken. Wel veel boeken en knipsels van kranten en tijdschriften over kunst en cultuur. Het zijn kunstenaars in…