Inhoudsopgave van Editie 3 - 2024 - Pf Fotografie Magazine

Fotografie is niet alleen een verslag van gebeurtenissen of een verbeelding van emoties, het is ook een visuele weergave van onze identiteit. Fotografische beelden dragen bij aan onze ideeën over onszelf en de ander. Door het maken van foto’s scheppen we onze persoonlijke, culturele, sociale en politieke identiteit, die wordt opgeslagen in ons collectief onderbewustzijn. In deze tijd van polarisatie en intolerantie zien we dat fotografen het voortouw nemen om nieuwe identiteiten een gezicht te geven en daarmee een plek in de maatschappij. De fotografen zoeken naar inclusie en gemeenschapsgevoel, waarbij verschillende identiteiten elkaar niet buitensluiten. Deze ontwikkeling zien we bij de genomineerden van de SO Award 2024, de prijs voor de identiteit van de Dupho fotograaf. In Pf brengen wij vier genomineerde fotografen die verhalen visualiseren over onderbelichte groepen,…

Mariet Dingemans ONE SHOWER A WEEK Drie en een half jaar fotografeerde documentair fotograaf en antropoloog Mariet Dingemans de bewoners van duurzame woongemeenschap De Brouwketel in Angeren (Gelderland). Negen volwassenen, vijf kinderen, zes schapen, een heleboel kippen en een hond. De Brouwketelaars leven zo duurzaam en zelfvoorzienend mogelijk. Ze verbouwen zelf groente en fruit, bakken hun eigen brood, gebruiken zo min mogelijk water, elektriciteit en plastic en verwarmen hun huis met hout van het land. Dingemans ging gemiddeld elke twee maanden een paar dagen langs. Haar verblijf bij de woongemeenschap gaven de fotograaf een beeld van een hele andere wereld. Ze werd geraakt door de bewuste omgang met de natuur, de afkeer van uiterlijke schijn en overdreven hygiëne en de langzame manier van leven van de bewoners van de Brouwketel. Dingemans…

Nienke Elenbaas heeft altijd al gefotografeerd. Haar vader maakte foto’s en leerde haar kijken. Ze volgde een jaar de Fotovakschool en daarna diverse cursussen van Fotogram. Haar voorkeur lag altijd al bij het fotograferen van mensen - en nog steeds. Op haar 34e werd ze ziek, wat grote gevolgen had voor haar motoriek, zicht en kracht. Daardoor kon ze lange tijd ook geen camera vasthouden. Pas na acht jaar kon ze langzaamaan haar werk als fotograaf weer oppakken. Ze werkt het liefst in teamverband. “Het conceptuele denken is moeilijker voor mij geworden. Daarom werk ik tegenwoordig niet meer alleen vanuit mijzelf, maar vanuit een team. Ik vertel wat mijn startpunt is en vraag het model en visagist of ze zich herkennen in een bepaalde gedachte of emotie. Daar praten we…

‘Slangen die niet van huid kunnen verwisselen gaan te gronde. Evenzo de geesten die men verhindert van mening te veranderen. Zij houden op geest te zijn.’ Dit citaat is een uitspraak van de filosoof Friedrich Nietzsche uit Morgenröthe. Duidelijker is de inhoud van de serie foto’s van Rox Klijn niet weer te geven. Vel gaat over het durven loslaten van het oude om jezelf fris en nieuw terug te vinden. De portretten van Rox Klijn worden wel ‘eigentijds’ genoemd, een aanduiding waar Rox Klijn zelf niet blij van wordt. “Dit is niet eigentijds, dit is van alle tijden. Dit gaat over processen die er altijd en in iedereen plaats vinden. Het enige eigentijdse is dat er meer publiciteit voor is. Het voelt eigentijds omdat er nu een lens op wordt…

Mijn broer is een baken. Reinoud heeft het syndroom van Down. Toen hij 5 jaar was voegde ik me in zijn leven, een wereld waarin de dingen anders zijn, waarin de wijsheid van het lichaam niet is verloren en de geest niet is ingesnoerd door de ratio. Zijn wereld is magnetisch, ze trekt aan en voelt vertrouwd. Daarin kunnen de dingen andere vormen aannemen, daarin wordt het kleine groots, en dat wat wij zo groot vinden klein. In zijn wereld is alles nog zo geworteld en zuiver. Hij heeft geen oordeel, geen verlangen naar meer, hij heeft geen last van de dwang van doelmatigheid. In zijn wereld kunnen verdriet en geluk in hetzelfde moment in elkaar overvloeien. En is zijn bestaan vanzelfsprekend. Ik kijk naar zijn wereld, ik meng me…

In een wereld die wordt beheerst door snelheid, beeldschermen, technologie en productie, probeert Cowen ons in zijn werk te attenderen op de sublieme ervaring van de schoonheid van de natuur. Als kunstenaar en fotograaf houdt hij zich verre van de digitale wereld en neemt hij het ambachtelijke fotoproces letterlijk in eigen hand. Met zelfgebouwde vergroters, grote analoge afdrukken op vintage fotopapier en experimenten met ontwikkelingsvloeistof is iedere afdruk uniek. Hoewel in zijn fotografie alle traditionele kunsthistorische genres zoals stilleven, landschap en portret aan bod komen, speelt de alchemie tijdens het handmatig afdrukken een belangrijke rol en krijgt abstractie in sommige werken de overhand. Het werkproces en het uiteindelijke resultaat van de Provence Works doen ook aan schilderkunst denken. Eerder kozen beroemde schilders als Paul Cézanne en Vincent van Gogh de…

Aan het eind van de shift, diep in de nacht, worden de biljetten geteld. Veel kleine coupures, één en vijf dollar, maar af en toe ook een tientje of twintigje. Strippers met vaste klanten kunnen op een avond wel vijf-tot zesduizend dollar mee naar huis nemen. Barbi zit na acht uur dansen, draaien en verleiden met een dik pak geld op schoot. Haar handen met gestippelde opplaknagels houden het uitwaaierende papiergeld amper in bedwang. Ze is duidelijk trots op dit bewijs van haar succes en plaats de foto ervan op Instagram, met ‘Barbi Bilionz’ als onderschrift. Dat is dan ook meteen de titel die Hajar Benjida, de maker van de foto op het werk plakt. Barbi Bilionz is onderdeel van de serie Atlanta Made Us Famous, waarmee Benjida werd genomineerd…

“Verhalen vertellen met foto’s is moeilijker dan met video of tekst. Voor het interview hebben we afgesproken in het restaurant van Eye. Op de druiligere donderdagochtend is het restaurant vol. Met diens 27 jaar brengt Tengbeh de gemiddelde leeftijd ver naar beneden: het restaurant is overspoeld door een grijze golf. Gelukkig is aan de rand een plekje vrij waar we rustig kunnen praten. Tengbeh werd in 2022 getipt door de Volkskrant als opkomend talent. Volgens de kenners zou die in 2023 diens definitieve doorbraak hebben. Enorm eervol, maar het gaf wel wat druk, geeft Tengbeh toe. “Ik ben pas vier jaar fotograaf, het voelt alsof ik nog aan het begin van mijn carrière sta.” Toch timmert die aardig aan de weg. Die werkt voor diverse opdrachtgevers, waaronder de Volkskrant en…

De Sony FE 24-50mm F2.8 G is in februari van dit jaar geïntroduceerd. Voor een aantal fotografen was dat vanwege het korte bereik in eerste instantie een wat apart objectief. Het dekt de meeste brandpunten die bijvoorbeeld voor straatfotografie gebruikt worden, maar is toch een beetje aan de korte kant. Wat we toen niet konden zeggen was dat er nog meer bij Sony in het vat zat en dat was de Sony FE 16-25mm F2.8 G. Oorspronkelijk was het ook de bedoeling om beide objectieven tegelijk uit te brengen en dat zou ook logisch zijn geweest. Ze vullen elkaar namelijk goed aan en vormen samen een hele mooie set. Natuurlijk is er ook wat te zeggen voor zooms die elkaar overlappen. Met een wat gebruikelijker bereik van 16-35mm en 24-70mm…

De jury zei over het werk van Sakir Khader: “Het werk van Sakir is een heel confronterende serie die ons meteen emotioneerde als jury. We zien het menselijk leed, recht voor z’n raap. De serie is extreem actueel en een spiegel van deze tijd. Iedere keuze is bewust gemaakt. Het is visueel een zeer sterke serie die je bij je keel grijpt. Want zonder het verhaal achter de foto’s te kennen, komt het bij je binnen. De betrokkenheid van Sakir is voelbaar in elk beeld. Hij is geen bezoeker, maar een naaste, een vriend, een lotgenoot. Je voelt dat de fotograaf dichterbij kan komen dan een ander en dat komt terug in elke foto. Hij trekt de kijker dichterbij.” SO’24 STUDENT WINNAAR Naast de SO-winnaar is er ook de winnaar…

Al vanaf de uitvinding van de fotografie hebben professionele fotografen, naast hun eigen visie, goede fotoapparatuur altijd het ultieme technische startpunt gevonden. De subtiliteiten van licht, detail en moment vormen de ingrediënten om beelden te creëren die emoties kunnen oproepen of relevante verhalen kunnen vertellen. De schoonheid en kracht van het beeld wordt niet alleen bepaald door de fotograaf maar zeker ook door de techniek van de camera en de lenzen. Goede fotoapparatuur maakt iemand niet per definitie tot een groot fotograaf, maar biedt wel de technische mogelijkheden die nodig zijn om de visie van een fotograaf op de meest overtuigende manier te realiseren. Fotografische apparatuur - van camera’s en lenzen tot verlichting en accessoires - fungeert als een noodzakelijk verlengstuk van het oog en de geest van de fotograaf,…

De fotografie van de Zwitsers-Amerikaanse Robert Frank (1924-2019), die dit jaar 100 jaar geleden werd geboren, heeft een ongemakkelijke duisterheid die in Amerika niet direct werd begrepen. Robert Franks baanbrekende boek uit 1958, The Americans, werd opgevat als een belediging voor het Amerikaanse zelfbeeld. Het fotoboek stond haaks op Kodaks Colorama’s, de gigantische, twintig meter brede en zes meter hoge afbeeldingen die vanaf 1950 alle aandacht trokken in de hal van het Grand Central Station in New York. Miljoenen reizigers waren gewend aan een door Kodak geïdealiseerd Amerika van landschappen of interieurs met felle kleuren, bevolkt door lachende, smetteloze Amerikanen. The Americans liet een ander Amerika zien, het land dat Frank zag. Het boek kreeg een kil welkom, maar beïnvloedde sindsdien generaties fotografen. Voor mij was het een revelatie, net…

Als fotografen zijn we kritisch op ons beeld, het kan áltijd beter. Ook vergelijken we onszelf met anderen. Soms durven we daardoor niet eens meer aan een nieuwe fotoserie te beginnen. Er is zoveel prachtig beeld online! We denken dat alles al gemaakt is of dat andere fotografen het beter kunnen. Tegelijkertijd kunnen we als fotografen ook echt van onze eigen foto’s houden. Achter elke foto zit een verhaal. Kill your darlings kan een behoorlijke uitdaging zijn. Eigenlijk hebben we allemaal een blinde vlek als het gaat om ons eigen werk. FRISSE BLIK Met een blik van een buitenstaander naar je eigen werk kijken is gewoonweg onmogelijk. En als je het zou vragen aan je vrienden en familie, krijg je meestal enkel complimenten, omdat ze je zo aardig vinden. Dus,…

Ik wil het culturele erfgoed en de evoluerende tradities van het tienerleven in de voorsteden helpen te beschermen. Door persoonlijke verhalen te delen hoop ik een dieper begrip en empathie te kweken voor de ervaringen van de jeugd om ons heen. Door elementen uit de internationale rapscene te gebruiken, streef ik ernaar stereotypen uit te dagen, gemeenschappen te versterken en onze trots op het erfgoed te vieren. Dit aspect voegt niet alleen diepte toe aan het verhaal, maar weerspiegelt ook mijn eigen reis door verschillende culturen. Door middel van deze serie nodig ik kijkers uit om na te denken over de onderlinge verbondenheid van onze wereld en de gedeelde ervaringen van het opgroeien binnen die wereld.…