Inhoudsopgave van Editie 39 - 2025 - Panorama

Hoe nep dit ook lijkt: dit is echt koning Willem-Alexander die op de klep van een C-130 Hercules-transportvliegtuig zit. Tijdens de internationale luchtlandingsoefening Falcon Leap op vliegbasis Eindhoven ziet hij van héél dichtbij hoe de Luchtmobiele Brigade samen met het Air Mobility Command (AMC) traint hoe je materiaal en parachutisten moet droppen, zoals ze eerder al boven Gaza deden toen daar voedsel en humanitaire goederen werden geleverd. Als hij zelf achter de stuurknuppel mag plaatsnemen (zie fotoinzet) maakt hij van de gelegenheid gebruik om ook even over Kasteel Drakensteyn te vliegen, het bescheiden onderkomen van prinses Beatrix in Lage Vuursche. Naar verluidt staat zij uitbundig te zwaaien in de tuin, want ja, het blijft toch zijn moeder.…

? Een prachtige primeur voor Afrika: voor het eerst wordt het WK wielrennen (tot en met zondag 28 september) gehouden op dat continent. En natuurlijk hebben ook de Afrikanen er recht op dat de strijd om de regenboogtruien eens op hun grondgebied wordt gestreden, al is Rwanda echt niet verkozen vanwege de fraaie mogelijkheden tot een uitdagend parcours. Integendeel, sport wordt weer eens misbruikt om de aandacht af te leiden van een dubieus regime. De mooie plaatjes die tijdens het WK worden geschoten geven het toerisme in Rwanda ongetwijfeld een impuls, dat de gewelddadige regering leiding geeft aan nog altijd een van de armste landen ter wereld en verantwoordelijk wordt gehouden voor honderdduizenden doden doet even niet ter zake, de zak geld die Rwanda heeft neergelegd voor dit WK is…

Een buitenwijk van Osaka, half drie ’s nachts. Een stille straat, het stationair draaiende geluid van een vrachtwagenmotor weerkaatst tegen de flatgebouwen. Voor een huis op de begane grond staan twee mannen in donkere werkkleding dozen in te laden. Ze werken snel, geroutineerd. Een paar futons – traditionele Japanse matrassen – wordt opgerold en verdwijnen samen met twee tassen vol speelgoed en kleding in de laadruimte. Binnen zit een vrouw op de rand van haar bed. Ze oogt nerveus, haar blik schiet rusteloos door de kamer. Haar handen klemmen om de draagbanden van een kleine schooltas. In een naastgelegen kamertje liggen haar kinderen te slapen, allebei nog geen 10 jaar oud. Ze mogen niets weten, niets horen. Over nog geen uur zijn ze in een ander huis, in een andere…

Polsstokhoogspringen is als het moderne leven zelf: de lat moet steeds hoger worden gelegd. Armand ‘Mondo’ Duplantis is daarin de allerbeste. Met speels gemak breekt de Zweed het ene na het andere wereldrecord, zoals vorige week tijdens het WK atletiek in Tokio. Dat record staat nu op 6,30 meter, 1 centimeter hoger dan zijn vorige record. Wat weer 1 centimeter hoger was dan het vorige, en weer 1 centimeter hoger dan dat daarvoor. Sinds hij in 2020 voor het eerst het wereldrecord brak – toen nog met een hoogte van ‘slechts’ 6,17 meter – deed hij er steeds 1 centimeter bij waardoor hij nu op veertien wereldrecords staat. Dat is niet alleen goed voor zijn palmares, maar vooral ook goed voor zijn portemonnee. Elk nieuw wereldrecord levert hem namelijk een…

Nog meer dan in Nederland staan in Engeland bevolkingsgroepen recht tegenover elkaar. Als het een bokswedstrijd zou zijn, zouden we zeggen: in de ene hoek staan bezorgde, boze burgers die zich in de steek gelaten voelen door hun overheid en ‘hun land terugeisen’, zoals hier in Londen. In de andere hoek vinden we antiracisme-demonstranten die weer ageren tegen de betogers die vooral immigranten als zondebok aanwijzen voor hun problemen. Maar het is natuurlijk geen bokswedstrijd. Het is een gevecht, uitgevochten op straat en op sociale media, dat niemand wint en iedereen verliest. Want hoe harder je naar de ander wijst, hoe groter de kloof wordt. En hoe harder je schreeuwt, hoe dover de overkant. Ook in Nederland. Tot zover onze bemiddelingspoging die beide kanten worst zal wezen.…

Was de aanslag in Harderwijk gericht op Volkert van der G.? Daar heeft het alle schijn van, al is het moment opmerkelijk. De moordenaar van Pim Fortuyn is immers al dik tien jaar vrij, waarom heeft hij nu opeens iets te vrezen? De volkswoede was immens in 2002, de moordenaar van Pim Fortuyn zou na zijn straf nooit meer veilig kunnen leven in Nederland, maar dat viel ontzettend mee. Jawel, er was wat protest toen Volkert van der G. in 2014 vervroegd vrijkwam, maar dat was het wel. Het is bekend dat hij onder schuilnamen gewoon meedoet aan openbare hardloopwedstrijden en heel soms wordt hij geconfronteerd met een boze burger, maar Van der G. heeft zijn leventje gewoon weer opgepakt. Hij heeft nog dezelfde vriendin als vóór De Moord, die…

De bewoner van het appartement op de zesde verdieping van de Cap-Square Residence in het centrum van Kuala Lumpur schrikt als hij thuiskomt en een blik werpt op zijn balkon. Het is bezaaid met versplinterd hout. Het blijkt afkomstig van de houten overkapping. Het lijkt alsof een object die constructie van grote hoogte heeft verbrijzeld. De bewoner is pas echt geschokt als hij ziet wat de schade heeft veroorzaakt. Onder de brokstukken ligt het lichaam van een mens. Te zien is het hoofd en gezicht van een knappe, jonge vrouw. Als de politie onderzoek doet, blijkt ze helemaal naakt te zijn. Op 7 december 2017 wordt het levenloze lichaam van het 18-jarige fotomodel Ivana Smit gevonden op het balkon van een appartement op de zesde verdieping van een hoogbouw in…

“Ik heb vroeger veel aan ballet gedaan, dat kun je waarschijnlijk wel zien. Tegenwoordig komt die lenigheid mij vooral goed van pas als striptease- en paaldanseres en als entertainer. Veel mensen beseffen het niet, maar dat gaat veel verder dan alleen plat vermaak. Ja, ik treed weleens op tijdens een vrijgezellenfeestje en je kunt mij ook boeken voor een heftige sm-show, maar ik doe ook veel ‘lievere’ shows, als je begrijpt wat ik bedoel. Bijvoorbeeld in een verzorgingshuis voor een oudere man of voor een autistische jongere die voor het eerst een naakt vrouwenlichaam ziet. Bij zo iemand gaat het er vooral om dat je uitlegt hoe alles werkt. Ik hou echt van entertainen, je moet het in één keer goed doen. Soms laat ik ook iemands laatste wens uitkomen,…

Volgens diverse vluchtelingenorganisaties is Syrië nog niet helemaal veilig en ook Amnesty International, asieladvocaten en het ministerie van Buitenlandse Zaken zetten vraagtekens bij de veiligheid in het land. En tóch keren 84 Syriërs met dit vliegtuig vrijwillig terug naar hun land. Nou ja, vrijwillig: het ministerie van Asiel en Migratie, zeg maar het vlaggenschip van de PVV, geeft volwassen Syriërs 2800 euro en Syrische minderjarigen 1650 euro als ze per enkele vlucht ons land weer verlaten. Volgens de Dienst Terugkeer en Vertrek (DTV) hebben dit jaar al ruim zevenhonderd Syriërs daar gebruik van gemaakt, al is dat geld niet de enige reden voor hun terugkeer, zeggen ze. Veel Syriërs vluchtten voor het gruwelijke regime van dictator Bashar al-Assad, maar sinds dat regime eind vorig jaar viel, durven ze het weer…

In juli van dit jaar werd er ingebroken in de Lidl-supermarkt in het Brabantse Deurne, maar nu de camerabeelden zijn vrijgegeven, zien we wat daar werkelijk is gebeurd. Een jongen wurmt zich op onverklaarbare wijze door de dichte toegangsdeuren, rent de winkel in en gaat recht op zijn doel af. Wat dat is? Het chips- en snoepvak. Even daarvoor belt hij nog met iemand, waarschijnlijk om de bestelling op te nemen. “Wat wil je hebben? Naturel? Echt? Saai. Niks anders? Ik pak er gewoon een paar, kun je kiezen. Met je naturel.” En weg is ie. De politie en ook de supermarkt tasten nog in het duister over de identiteit van de boodschappenjongen, want van hem ontbreekt een week geleden nog elk spoor. Ook elk chipsspoor, want zo’n kruimeldief is…

Op Monster Beach, een typisch Hollandse strook zand tussen Hoek van Holland en Den Haag worden fotograaf Paul en uw verslaggever nog net niet de Noordzee ingeblazen. “Jullie hebben een pittig dagje uitgekozen om met ons mee te surfen,” zegt Ben Brondsema, een potige veertiger met tatoeages op zijn hand, een speelse grijns en een trui waarop staat: Surfivor, de naam van zijn stichting. “Eh, ja, dat zijn best hoge golven,” mompel ik terug. “Is het wel verantwoord dat ik mij daar straks ingooi?” Brondsema: “Heb je eerder gesurft?” Twee keer, antwoord ik. Waarbij ik hooguit zes seconden op de surfplank zelf heb gestaan. Brondsema, nog steeds breed grijnzend: “Blijf maar bij mij in de buurt.” Het is pas half tien op deze donderdagochtend, maar de mannen en vrouwen van…

Gaat snel hè, veertig jaar? Monique: “Nou! Ik ben net zestig geworden, maar voel mij nog hartstikke jong. Toch ben ik wel blij met mijn leeftijd, met alle kennis die ik in mijn leven heb vergaard en met alles wat ik heb meegemaakt. Mijn stem klinkt ook nog precies zoals vroeger. Misschien zelfs beter. Ik heb altijd een heel jonge stem gehad. Als ik de telefoon opnam, werd er weleens gevraagd of ze mijn moeder mochten spreken, omdat ze dachten dat ze een kind aan de lijn hadden. Ik had blijkbaar zo’n hoge kinderstem.” Suzanne, lachend: “Nog steeds!” Niks veranderd dus? Monique: “Ik denk dat vooral de wereld om ons heen verandert, niet eens wijzelf. Mensen die wegvallen, overal oorlog, kinderen in nood... Toen wij jong waren, leefden we in…

Dag 1: De overval Op donderdagochtend 23 augustus 1973 stapt een bijna 2 meter lange, breedgeschouderde Zweed binnen in de grote hal van de Sveriges Kreditbank, in het drukke centrum van Stockholm. De man heet Jan-Erik Olsson – in de onderwereld bekend als ‘Janne’ – en draagt dunne, zwarte handschoentjes, een pikzwarte zonnebril, een eveneens zwarte pruik én een valse snor. Opvallend: zijn gezicht is helemaal bruin geschminkt. Onder zijn lange jas houdt Janne een geladen machinegeweer verborgen. De loop steekt gevaarlijk ver naar buiten. Janne sluit in alle rust achterin de rij wachtenden aan voor de hoofdkas. De beelden van The Getaway met Steve McQueen, die hij een paar dagen eerder nog in de bioscoop zag, schieten door zijn hoofd. In die film is meesterovervaller Doc McCoy een absolute held.…