Edwin Struis
Wet WK voor clubteams, de Gold Cup, het EK voor vrouwen: in oneven jaren is het ’s zomers altijd scharrelen geblazen op voetbalgebied. Gelukkig zijn er in deze fase van het jaar een paar vastigheden, waarin het zalig wentelen is. Zo kan ik, sinds de dopingdokters wat naar de achtergrond zijn verdreven, weer redelijk genieten van de Tour de France, maar de meeste buitenvoetbalse liefde gaat toch uit naar Wimbledon. Zal het door de grandeur komen van dit aloude tennistoernooi, de hang naar nostalgie als ik terugdenk aan al die fameuze finales tussen Borg en McEnroe, Sampras en Becker, Federer en Nadal, en vooruit: aan die ene Nederlander die tussen al die kanonnen prijkt op de lijst der winnaars? Of zal het, iets basaler, toch te maken hebben…
