Thomas Braun
Arne Slot, de ideale schoonvader, de immer goedlachse beste trainer die Nederland ooit heeft gehad, de man die alle successen van Rinus Michels en Louis van Gaal heeft doen verbleken, de man die perfect Engels spreekt en daarmee een verademing in de Britse perszaaltjes is na Erik – zeg ’ns eh – ten Hag, heeft zich misdragen. Ja, hij is ook maar een mens, hoor ik alle volgzame discipelen van Zijne Koninklijke Heiligheid in koor roepen.
Ik moet bekennen dat het oeverloze gedweep en alle loftuitingen mij de keel gingen uithangen. Alles wat Slot deed of zei was ge-wel-dig. Wát een trainer, wát een tactisch inzicht en o, o, o wat is hij toch goed met de pers met dat vloeiende Engels van hem. Nou, ik vind zijn…
