Inhoudsopgave van Editie 113 - 2021 - Panorama

De toverwoorden van tegenwoordig zijn energiezuinig, milieuvriendelijk en duurzaam, zeker als het over transport gaat. Zie hier: de Urbanloop, een Frans antwoord op mobiliteitsproblemen in grote steden. Door dit soort doorzichtige tunnelbuizen in de stad aan te leggen (wáár dan, zou je zeggen als je weet dat er eigenlijk geen plek voor is) waar een zelfrijdend karretje doorrijdt waarin je, zonder te stoppen, van a naar b kunt rijden, zouden die problemen tot het verleden moeten gaan behoren. Dat deze innovatie uitgerekend uit Frankrijk komt is niet heel gek: in 2024 vinden in Parijs de Olympische Zomerspelen plaats – althans, dat is de bedoeling – dus zo’n Urbanloop is de ideale manier om atleten, maar ook fans, dwars door het centrum te vervoeren. Magnifique, zeggen we dan op ons beste…

“Wegwerpbarbecues werken niet.” Het antwoord van hoofdredacteur Kraats op mijn mail telde precies drie woorden en liet weinig ruimte voor discussie. Gelukkig had ik mijn voorstel om met Panorama het fenomeen wegwerpbarbecue eens aan een gedegen, proefondervindelijk onderzoek te onderwerpen aan meerdere collega’s gemaild die de noodzaak er gelukkig wel van inzagen. Al was het alleen maar omdat zo’n onderzoek onvermijdelijk gepaard zou gaan met hamburgers, worst, bier en andere zaken die een werkdag er doorgaans niet vervelender op maken. Dat Kraats er geen heil in zag, was bovendien weinig verrassend: zoals steeds meer Nederlandse mannen beschouwde hij het barbecueën niet zozeer als een gezellige bezigheid, maar meer als een kunstvorm. Hele weekenden, ook de nachten als het moest, bracht hij door in zijn achtertuin omringd door zijn drie of…

We rijden in Nederland al jaren met één band door zomer en winter. Voorheen nam je alleen als je naar Noordpool-achtige oorden als Noorwegen en Oostenrijk ging een doos sneeuwkettingen mee. Die meestal ongeopend bleef. Maar de laatste jaren moeten we ineens aan de winterband. Gedwongen door de Duitse regering volgens mij, want daar zijn die dingen onder je auto verplicht. Maar goed, daar sneeuwt het ook ieder jaar. Dus dat snap ik wel. Maar dat je er hier in ons kikkerlandje iets aan hebt, daar geloof ik weinig van. Gewoon voorzichtig rijden als het glad is, net als onze vaders en opa’s deden. Nou, dat zijn niet alle medelanders met me eens. Dus werd ik door een stuk of wat goedgelovige collega’s die wel winterbanden onder hun voertuigen hebben…

Voor snackliefhebbers is cafetaria-eethuis Van Holst in Dongen een waar paradijs. Wie van kroketten houdt, kan kiezen tussen de groente-kroket, de kaaskroket, de kalfskroket, de Bourgondische kroket, de satékroket, de goulashkroket, de zuurkoolkroket en de stoofvleeskroket. En dan hebben ze ook nog gewoon een rundvleeskroket. Avontuurlijk ingestelde snackers hebben op hun beurt de keuze uit de Apiriostick, de Bonkie, de Dolle Mina, de Gigantico, de Grizzly en de kaassoufflesse, niet te verwarren met de kaassoufflé, want die hebben ze hier ook, net als nog een stuk of veertig andere snacks, zoals de Sitostick, de Smulrol, de Kroepia, de Bocado en de Frikadel XXL. Deze snackbar is in oktober door Snack-koerier.nl uitgeroepen tot Beste Cafetaria van Nederland. De bediening is perfect, het interieur is prachtig en de wc heeft een handenblazer…

11 mayonaises, 6 zware (en ronduit smerige) onvoldoendes! Mayonaise is een serieuze saus. Laatst bleek maar weer eens hóe serieus. In België werd bij koninklijk besluit, dus met een deftige handtekening van koning Filip eronder, de Mayonaisewet aangepast (en nou niet meteen denken dat die Belgen helemaal van de pot gerukt zijn, want wij hebben in Nederland ook zo’n wet). Die wet schrijft voor wat de maatstaf is van mayonaise. Dus niet zomaar wat aan-kloten met wat eidooiers, olie en citroen, maar alles in de juiste verhoudingen. Anders wordt het een zooitje. Nu kunnen we u wel vertellen wat er allemaal is veranderd daar in België (70 procent vet in plaats van 80 procent en 5 procent eigeelgehalte in plaats van 7,5), maar de belangrijkste conclusie is dat die Belgische…

Mocht u zich de komende tijd storen aan het grote aantal herhalingen op National Geographic: excuses daarvoor. De dieren zijn op. Op het aanrecht van grillmaster Kraats (in het dagelijks leven hoofdredacteur van dit smakelijke blad) ligt zo veel exotisch vlees dat je er een avondvullende natuurdocumentaire mee zou kunnen vullen. En een avondvullende barbecue. Want de gemiddelde Hollandse barbecue mag dan nog altijd vol liggen met worsten, hamburgers, speklappen, drumsticks en van die eigenaardige procureurlapjes (welk geluid maakt een procureur eigenlijk?), maar exotisch vlees is in opkomst. Op de website van het Belgische bedrijf Natural Food Online (‘De wereld op je bord!’) bestelden we volstrekt legaal een halve dierentuin. De volgende zaterdagmorgen stond de vlees-koerier op de stoep met 500 gram zebrasteaks, 500 gram bizon-steaks, 750 gram kangoeroefilet, een…

Dennis de Vos “Bij ons thuis is saus echt een mannending. Waar mijn vriendin eigenlijk zelden saus bij de maaltijd gebruikt, kan het mij haast nooit genoeg zijn. Topspul! Ik kijk dan ook al weken uit naar deze test en verwacht veel van de Wild Bill American Garlic van Remia, de Yil’driz-knoflooksaus en net als Micha toch ook wel van de satésaus van Wijko. Al zet ik die zeker niet op één.” Vico Olling “Saus moet smaak hebben en echt iets toevoegen aan het vlees. Het mag van mij ook wel wat pittiger zijn en zou op voorhand zeggen dat mijn top-3 uit de Black Jack Smokey BBQ-saus van Remia, de Yil’drizknoflooksaus en Calvé’s Wasabi Twist bestaat. Vooral bij die laatste heb ik overigens geen idee wat ik mag verwachten.…

‘Vier stokjes!’ kirt Peter. ‘Zo hoort het eigenlijk. Ik begrijp nooit dat ze er maar drie in die andere zakjes stoppen. Die kun je niet met zijn tweeën delen’ Een van de grootste mysteries in het vriesvak van de supermarkt is dat keiharde klompje saté waar je iemand een schedelbasisfractuur mee kunt bezorgen als je een beetje goed mikt. Want waarom zijn die dingen zo goedkoop? Drie stukjes vlees aan een stokje of los in een bakje, inclusief saus, en dat voor nog geen halve euro? Zijn het soms de restjes die ze in het vleesverwerkingsbedrijf van de vloer hebben geschraapt? Zijn het gemalen kippenpoten die anders toch weggegooid zouden worden? Of erger: hebben ze niet gewoon de dode ratten uit de vuilcontainer getrokken, gevild en verzopen in een plas…

“Ik meen het, sommige vleesvervangers zijn lekkerder dan echt vlees. Je proeft écht geen verschil.” Na het zien van een paar documentaires is een goede vriend laatst vegetariër geworden. Zonder zich te laten onderbreken, hield hij een monoloog over het milieu en het welzijn van de dieren. Zulke geluiden hoor je de laatste tijd wel vaker, maar daarna hield hij ook nog een pleidooi voor vleesvervangers. Dermate overtuigend dat hij zelfs Holleeder vrij moet kunnen pleiten. Het lijkt me sterk dat nepvlees even lekker is, maar wie weet, proberen kan geen kwaad. De hoogste tijd dus om met een deskundig Panorama-panel de proef op de som te nemen. De belangrijkste vragen: is het lekker, en is het een optie om het nepvlees eens te kopen? We gaan niet over één…

Eenmaal eerder kocht ik géén treinkaartje. Dat was op een Koninginnedag. We treinden naar Amsterdam. Mijn toenmalige vriendin had me overtuigd: vandaag controleren ze echt niet. Prompt kreeg ik een boete. Daarna kocht ik altijd braaf een kaartje. Gecontroleerd werd ik nog maar zelden. Na zo’n ritje zonder controle heeft vrijwel iedereen weleens het gevoel dat ie net zo goed géén kaartje had kunnen kopen. Tijd voor een test. Loont het om geen treinkaartje te kopen? Op een maandagochtend sta ik met fotograaf Sander op het perron in Haarlem. Hij heeft zojuist – laf – wel kaartjes 2de klas gekocht. Ik ga zwartrijden. Naar Den Haag, Rotterdam, Utrecht, Amsterdam en dan terug naar Haarlem. Eerlijk gezegd voel ik me toch wat bezwaard. Een gênante situatie wacht mij wellicht. “Nee, ik…

‘Big Mac!’ ‘Whopper!!’ ‘Rot op. De Big Mac!!!’ ‘Jij spoort niet, gek. De Whopper!!!!’ Opgewonden mannen bij McDonald’s We beginnen bij de Mc-Donald’s op de Spaklerweg in Amsterdam, een paar minuten rijden van het Panorama-hoofdkwartier. Vijf mannen in een auto, opgewonden als kleine kinderen. Nee, we hebben niet overwogen een vrouw aan het testteam toe te voegen. Dit is een mannending. De Whopper zou anders wel de Whopperin hebben geheten en de Big Mac de Tasty Mac of Healthy Mac. Voedingswaarde, calorieën, suikers, vetten, vitamines. Ze zitten er veel of weinig in, maar het doet er niet toe. Is ie lekker of is ie dat niet. En vrouwen weigeren gewoon op deze manier naar de burgeroorlog te kijken. Hoewel... “Mijn vrouw stelt weleens voor om naar de McDonald’s of de…

Nota bene cabaretier Guido Weijers, en niet iemand als premier Mark Rutte van wie je het eigenlijk zou verwachten, was bloedserieus toen hij zei dat we in Nederland in een vicieuze cirkel zijn beland. De evenementensector ligt op zijn gat en blijft ook op zijn gat liggen als we niet testen of het veilig is om grote groepen mensen samen te laten komen, zoals bijvoorbeeld tijdens voetbalwedstrijden of theaterbezoeken. We weten niks omdat we niks meten, maar we meten niks omdat we niks weten: het zou zo op een tegeltje kunnen. Omdat dit allemaal vrij logisch klinkt – weet inmiddels ook de politiek – worden er al een tijdje zogenaamde Fieldlabevenementen georganiseerd, met mensen in verschillende groepsgrootten en bewegingssensoren op hun lichaam, om te testen hoe groot de kans is…

Testen, testen en nog eens testen: dat is wat we moeten doen om covid-19 tijdig op te sporen en om besmettingshaarden te voorkomen. Dat doen we nu al in teststraten van de GGD en met PCR-sneltesten, maar met een beetje mazzel kan dat binnenkort ook met een blaastest, zoals deze LAMP-test (loop-mediated isothermal amplification). Maar voor dat zover is, moet je dat natuurlijk eerst… juist, testen. Hier blaast minister van volksgezondheid Hugo de Jonge alvast in het pijpje, en na hem nog vele anderen, net zolang totdat ook dit een beproefde methode blijkt voor het opsporen van covid-19. Dat zou het volledig opengooien van onze samenleving en het organiseren van grote evenementen zoals festivals weer een stuk dichterbij brengen. Dus hup, blazen!…

Ik heb geen last van snurken, mijn vriendin wel. Zo gaat de mop geloof ik, maar erg grappig vindt Karin hem niet. Nachten lag ze wakker van mijn luidruchtige geknor voordat ze mij eindelijk vriendelijk doch dringend verzocht om op de bank in de woonkamer verder te pitten. Wanneer ik alcohol heb gedronken, produceer ik al slapend een volume waarvoor de arbodienst gehoorbescherming voorschrijft, maar ook zonder drank kan het resultaat indrukwekkend zijn. Tot overmaat van ramp wonen we klein. Ons appartement bestaat uit alleen een woon- en een slaapkamer, de luxe van een logeer- annex snurkkamer ontbreekt helaas. Soms deed Karin me ’s morgens na. Dan kreeg ik een koekje van eigen deeg. Dan gromde ze een oorverdovend “KGRRRRRRRRGGGG!!!” in mijn oor waardoor ik rechtovereind in mijn nest zat…

Zomaar drie reacties uit het commentaar van de Panorama-jury. Eén: “Ik vind deze helemaal niks.” Twee: “Deze smaakt echt geweldig.” Drie: “Je komt hier aan de binnenkant net zo weinig vlees tegen als mooie vrouwen op een naaktstrand.” Ja, het is een serieuze zaak, deze test. Maar eerlijk is eerlijk: dat nieuws over die fusie van de fabrikanten is natuurlijk niet de enige aanleiding. De redactie van Panorama is er niet vies van gratis kroketten te eten onder werktijd. Maar goed, we leggen toch even uit hoe het precies zit met de fusie. De producenten Van Dobben, Kwekkeboom en Mora willen graag met elkaar fuseren, maar de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) ligt dwars. De fusie zou kunnen leiden tot hogere prijzen, minder keuze en minder kwaliteit. En daar wordt de kroketliefhebber…

Een winderige zomermaandag op een parkeerplaats aan de rand van Amsterdam. Twee chef-koks maken zich op voor de tocht der tochten. Ze strekken en rekken niet. Zo’n tocht wordt het niet. Ze turen op een kaart. De route, die is belangrijk vandaag. Want tussen 11.00 en 18.00 uur moeten ze deze tocht volbracht hebben. Julius moet vanavond namelijk om 19.00 uur uit eten… En voor die tijd staan er zestien gerechten op de landkaart. Die op diverse locaties in Amsterdam te koop zijn. Het zijn Julius’ favoriete snacks. Zo’n tocht wordt het dus. “Ik ben dol op streetfood en snacks en altijd op zoek naar de beste. Hier in Amsterdam heb ik er al een heel aantal gevonden. Sommige ken ik echter alleen van naam. Aanbevolen door andere kenners. Vandaag…

“Heeft hij het weer verteld? Dat doet ie nou altijd. Hij heeft vier sterren en ik twee ja.” Ze kan het hebben, Marjo Janssen, dat haar man Marcel graag uitlegt waarom hij vier sterren op zijn werkjasje heeft en zij twee. Want uiteindelijk hebben ze die sterren toch samen gewonnen. Ik zie even later 42 sterren. In een glas. Een fiks glas, want de 42 sterren zijn bollen ijs. In evenzoveel smaken. Die hebben ijsbereider Marcel, zijn vrouw Marjo en twee van hun ijsdames vier keer ingeschept. Er staan zodoende vier enorme ijscoupes voor ons, vier mannen van Panorama. We zitten in IJssalon Florence in Nederweert. De ijssalon van Marcel en Marjo. Uitgeroepen tot Beste IJssalon van 2013. En daar rijden we graag een stukje voor om, wij mannen van…

Op medicijntesten na zijn botsproeven misschien wel de belangrijkste testen die er zijn in een mensenleven. Of beter gezegd: die een mensenleven kunnen beschermen. Ga maar na: als we niet zouden testen wat de impact is van een botsing tussen een automobilist en een fietser of voetganger, zouden er onnodig veel slachtoffers in het verkeer vallen, te vaak met de dood als gevolg. Maar dat hoeven we u niet te vertellen: dit beeld spreekt voor zich. Als u deze dummy was geweest, had u deze botsing waarschijnlijk niet kunnen navertellen. Daarom: meer testen als deze. En een beetje uit uw doppen kijken als u achter het stuur zit, dat scheelt natuurlijk ook al een hoop.…