“Met Vlemmix!”
Spreken we met de kersverse wereldkampioen applaudisseren?
“Jazeker! Hebben jullie geluisterd?”
Niet de hele vier uur lang, om eerlijk te zijn.
“Nee, dat begrijp ik. Nou, ik moet zeggen, om het te doen viel het me nog alles mee. Ik was er weer eens totaal onvoorbereid aan begonnen, maar ik had nog best een uurtje door kunnen gaan. Het enige lastige was dat ik op een gegeven moment, na een uur of twee non-stop applaudisseren, enorm moest plassen. Dat heb ik uiteindelijk in een emmer gedaan, al klappend. Of tenminste, het meeste kwam in de emmer. Maar zo zit ik in elkaar. Zodra ik weet dat iets op televisie komt, of in dit geval op de radio, dan kan ik alles.”
Zelfs daten.
“Dat sowieso. Ik praat met…