Vroeger, toen ik jong was en de afwasmachines nog een naam en oren hadden, lag ik de hele zomer in mijn korte broek op de bank de Tour en Wimbledon te kijken. De Tour vond ik gaaf, het was de tijd van wielrenners als Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann, Hennie Kuiper, Bert Oosterbosch, Henk Lubberding, Jan Raas, Johan van der Velde en de TI-Raleigh ploeg van Peter Post. Kortom, er ging bijna geen dag voorbij of een Nederlandse renner speelde een hoofd- of mooie bijrol in een etappe. Tennis was het ding van mijn ouders, die keken dat graag en in hun slipstream ik ook. Heerlijke lome dagen herinner ik me, warm buiten, best nog koel binnen. Mooie tijden. De laatste jaren zie ik zo goed als niks meer van deze…
