Inhoudsopgave van Editie 240 - 2019 - Panorama

Beer stop!” Paul, een Amerikaan van begin dertig, knijpt in de remmen van zijn fiets, stapt af en haalt een grote bruine fles uit zijn fietstas. Het is een fles Fig Harvest, een op eikenhout en vijgen gelagerd bier met een alcoholpercentage van 6,5%. Uit andere fietstassen komt nog meer bier tevoorschijn: zes blikken Brother Joseph’s, een dubbele IPA (7%); driekwart liter Hunahpu’s Imperial Stout, een zwaar donker bier met cacao, kaneel en vanille (11%); Tess, een fruitige saison met een hoparoma dat sterk aan witte wijn doet denken (5%); een grote fles Allagash Interlude, een op rodewijnvaten gelagerd bier (9,5%) en van dezelfde brouwerij Ganache, het bierequivalent van een chocoladecake met frambozen (7,5%). Ik kijk op mijn telefoon om te zien hoe laat het is: precies tien uur in…

Een strand is een strook land met weinig of geen vegetatie aan het water van een zee, meer, plas of rivier. Een strand loopt af richting het water en gaat over in de bodem ervan. Tot zover de informatie die voor elk strand opgaat. Want verder verschillen onze buurstranden van elkaar als dag en nacht. Of beter: als friet en wafels. Het Belgische strand bijvoorbeeld is maar 67 kilometer lang. Maar telt wel dertien badplaatsen. Met ook bij ons bekende namen als De Panne, Oostende, Bredene, De Haan, Blankenberge, Zeebrugge en Knokke-Heist. In de jaren zestig en zeventig bouwden onze zuiderburen zowat die hele kust vol met flats en andere hoge gebouwen. Als je met een schip naar België vaart, schijnt het eruit te zien alsof je op de Chinese…

Elk jaar in januari, wanneer onze hoofdredacteur Peter van de Kraats de vakantiebeurs bezoekt met het oog op deze ZomerPanorama, wachten wij redacteuren angstig af waar hij mee terugkomt. Dat kan een culinaire rondreis door Kroatië zijn met alles erop en eraan, maar ook een low-budget wandelvakantie door Oostenrijk. Met een ezel, als je pech hebt. Dat kan een midweek luxueus eiland-hoppen zijn in de Middellandse Zee, maar ook een bezinningsvakantie op een Zweedse rendierboerderij, met veel rauwe melk, slapen in een stal en gortdroge crackers. Dit keer wist ik niet of ik moest lachen of huilen toen ik de brochure op mijn bureau aantrof. Uit het gegniffel dat vanachter het computerscherm tegenover mij klonk, meende ik het ergste te kunnen opmaken. “Wat is dit?” vroeg ik, toen ik het…

Kom op, jongen, je kunt het. O nee, je kunt het toch niet. Kom op! Het is maar een hellinkje, joh! Even een tandje terugschakelen. Kijk, dat gaat al beter. Goed zo, jongen! Laat dat koffiemolentje maar draaien! Koffie ja, daar heb ik eigenlijk best zin in. En een broodje met pindakaas. Een wit broodje. Met een dikke laag boter. Als ik boven ben, is het nog maar een klein stukje naar het beginpunt. Kom op, jongen! Doortrekken! Laat die benen maar vollopen. Fuck it! Fuck alles! Fietsen moet je. Zo ja! Rats rats… knallen! Negeer dat zuur in je benen. Negeer die oprispingen. Negeer die steken in je zij. Pijn bestaat niet. Pijn is voor mietjes. Je bent er bijna, jongen! Nog een klein stukje. Nog een paar meter,…

De zon hoeft maar te schijnen of het is weer dringen geblazen op de Nederlandse binnenwateren. Om Koningsdagtaferelen in de zomer te voorkomen, heeft de gemeente Amsterdam inmiddels een vergunningsplicht ingevoerd voor boten met meer dan twaalf mensen aan boord, terwijl elders in het land door de waterpolitie steeds strenger wordt gecontroleerd op alcoholgebruik aan het roer. Allemaal om zulke idyllische plaatjes als deze ook in de toekomst mogelijk te maken. Want zo vieren de meeste Nederlanders het liefst vakantie: op of rond het water, zonder gekkigheid.…

Wie kent het moment niet uit zijn kinderjaren? Na uren in een snikhete auto te hebben gezeten, trok je je koffer of tas uit de overvolle auto tevoorschijn, je schoot in je zwembroek, je rende over de nog onbekende camping en dan die sprong, gevolgd door die bevrijdende PLONS. Je vakantie was begonnen. Geen moment stond je stil bij het lot van je ouders, die op dat moment in de brandende zon vloekend en tierend bezig waren een tent op te zetten, en een echtscheiding te voorkomen. Of bij al die onderzoeken die je tegenwoordig leest, dat het gemiddelde openbare 25 meterbad zo’n 75 liter urine bevat...…

U houdt van bierdrinken, u bent geïnteresseerd in hoe het wordt gebrouwen en u zit graag op de fiets? Dan zijn er weinig vakanties leuker dan die van beercycling.com, een Amerikaanse reisorganisatie die overal ter wereld fietsvakanties aanbiedt naar beroemde, maar ook naar nog onontdekte biergebieden. Tijdens de reis die wij maakten, fietst u maximaal zestig kilometer per dag over vlakke wegen met prachtige vergezichten, maar uitdagender wordt het als u kiest voor een bierreis naar bijvoorbeeld de Belgische Ardennen of naar Italië waar de heuvels en bergen iets steiler zijn dan in de Vlaamse Westhoek. Getting you from pint A to pint B, de slogan van de reis, is misschien wat al te guitig, maar het is wel precies wat het is: je rijdt van a naar b, van…

Als 11-jarige verhuisde ik met mijn ouders van onder de rook van Rotterdam, letterlijk, naar het diepe zuiden, Noord-Brabant. Dat noord staat voor het Nederlandse Brabant omdat er ook een zuid is. En dat stukje Brabant ligt in Vlaanderen. Al snel waren mijn ouders vaste gasten in het zuidelijke Brabant en ik dus ook. Sigaretten waren er goedkoper, benzine ook en je had er heel lekkere biertjes voor onze familie uit Rotterdam en die van de Veluwe, in een tijd dat we hier slechts Heineken en Oranjeboom konden bestellen. Het grootste feest voor mij, ik dronk nog geen bier: frietjes van een frituur langs de weg in dorpen als Meer, Hoogstraten, Rijkevorsel of Wuustwezel. Zo’n heerlijk zelf in elkaar getimmerd frietkot langs de doorgaande weg met een parkeerplaats waar grind…

Doreen, mijn gids, geeft me een klettersteigset aan. Een klimgordel met daaraan twee enigszins elastische banden met karabijnhaken aan de uiteinden. Het is de bedoeling dat ik daarmee vastzit aan een stalen kabel, die in één stuk vanaf de grond tot aan de top van de berg loopt en met stalen borgpennen diep in de eeuwenoude rotsen van de Grünstein Klettersteig verankerd is. Die borgpennen kan ik één voor één omklikken, zodat ik dus altijd blijf vastzitten. Een slippertje in deze bergen kan namelijk weleens vervelende gevolgen hebben. Daar kom ik later op de dag achter, bij de Kührointhütte… Zweten in de volle zon Jarenlang heb ik als buitensportinstructeur in de Belgische Ardennen met deelnemers geklommen. Maar dat was een wandje van twintig meter, waar je in tien minuten omhoog…

Een strand is een strook land met weinig of geen vegetatie aan het water van een zee, meer, plas of rivier. Een strand loopt af richting het water en gaat over in de bodem ervan. Tot zover de informatie die voor elk strand geldt. Want verder verschillen onze buurstranden van elkaar als dag en nacht. Of beter: als fish and chips. Het Engelse strand bijvoorbeeld is lang, erg lang. Groot-Brittannië is een eiland dus heeft alleen maar kust. Maar gek genoeg denken wij buren van Engeland niet direct aan prachtige stranden als we naar de overkant kijken. Maar daar vergissen we ons in want in het zuidoosten van Engeland zorgt een warme golfstroom voor subtropische omstandigheden, met bijpassend wit zand en knalblauw zeewater. Ga je echter wat hogerop dan wordt…

Een strand is een strook land met weinig of geen vegetatie aan het water van een zee, meer, plas of rivier. Een strand loopt af richting het water en gaat over in de bodem ervan. Tot zover de informatie die voor elk strand geldt. Want verder verschillen onze buurstranden van elkaar als dag en nacht. Of beter: als worst en bier. Het Duitse strand bijvoorbeeld is lang niet zo druk als het Belgische en Nederlanders tref je er niet zo vaak aan. Komt misschien ook omdat de Duitse Noordzeekust vooral bekend is vanwege eilanden als Borkum, Helgoland, Langeoog en Sylt, wat waddeneilanden zijn. En die hebben wij hier zelf ook. Verder kan het weer aan de Noordzeekust, dus ook aan de Duitse, onstuimig zijn. Al zijn de harde wind en…

Het is goed toeven in Omagh, een pittoreske provinciestad in het westen van Noord-Ierland, op 15 augustus 1998. Hordes mensen bewegen zich door de straatjes. Locals én toeristen uit binnen- en buitenland zijn deze aangename zaterdagmiddag in het stadje te vinden. Zo ook Spanjaard Gonzalo Cavedo en wat bevriende stelletjes. Glimlachend poseert hij rond drie uur voor een foto met het dochtertje van een vriend op z’n schouders. Op het vrolijke kiekje is ook een geparkeerde Vauxhall Cavalier te zien. Luttele seconden nadat de foto genomen is, ontploft in de rode gezinsauto een ruim 226 kilo zware bom, bestaande uit in brandstof gedompelde kunstmest. Wonder boven wonder overleven Cavedo en het jonge meisje de explosie. 29 anderen, waaronder kinderen, niet. De wereld reageert geschokt: is er niet juist vrede op…

Onthaasten is de opdracht. Ik heb het altijd een nietszeggend modewoord gevonden. Wat is dat, onthaasten? De hele dag op je nest liggen? Het is een tijdje geleden dat ik ’s morgens nog zo uitgebreid de tijd nam om de krant te lezen. Thuis komt dat er niet van. Meestal is het douchen en pleite. Maar thuis is de krant ook niet zo leuk. Tjonge jonge, die John Harris toch. Wat een smeerpijp. Opsluiten die handel! Of massaal door zijn brievenbus spugen. Z’n adres staat erbij dus ik zou vanmiddag best een paar keer flink mijn keel kunnen schrapen bij flat nummer drie. Ik heb er alle tijd voor. Omdat ik vandaag precies nul afspraken heb, dwaal ik aan de ontbijttafel rustig verder door de pagina’s van The Guernsey Press.…

In het voorjaar van 2008 ontmoetten Miranda en ik elkaar, bij de koffieautomaat op de redactie van Panorama. Hoewel ze van kruin tot vloer krap 1,56 meter meet, maakte ze een overweldigende indruk op me. Ik weet niet of liefde op het eerste gezicht écht bestaat, maar wat ik die dag voelde, komt daar verdomd dicht bij in de buurt. We raakten aan de praat. Ik stelde mezelf voor als de jongste journalist van de redactie, ‘een vos tussen een stel grijze wolven’, zij vertelde dat ze stage liep op de afdeling vormgeving. Twee afdelingen, gescheiden door de gang naar de lift én de koffieautomaat. De ontmoeting verliep stroef en het gesprek stokte al snel. Na een middag balen achter mijn computer trok ik ver na zessen de deur van…

De indrukwekkende skyline van de Spaanse badplaats Benidorm is ontegenzeggelijk een van de meest herkenbare ter wereld. Zover het oog reikt zie je langs de ellenlange Avenida Madrid torenhoge appartementencomplexen waar vele toeristen verblijven die overdag op het strand van Platja de Llevant genieten van hun zonvakantie. Onder hen opvallend veel Nederlanders. Gedurende het hele jaar is Nederlands dan ook de tweede taal van de stad, omdat duizenden landgenoten het hun tijdelijk thuis noemen. Of ze er nu overwinteren om de Hollandse kou te vermijden, of er in de zomer heen reizen om effe flink te bakken: Het Spaanse Benidorm aan de Costa Blanca is stiekem ook een beetje van ons. “Hola señorita, dos cervezas por favor!”…