“Hé ouwe dibbes! Hoe is het nou?”
In het midden van zijn huiskamer, kniediep tussen talloze dozen, tassen en koffers, staat Sander de Kramer (44), tv-maker, columnist, Rotterdammer, wereldverbeteraar. Een grote grijns op zijn gezicht. De voordeur stond open, ik ben maar gewoon naar binnen gestapt. Dat doen er hier meer zie ik. Mensen met hun handen vol tassen en dozen, een vrouw met een taart, een meisje met een stapel kleurboeken onder haar arm, een man met een partij mobiele telefoons... Het is een komen en gaan in huize De Kramer op deze maandagavond. De halve buurt is op de been, zo lijkt het.
De ‘ouwe dibbes’ ben ik. Althans, in dit geval. Iedereen die ooit in de vrienden-of kennissenkring van Sander de Kramer belandt, promoveert vroeg of laat…
