We zaten in een overdekte speelgrot, want het regende en de inspiratie was op. Ik had net een grote, dampende kop koffie gehaald. Precies op dat moment kwamen de kinderen aangerend. ‘Mogen we snoep?’ ‘Straks,’ zei ik en zette me schrap voor volgende verzoeken, maar hé: daar gingen ze weer, helemaal zelf. Ik hoefde niet mee, hoefde ze nergens op te tillen, geen acrobatentrucs te bewonderen. Ik keek ze na, twee aapjes die zich dapper in de drukte stortten, en brandde mijn tong aan de koffie die ik nog nooit zo heet had gedronken. Op tafel lag een tijdschrift. Dit was ouderschap zoals ik het me ooit had voorgesteld. Ineens snapte ik: natuurlijk, het eerste stapje is leuk. En de eerste keer ‘mama’ of ‘papa’ is ook mooi, maar sommige…
