ONBEWUST
Een zonsondergang, avondluchten, de dauw op het gras, wilde weidebloemen, de bergen: ik ben er een sucker voor. Ook Kae ontwikkelt al liefde voor de natuur. ‘Allemaal bomen, mooi!’ roept ze vaak vanaf de achterbank in de auto. Zien we de maan, dan gaat de sirene aan: ‘Maan, maan, mama, de maaaaan!’ Sinds kort leer ik haar om de bloemen die ze spot niet uit de grond te rukken, maar te aaien. En zodra ze een konijn/kip/koe/paard in haar vizier heeft, gaan haar mondhoeken omhoog. De natuur is bij ons thuis altijd een garantie voor blije momenten. Maar hoe ziet die natuur er over vijftig jaar uit voor Kae, vraag ik me somber af. Verhalen over smeltende ijsschotsen, snikhete zomers of nooit meer een winter met ijs. Het besef…
