Een zwoele avond afgelopen zomer. Door onze slaapkamer waait een zuchtje koele wind. Ik zucht diep, van verlichting, letterlijk. De afgelopen dagen was het heet, 32, zo niet 35°C. De nachten plakkerig en warm. Dan begint het, uit het niets, keihard te regen. Alsof de wolken de douche op de hoogste stand hebben gezet. Mijn eerste reactie: ah, lekker! Goed voor de plantjes. En het koelt eindelijk af. Even luister ik naar de slagregens. Hoor ik die trouwens niet vaker de laatste tijd? Ik denk aan Madrid, dat vandaag geteisterd werd door gigantische hagel- en regenbuien, zo erg dat er auto’s door de straten spoelden. En ook aan de zeldzame onweersbuien die gisteren zijn waargenomen in de buurt van de Noordpool. Noem me angstig, pessimistisch, maar ineens vliegen de slagregens…
