‘Sneeuw!’ gillen Seth (4) en Kee (2,5) als ik de gordijnen opendoe. ‘Kom, we gaan opa en oma wakker maken.’ Toen we gisteravond aankwamen, was de lucht zwart en waren de sterren ontelbaar, nu is de wereld zonnig en wit. De kinderen rennen de woonkamer in, stuiteren in hun skipakken, trekken snel hun handschoenen en moonboots aan, de schuifdeur gaat open en hup, daar duiken ze van de veranda de sneeuw in. Lachend loop ik achter ze aan en adem diep in. Die typische frisse lucht, de geur van houtkachels, het uitzicht op de bergen. Zalig, we zijn er weer!
TRADITIEREIS Vijftig jaar geleden, toen wintersporters nog geen file richting het zuiden veroorzaakten, togen mijn moeder, haar zussen en ouders vanuit Groningen naar Zuid-Duitsland. Mijn opa had ergens gehoord over…
