Het eerste jaar als moeder. Tot nu toe het meest indrukwekkende, moeilijkste, mooiste en heftigste jaar van m’n leven. Niet eerder voelde ik me zo blij, boos, bang, verdrietig, schuldig, verantwoordelijk, gelukkig en moe. Moe. Mijn hemel, wat werd ik verschrikkelijk moe.
Ik zag mezelf al gaan hoor, met een brede smile achter de kinderwagen door het Vondelpark. Koffietje hier, lunch daar, beetje sporten, lekker werken, ’s nachts dansen met vriendinnen en de volgende dag een spannende date met mijn vriend. Ondertussen met veel plezier zorgen voor mijn vrolijke zoon, met hem op avontuur en hem zien opgroeien als een blije, relaxte dreumes. Want hé, relaxte ouders maken relaxte kinderen, toch? Ik dacht oprecht dat er niet zo veel zou veranderen met een kind erbij. Mijn vriend en ik zouden…