‘Ik ben met Kian bij een chiropractor geweest, een pedagoog en een osteopaat. Alles heb ik geprobeerd. Ik bakerde hem in, gaf babymassage, verdiepte me in badritueeltjes, vulde elke avond zijn fles met een papje of extra rijstebloem, liet ’s nachts de radio zachtjes aanstaan, testte verschillende bedlampjes, sliep dagenlang met zijn knuffel in de hoop dat mijn geur hem rustig zou krijgen, lag naast hem op een matrasje, liet hem huilen, legde hem in een campingbedje bij ons in de kamer, nam hem tussen ons in, draaide zijn ledikant met het hoofdeinde naar het noorden, smeerde hem in met Moeder Aarde-olie en rookte zelfs onze woning uit. Niets hielp: ruim tweeënhalf jaar schrok Kian tussen twaalf uur ’s nachts en zes uur ’s ochtends meerdere keren wakker. Eerst zette…