Inhoudsopgave van Editie 5 - 2022 - Opzij

Waargebeurd verhaal over twee journalisten Megan Twohey en Jodi Kantor van de New York Times en hun baanbrekende publicatie die bijdroeg aan de #MeToo-beweging. Een decennialange stilte over seksueel misbruik in Hollywood en de Amerikaanse cultuur werd voorged doorbroken. De film is geregisseerd door Emmy-winnaar Maria Schrader (bekend van de miniserie Unorthodox) en naar een scenario van Oscar-winnaar Rebecca Lenkiewicz. Vanaf 24 november te zien in de bioscopen.…

Het is een warme vr? dag als ik het bericht krijg wat de zon in de schaduw zet. Marianne is vanochtend om 7:50 overleden. Alhoewel ik wist dat dit zou komen, was het toch onverwacht. Deze nieuwe status past niet bij haar, flitst het door mijn hoofd, wat bevestigd wordt in het vervolg van het bericht:Ze heeft het enorm lang volgehouden want ze was het er niet mee eens ;-). En zo kennen we haar ook. Maar nu was het echt op en is het goed zo, we gaan haar vreselijk missen. Het is een gek idee, een column schrijven die de rots in de OPZIJ branding niet meer gaat lezen. Fysiek is Marianne er niet meer en toch heb ik het gevoel dat ze met haar kritische oog meeleest…

Haar kinderen uitzwaaiend in een niet-matchend joggingpak met daaroverheen een vaal geworden dierenprint badjas, haar handen knedend in hompen gehakt en met opmerkelijke gewoontes waarbij ze in de late uurtjes het liefst bolletjes vanille-ijs door hagelslag rolt terwijl ze erge ziektes opzoekt, dat is hoe Soof in 2013 aan de kijker werd geïntroduceerd. Niet bepaald het ‘standaard’ vrouwelijk personage dat we kennen uit Nederlandse romantische komedies. Zij is geen vrouw met een rank figuurtje in strakke weinig verhullende jurkjes zoals de leading ladies in Rokjesdag, Costa, Verliefd op Cuba en Toscaanse Bruiloft dragen. Zij heeft geen daverende carrière zoals de vrouwen in Hartenstraat, Single 39 en Weg van jou. En zij is ook geen verbitterde vrijster die keer op keer gedumpt is en het nou eens spuugzat is, zoals in…

De vorige Take Care ging over het WOZO programma en de digitalisering van de ouderenzorg. Niet de administratie, maar de zorgverlening zelf. Onder het motto ‘thuis, zelfstandig en digitaal’ gaat zog hoofdzakelijk thuis worden verleend met behulp van ICTtoepassingen als beeld-bellen, sensoren en robotjes. VWS en een deel van de zorg-bestuurders hopen zo het tekort aan zorgverleners te ondervangen. Eerder noemde ik al een trist bezwaren, maar er zijn er nog meer. Zo is niet duidelijk hoe wordt geregeld dat een zorgverlener wanneer nodig snel ter plaatse is. Zorgverleners zullen nog meer buiten de planning om van hot naar haar moeten rijden. Dat is inefficiënt en duur. De tijd tussen melding en hulp is thuis aanzienlijk langer dan in het verpleeghuis. Belangrijker nog, de zorg die een kwetsbare oudere helpt…

Op deze plek las je, alweer ruim vijf jaar, elk nummer wat Marianne Verhoeven zoal vond. Van van alles, waaronder dit nieuwe nummer. Vanaf het decembernummer 2022 schreef ik die columns voor haar, al verschenen ze steeds onder haar naam. Eén van de eerste signalen van wat er mis was – niet veel later bleek dat een hersentumor te zijn – was het dat Marianne niet meer kon typen. Ze dacht heel zeker te weten wat haar vingers op het toetsenbord deden maar er verscheen iets heel anders op het scherm. Dus besprak ik steeds met haar waarover ze het wilde hebben, schreef het voor haar op en veranderde vaak nog iets en dan ging het naar Emmely, onze art director. Deze editorial is anders, ik heb niets meer –…

FLUITJE Heb je iets te vieren? Misschien is het tijd om je champagneglazen te vervangen voor deze kleurrijke fluiten. Het design Glass Champagne Gipsy van het merk Jaspers Tabletop is verkrijgbaar in verschillende eclectische kleuren. Van paars, geel tot roze en blauw. De champagnefluiten zijn gemaakt van kristal en kosten € 15,- per stuk. Open KAART Een beetje geforceerd misschien, maar het kan bijzonder leuke gesprekken opleveren. Met het kaartspel Open Kaart kun je op basis van zestig kaarten een diepgaand gesprek starten met mensen van andere generaties. Open Kaart kun je spelen met zo veel mensen als je wilt. Een setje kost € 17,50 (Bis Publishers). onder de WOL Tijdloze plaid van het merk Klippan. De Knut is gemaakt van honderd procent lamswol. Dat wil zeggen dat de wol…

Marianne Verhoeven, die als hoofdredacteur deze titel waar zoveel historie in is samengebald tot aan het eind van haar te korte leven manmoedig overeind heeft gehouden, vertaalde feminisme als zusterschap. Het is een lieve term. Een echo van de woorden van Madeleine Albright die inmiddels op alle mogelijke tegeltjes en T-shirts zijn gedrukt, die beroemde woorden ja, over een speciaal plekje in de hel voor vrouwen die weigeren vrouwen te helpen. Er zullen ongetwijfeld feministen zijn die van alles op de term hebben aan te merken. Die zullen zeggen dat feminisme over gelijke rechten gaat en over gelijkwaardigheid en dat een zoet woord als zusterschap geen recht doet aan de strijd die nog altijd daarvoor geleverd moet worden, en die ook in eigen gelederen woedt. Want we kennen ze allemaal:…

Omstreeks middernacht bestel ik een broodje gegrilde kip, – met veel te veel saus – in een snackbar downtown Sibenik. Een stel meiden heeft de voor mij onbegrijpelijke menukaart vertaald. Zij happen begerig in hun torenhoge hamburgers. Ik ga met mijn broodje verpakt in krantenpapier zitten op een stenen muurtje. In het smalle steegje waarvan er talloze zijn in de autovrije binnenstad, is het best druk. Maar geen vervelende opmerkingen of starende mannenogen. Er hangt een zachtaardige sfeer. Ik vraag me af of er een vrouwvrien-delijker stad denkbaar is. Net heb ik mijn eerste uren in Kroatië doorgebracht. Ik dwaalde door de witte geplaveide straten van Sibenik, onder stenen bogen door, langs de haven over de boulevard en door het donkere stadsplantsoen. Ik voel me volkomen op mijn gemak. Zelfs’s…

Hoofdredacteur Marianne Verhoeven is er niet meer, ze overleed op 26 augustus j.l. na een ziekbed van meer dan acht maanden. Natuurlijk is dat enorm verdrietig en een groot verlies. Maar Marianne wilde dat een bijeenkomst van familie, vrienden, kennissen en collega’s zou zijn zoals ze zelf was: zo vrolijk mogelijk, liever een ‘feestje’. Op 16 september j.l. was het zover in de Oranjerie van de Hortus Botanicus in Leiden, tegenwoordig de stad van OPZIJ en ook haar woonplaats. Het was mooi, er werd gesproken, gegeten, gedronken, gehuild en gelachen.…

“Vraag me maar niet hoe het gaat, want daar word ik gek van”. Misschien geen vreemde start van een telefoongesprek met iemand die net gehoord heeft dat ze een hersentumor heeft. Maar het was ook typerend voor Marianne, die telefoongesprekken meestal ergens midden in een verhaal begon. Ze was onderweg, zat zich boos te maken over iets op de tv, of ze begon direct over haar ideeën voor het volgende Opzij-nummer. Overal waar ze ging, bracht ze energie en gekkigheid. Of we nu op het punt stonden om Sigrid Kaag te interviewen – en ons afvroegen of we haar konden vragen naar haar overgangsklachten (niet gedaan) – of dat we in hoog tempo over de Leidse grachten cruiseden en elke kerel-in-boot die ons probeerde in te halen een dikke middelvinger…

“We willen je graag op de redactie uitnodigen om je idee te bespreken.” Borrelend van enthousiasme en met gezonde zenuwen toog ik (prille journalist) op een nazomerdag naar het OPZIJkantoor. Een elegante, ietwat intimiderende vrouw met felblauwe ogen die werkelijk alles leken op te merken schudde mijn hand. Die zenuwen maakten al gauw plaats voor zelfvertrouwen toen ik voelde dat Marianne me serieus nam – iets dat niet vanzelfsprekend is in het medialandschap. Ze stelde zich op als mentor en vriendin en was gul in het schenken van kansen aan jonge vrouwen; ik ben niet de enige dame die haar erkentelijk is. Van het een kwam het ander. De redactie van OPZIJ verkaste naar de keukentafel van Marianne en Hans. Ik mocht, kansengever die ze was, zelfs een periode voor…

Het voelde direct goed toen Marianne in 2017 hoofdredacteur werd van OPZIJ, na een lange periode tobben en piekeren in de denktank van het Stichtingsbestuur. Plannen werden omgezet in daden en als er gehandeld moest worden dan belde ze direct iemand op. Dat klikte tussen ons, geen gezever, gedraai en dumpen van taken op andermans bord. Aan de ene kant een luisterend oor voor andere meningen, aan de andere kant kon ze geneuzel zo van tafel vegen. Als meer mensen haar daadkracht zouden bezitten dan hadden we nu geen tekort aan personeel in vele sectoren. Niet lullen maar poetsen. Waar Den Haag een tekort aan heeft, daar liep Marianne van over, hoewel diplomatie een lastige was. Marianne ging voor beter posities van vrouwen op alle fronten en schuwde de confrontatie…

THEEleut De dagen worden korter en regenachtiger. Niks fijners dan opgekruld op de bank met een kop thee (of koffie). Het oog wil ook wat. Daarom ontwierp Atelier Jessie deze moderne en funky mok genaamd Chub. Handgemaakt in het Verenigd Koninkrijk en nog organisch ook. Een echte eyecatcher door het grote oor. Je vindt de mokken in diverse kleuren via made.com. Op die FIETS Met de circulaire designs van het Amsterdamse fietsenmerk Roetz zoef jij duurzaam over stad en land. Je kunt je fiets naar smaak ontwerpen door middel van een digitale configurator. Ander framekleurtje of kratje op de fiets? Dat is zo gepiept. Meer info via roetz-bikes.com. RASPEN maar Met de Ginger Grater Goldfinger van het merk Tranquilloo heb jij binnen no time gember, kurkuma, cacaobonen of nootmuskaat vermalen…

Beeldend kunstenaar Fiona Tan (1966) maakte naam met haar video-en filminstallaties. Daarin onderzoekt ze herinneringen, geschiedenis en globalisatie. Ze maakt daarbij gebruik van archieven en is geïnteresseerd in hoe classificatie samenhangt met representatie en identiteit. Eye vond het de hoogste tijd voor een overzichtstentoonstelling van het beste werk van Fiona Tan. Aanvullend zal er ook nieuw werk van haar te zien zijn, waarbij ze gebruik heeft gemaakt van de filmcollectie van Eye. Van 2 oktober 2022 t/m 8 januari 2023 te zien in het Eye Filmmuseum. Meer informatie op eyefilm.nl…

Tijdens het schrijven van haar nieuwste boek, bladerde Suzanna Jansen door een fotoalbum van haar ouders. Haar blik bleef hangen bij een vrolijke zwart-wit foto uit 1946 van haar jonge vader en moeder. Het is net na de Tweede Wereldoorlog, haar moeder draagt haar mooiste jurk, haar vader zijn zondagse pak met een corsage. Beide stralen. ‘Onze verloving’ staat erbij. Hun dochter schrijft 75 jaar later: ‘Ik had het altijd als een mooi plaatje gezien. Mijn moeder die haar verloofde bewonderend aankijkt, mijn vader die onhandig de verlovingsring om haar zweterige vinger wurmt. Maar nu zie ik ineens ook iets anders. Deze feestelijke dag kondigde tegelijk het einde aan van haar carrière.’ Jansen heeft het vermogen om door het schijnbaar alledaagse heen te kijken en er verhalen in te zien.…

Het is de vooravond van de boerenprotesten in ons land. Een drukke tijd voor Janny, sinds de protesten zijn aangekondigd in de media heeft ze verschillende briefings erover. “Het meeste werk gaat in de voorbereidingen zitten. We moeten alles in kaart brengen. En het is goed om elkaar als collega’s niet alleen op de dag zelf te zien, maar ook al eerder.” Wilde je altijd al bij de politie? “Nee, eigenlijk wilde ik iets heel anders: schooljuf worden. Lange tijd had ik dat idee. Pas aan het einde van mijn middelbare schooltijd zei een docent tegen me: ‘Ik vind de politie echt wat voor jou, jij bent niet zo van het stilzitten.’ Daar ging ik over nadenken. Mijn vader was rechercheur, ik hield mijn spreekbeurten vroeger op school altijd over…

Sinds drie jaar werkt Daphne als Arbeidsbegeleider in de PI in Alphen. Die bestaat uit twee locaties vlak naast elkaar en biedt ruimte aan 1582 mannelijke gedetineerden. Daarmee is deze PI één van de grootste inrichtingen van ons land. Momenteel verblijven er ruim 800 gedetineerden. Naast gevangenisplaatsen is er onder andere ook een Huis van Bewaring, een afdeling Extra Zorgvoorziening waar gedetineerden terechtkunnen voor psychische hulp en cellen voor arrestanten. Na een capaciteitentest, een fitheidstest en een psychische keuring mocht Daphne beginnen aan haar nieuwe baan. “Er wordt getest of je sterk in je schoenen staat en kunt anticiperen op een alarmsituatie. Kan je hard genoeg rennen als er brand is of iemand verslepen als dat nodig is.” De PI Alphen vindt het belangrijk om de gedetineerden voor te bereiden…

‘Zullen wij naast elkaar gaan zitten?’ Met die woorden stapte Marianne mijn leven binnen in 1971. 51 jaar geleden. Beiden 12 jaar jong. Het was in de brugklas van de Christelijke Scholengemeenschap Rijswijk. Klas 1S. Samen rolden we door het VWO. En wat hebben we een plezier gehad! Het leren ging ons makkelijk af. En als het niet lukte, dan lieten we dat vak gewoon vallen. Zoals natuurkunde van meneer Hul. We hadden gespiekt bij zijn proefwerk, waardoor Marianne een min anderhalf kreeg en ik een min drie. Daar was niet tegenop te werken natuurlijk. ‘Hul, dat rijmt op lul’ riepen we dan. Ook Herr Roest van Duits was niet onze favoriet. Ook dat vak zetten we overboord. Tekenen vonden we dan wel weer leuk. Als tekenleraar Jaap Vegter een…

Mijn eerste ontmoeting met Marianne was op maandag 24 augustus 2015 om elf uur’s ochtends. Gespannen betrad ik het Amsterdamse pand waar HP/De Tijd zat, voor de kennismaking als eindredacteur in spe. Marianne, de uitgever, keek me onderzoekend aan en bedolf mij onder een woordenstroom, die alle zenuwen wegnam. Het was het begin van een conversatie die – met tussenpozen – zeven jaar duurde. Ik voelde me een groentje dat net van de universiteit kwam, maar zij zag me nooit zo. Ze vroeg steeds naar mijn opvattingen over HP/De Tijd, later over Zus en Opzij, of over de laatste miskleun van Mark Rutte – tijdens telefoongesprekken, wandelingen langs de Leidse singels en geanimeerde etentjes bij haar thuis. Met Hans, Bob en Rik, en anderen die eventueel kwamen aanwaaien. Geen maatschappelijk…

De stijgende energieprijzen hakken erin. Van een hoge energierekening tot duurdere boodschappen. Dan hebben vrouwen ook nog eens te maken met een loonkloof én de zogeheten pink taks: als vrouwen meer moeten betalen dan mannen voor hetzelfde product. De rijzende vraag is nu voor velen: hoe kunnen we slim besparen? “Voor je hiermee begint is het goed om het idee los te laten dat besparen heel ongezellig wordt”, begint Renee Lamboo, bekend van porterenee.nl, een populaire site over persoonlijke financiën. “Mensen hebben een negatieve associatie bij het woord besparen. Als ik over dit onderwerp geïnterviewd word, willen fotografen vaak dat ik poseer bij een theezakje die aan de waslijn hangt of met een dikke trui naast een kachel ga staan. Relax, besparen kan ook leuk zijn.” ‘Mensen die het financieel…