Inhoudsopgave van Editie 15/16 - 2018 - Nouveau

‘Sigrid Kaag, wat een voorbeeld-vrouw’ ‘Ik ben vrouw. Katholiek opgevoed. Een Nederlander. Mijn enige nationaliteit. Ik was diplomate en nu politica. Een echtgenote en moeder. Die soms in Nederland moet uitleggen dat haar dochter, die anders oogt, inderdaad haar dochter is.’ (...) ‘Het raakt me, het motiveert me.’ Bovenstaande quote is van Sigrid Kaag, uitgesproken op de jaarlijkse Abel Herzlezing, maar het had zomaar mijn tekst kunnen zijn, alles klopt namelijk. Behalve die politica (alhoewel een blad runnen soms ook net politiek is). Nouveau’s shoot met Sigrid was vóór deze woorden. In het twee uur durende timeslot dat we hadden voor interview, visagie en foto’s (krap, heel krap, maar een agenda van een minister van Handel is nóg krapper) raakte Sigrid mij al. Nu, door deze lezing , nog meer.…

DEENS Speciaal voor Net-à-Porter heeft Charlotte Lynggaard een lijn ontworpen met o.a. deze prachtige oorbellen van geel-en roségoud met witte diamanten, toermalijn, topaas en aquamarijn. Ole Lynggaard, €20.000.…

Koningin Máxima is dol op glitter en glamour en weet ook de historische juwelencollectie van de Oranjes een eigentijdse uitstraling te geven. Zo schitterde ze in Engeland met een enorme miljoenendiamant uit de zeventiende eeuw. Maar hoe draag je een diadeem eigenlijk? En ook niet onbelangrijk: wanneer? IMPOSANT Een diadeem komt normaal gesproken alleen tevoorschijn bij de dresscode white tie, maar pas op: een te strikte hantering van die regel kan ook zomaar voor een faux pas zorgen. Aan het hof zijn ze namelijk dol op uitzonderingen en ongeschreven regels. Niet om vervelend te doen, maar juist om respect te bewijzen. Laten we de staatsbanket-ten als voorbeeld nemen. In oktober 2018 droeg Máxima tijdens het staatsbanket bij Queen Elizabeth een indrukwekkende diadeem van meer dan vijftig miljoen euro. Een uitstekende…

De mensen van Nouveau vroegen mij: ‘Jan, vinden mannen het eigenlijk belangrijk dat ze fysiek aantrekkelijk worden gevonden door vrouwen?’ Eerlijk? Tot voor kort zou ik zeggen van niet. Ik bedoel, natuurlijk is het fijn als vrouwen in katzwijm vallen van je gebeeldhouwde kin-met-een-kuiltje, twee donkerbruine adelaarsogen onder zware wenkbrauwen, een volle dos golvend haar met één streepje grijs en het fysiek van een olympisch zwemkampioen-met-borsthaar! Maar is het ook belangrijk? Nêh. Niet al te lang geleden was immers een vaste baan met bovenmodaal salaris, een mild temperament, enige handigheid met de kinderen en een redelijk gevoel voor humor voor een man ruim voldoende om een leuke levenspartner te scoren. En als onze dames zich niet bovenmatig druk om ons uiterlijk maakten, waarom zouden wij er zelf dan mee gaan…

ZACHT SATIJN, EN SCHITTERENDE DIAMANTEN WARME WITTINTEN EN GLANZENDE PARELS DE PURE SCHOONHEID VAN IJSKRISTALLEN...…

1 Het Brow Contour Pro 4-in-1-potlood van Benefit Cosmetics bevat een lichte en donkere tint, maar ook concealer en highlighter om de gehele oogzone te perfectioneren (€35,71). 2 De semipermanente wenkbrauwverf van Catrice zit in een handige mascararoller; de geltextuur bevat vezeltjes om de vorm op te vullen (BrowColorist, €3,89). Ook bij L.O.V. vind je een waterproof 2-in-1-stift om de haartjes kleur te geven, te fixeren en kale plekjes op te vullen (Browtitude, €12,99). 3 Tweezerman is en blijft de beste epileerpincet om zelfs de allerkleinste haartjes mee te pakken (vanaf €22,95). 4 In de Brow This Way Sculpting Kit vind je een poeder om ze kleur te geven en fixeercrème om de vorm lang in model te houden (Rimmel London, €6,99). 5 Kies een potlood met een zachte textuur,…

Ga op zoek naar wat je vroeger leuk en lekker vond en waar je opgewonden van raakt. Aanraken/aaien met aandacht (en dus niet alsof je de ramen lapt). Van laserbehandelingen krijg je geen beter seksleven. Het zou kunnen helpen bij atrofie, maar er wordt ook voor gewaarschuwd: na veel behandelingen ontstaat er verhoorning en word je zelfs droger. Hormoontherapie helpt (alleen) wanneer je minder zin hebt door klachten als nachtzweten, moeheid en stemmingen. Als je je weer beter voelt, heb je vaak ook weer zin in seks. Tegen vaginale droogheid (branderigheid, kleine wondjes, pijn): Synapauze oestriolcreme (de ovules geven vaker klachten) of Vagifem oestradioltabletten. Zonder oestrogeen: Hyalofemme vaginale gel op basis van verzwakt hyaluronzuur, Premeno Duo met verzwakt hyaluronzuur en melkzuur (herstelt de zuurgraad).…

3 VRAGEN AAN Patrizia Bambi, design director van Patrizia Pepe, het Italiaanse modemerk dat dit jaar zijn vijfentwintigjarige bestaan viert. Wat is het geheim van Patrizia Pepe? ‘De kracht van het merk zit volgens mij in het feit dat de collecties vrouwelijk en comfortabel zijn en dat ze gemakkelijk onderling te combineren zijn. Sexy met rockinvloeden, dat is Patrizia Pepe. Daarom slaan we bij alle leeftijdsgroepen aan.’ Wat zijn je beste stylingtips voor veertigplus-vrouwen? ‘Ik zeg: volg eerst je persoonlijkheid en pas daarna de modetrend en niet andersom.’ Wat draag je met Kerstmis? ‘Op mijn werk draag ik altijd een broek, comfortabel voor vrouwen die net als ik veel bewegen. Met Kerstmis en alle andere feesten draag ik het liefst een jurk, dan voel ik mij vrouwelijk. Thuis met een…

Bestaat het onvergeeflijke? Ik droomde dat ik huilde toen ik Michael W om vergeving vroeg voor mijn getreiter op school. Al in de droom begreep ik hoe weerzinwekkend mijn tranen waren. Hij was het die recht had op verdriet, ik huilde. Die dag zocht ik hem vergeefs op Facebook. Er zijn geen digitale bewijzen van zijn bestaan. Misschien leidt hij een verborgen leven ergens in Zevenaar of Apeldoorn, op zijn hoede voor de meute, wiens onvoorspelbare gedrag hij al heeft leren kennen op het schoolplein, waar hij de voortekenen van de vervolging aan den lijve heeft ondervonden. Ik denk aan hem en de droom terug wanneer ik Publieke vijanden lees, de briefwisseling tussen Michel Houellebecq en Bernard Henry Lévy. Houellebecq schrijft dat hij zich op het schoolplein vooral afzijdig hield,…

HILARISCH Alle personages in deze roman zitten op verschillende manieren vast aan hun verleden. De basis voor een wervelend en hilarisch verhaal waarin een tragische liefdesgeschiedenis centraal staat. ILJA LEONARD PFEIJFFER, GRAND HOTEL EUROPA. singeluitgeverijen.nl LEVENSLESSEN ‘Voor elke deur die voor me geopend is, heb ik geprobeerd mijn deur te openen.’ Over Michelle Obama's biografie is al veel gezegd. Wij tippen Mijn Verhaal vol levenslessen als cadeau voor de feestdagen. hollanddiep.nl WONDERSTAD Prachtige roman over Barcelona, verteld door Onofre Bouvila, die er als plattelandsjongen aankomt en er door moord en bedrog in slaagt de rijkste en machtigste man van Spanje te worden. Eduardo Mendoza, De stad der wonderen. meulenhoff.nl LIEFDE INDRINGEND, ONTROEREND EN GEESTIG BESCHREVEN. THE SUNDAY TIMES- BESTSELLER. DOLLY ALDERTON, ALLES WAT IK WEET…

GASTVRIJ Vlak bij het station en dus op loopafstand van het gezellige centrum van Haarlem, vind je boetiekhotel STAATS. Het eclectische design botst hier prettig met het historische karakter van het pand. De inrichting is zoals we die thuis ook graag zien: met stijl, karakter en comfort. Home sweet home! hotelstaats.nl GOED VERBORGEN Soms is het alleen al de locatie die lonkt. Neem het Amsterdamse Kluis. Het nieuwe restaurant ligt verborgen achter de donkergrijze muren van het bankgebouw uit de jaren twintig. De oude kluis is in ere hersteld als wijnkelder. Kan het nog beter? Zeker! Ook voor de Beef Wellington komen we terug. kluisrestaurant.nl VADERS & ZOONS Bij PARKHEUVEL pakken ze uit met de feestdagen, want er is iets te vieren. De familie Van Loo kocht het pand,…

GEUR ‘Chanel Gabrielle, iets fruitiger dan Chanel No. 5.’ RESTAURANT ‘Piet de Leeuw in Amsterdam, een fijn ouderwets restaurant met lekkere biefstuk, tong, salade en een frietje.’ BEAUTYPRODUCT ‘Alles van La Prairie, om mijn gezicht te reinigen en te verzorgen.’ STAD ‘Londen, daar lopen ze galant mee als je de weg vraagt – ook als je geen jong meisje bent.’ MODETIP ‘Lak de nagels van een ouder wordende hand donker; dat trekt de aandacht van je rimpels weg.’ ALTIJD IN DE KOELKAST ‘Flikken van pure chocola, die knapperen zo lekker als ze koud zijn: mijn guilty pleasure.’ FILM ‘A star is born met Lady Gaga; je ziet daarin een heel andere, pure, kant van haar.’…

SHOPPEN Bouguet Hüte Exclusieve hoedenontwerpen. ilikehats.de Hello-mode Twee Duitse fashiondesigners, Telsche Braren en Susanne Gröhnke, die kleding ontwerpen met moderne nonchalance, zoals ze het zelf noemen. hello-mode.de LUV Interior Hamburg Conceptstore voor woninginrichting en meubeldesign. luv-hamburg.com Warenhuis Alsterhaus Al meer dan honderd jaar in Hamburg gevestigd. Een warenhuis met zeven verdiepingen in de chique winkelstraat Neuer Wall. alsterhaus.de Levantehaus Hamburg Het mooiste winkelcentrum van Hamburg. Het gebouw stamt uit het begin van de twintigste eeuw en er zijn vooral kleinere winkels gevestigd. levantehaus.de MEER TOPSHOPLOCATIES Jungfernstieg Hier vind je een schat aan designermode. KaiserGalerie Winkelgalerij met exclusieve winkels, zoals Karl Lagerfeld, een van ’s werelds bekendste Hamburgers. Neuer Walle Flagstores van internationale merken. SALE! Hamburg kent vele grote winkelcentra waar alle bekende merken vertegenwoordigd zijn. Ben je op zoek naar…

Je bent komend jaar een vat vol dynamiet, meestal in positieve zin, want je geduld wordt in 2019 nu eens niet doorlopend op de proef gesteld. Het lijkt wel of er geen grenzen zijn aan je creativiteit; het zit er zelfs in dat je een cursus of studie oppakt waarmee je die onderbelichte talenten tot volle bloei brengt. Je hebt meer zelfvertrouwen dan ooit en dat is een prachtig instrument voor succes. Succes is er niet alleen als het om creativiteit en carrière gaat, maar ook in je privéleven. Wie zegt dat je na je veertigste geen nieuwe vrienden meer maakt? Je trekt als een magneet leuke mensen aan met wie je dierbare banden voor het leven smeedt. Als je al gelukkig bent met je partner, dan heb je grote…

Je intuïtie leidt je als een vorstin door 2019, Kreeft. Met je empathische vermogen en intelligentie schrijd je van glorie naar zege, van succes naar – wie weet – een grote prijs. Een lintje voor jaren goed werk of toch die zak geld uit de loterij? Vertrouw meer dan ooit op je onderbuikgevoel, al is het soms moeilijk aan anderen uit te leggen hoe je op basis van zo’n gevoel belangrijke keuzes maakt. Laat je niet afleiden en ga recht op je doel af, al voelen mensen in je omgeving zich daar aanvankelijk door beledigd of niet serieus genomen. Vooral in maart komt het geluk op je af. Je eigen bedrijf floreert, je schrijft een boek dat meteen wordt geaccepteerd door een uitgever, je huwelijk krijgt een enorme boost of…

Er staat heel wat te gebeuren in 2019. Op professioneel vlak is het tijd om toe te slaan. Pak die promotie of verander geheel van job. Begin een eigen zaak, doek ’m op, fuseer of gooi het allermaal over een totaal andere boeg. Je mag dan soms een twijfelaar zijn, dit jaar heb je je zaakjes goed onder controle en ben je trefzekerder dan ooit. De winter is voor jou de beste tijd om te oogsten wat je hebt gezaaid. Op liefdesgebied sta je er al eerder gekleurd op. Vanaf maart begint voor jou een bijzonder warme lente. Je vaste partner heeft een grote verrassing voor je in petto. Ben je single of weer aan het daten, dan kom je in de luxepositie dat je het – ja, laten we…

Op professioneel vlak wordt het een gouden jaar. Successen komen als het ware naar je toe deze zomer. Je krijgt de kansen waar je van droomt en als je die ook grijpt, kun je de top bereiken in jouw branche. Je krijgt ook van mensen van wie je het niet had verwacht, de gelegenheid je afzetgebied te vergroten en je kundigheid te bewijzen, iets waar je al heel lang op zat te azen. Je voelt je onder druk gezet, maar als je even de tanden op elkaar zet, ben je precies waar je graag wilt zijn. Volg je hart als je iets krijgt aangeboden waarvan je denkt dat het misschien te hoog is gegrepen. Vraag je af of je er gelukkig van zou worden als je ‘ja’ zou zeggen. Want…

BEZIG MET ‘De concerttournee Italian Opera Meets Jazz met Mike del Ferro en het Metropole-orkest. We spelen arrangementen van Napolitaanse liedjes zoals Funiculì, Funiculà tot aria’s uit de grote werken van Verdi en Puccini - eindelijk mag ik Vissi d’Arte zingen. We hebben ook een cd van dit project gemaakt.’ DROOM ‘Ik hou ontzettend van reizen - gelukkig, want anders zou ik gek worden met dit beroep. Het is een droom om mijn liefde voor muziek en reizen samen te brengen. Ik heb al een muzikale documentaire gemaakt rond eten en muziek, Nachtschade: Aubergine (6) en het idee om de wereld rond te reizen, mensen te ontmoeten en hun gerechten te leren maken, vind ik super. ’ INSPIRATIE ‘Er zijn drie dingen die me drijven: mijn onuitputtelijke nieuwsgierigheid, mijn drang…

‘Het was echt zo.’ Dat zeiden we later zo nu en dan als we het over ons eerste gesprek hadden: ‘Het was echt zo.’ In de beginjaren van onze vriendschap hadden we het er nooit over. Misschien dachten we dat we het hadden verzonnen. We waren elkaar weleens tegengekomen, maar kenden elkaar niet. Een gezamenlijke vriendin had gezegd dat het goed was als we eens zouden praten. Hij schreef verhalen en ik ook, de vriendin vond dat bijzonderder dan wijzelf, maar wie weet deed het ons goed als we eens samen over ons werk spraken. Als ik naar hem toe fiets vraag ik me af wat er over mijn verhalen te zeggen valt. Zelf vind ik ze goed, maar ik weet dat ze nog beter kunnen worden. Misschien weet hij…

Mijn moeder leeft nog, maar is ze al aan het vervagen, omdat ze niet meer weet dat ik haar gisteren gebeld heb? Dat ik in New York ben? Ze wist nog goed wie Cleo was, het stille meisje dat zo goed paste bij de stille jongen die haar zoon was, maar zo gaat dat, geloof ik. Herinneringen aan lang geleden houden langer stand dan die aan wat pas is gebeurd, wat misschien ook komt doordat wat er toen gebeurde meer invloed op een mens heeft dan wat er later allemaal aan de hand was. Weer denk ik aan afscheid. Ik hoor weleens dat het opeens snel kan gaan met het geheugen, met het verstand, dat mensen binnen een jaar helemaal vaag kunnen zijn. En ineens is het zover, ineens zal…

Later dat jaar zag ik de film Bonnie and Clyde, hoewel die boven de achttien was. Ik spijbelde, het was een herfstige dinsdagmiddag. Toen ik uit de bioscoop kwam wist ik dat ik even met niemand wilde praten, omdat ik zeer moest nadenken over wat ik gezien had en vooral over hoe Bonnie en Clyde elkaar aankijken vlak voordat ze met kogels doorzeefd worden. Dat aankijken duurt misschien een seconde en het is de mooiste seconde van de film, misschien ook wel het mooiste afscheid dat ik ooit meemaakte, hoewel er toen nog niet zo veel afscheid in mijn leven was, maar ik had het mensen zien doen natuurlijk en kon me er uiteraard wel een voorstelling van maken. Ze weten wat er gaat gebeuren, ze weten dat ze elkaar…

Het is op een van die herfstige novemberdagen in mijn geboortestad. Ik ben er inderdaad weer teruggekeerd, zoals vaker, zonder te weten wat ik precies zoek, ja, iets van het kind dat ik was: ik loop door het kleine park aan de rand van de oude stad, waar de Romeinse tijd nog zichtbaar is, met uitzicht over de rivier, de polder, de nieuwe stad die naar het noorden groeit. Ik merk altijd wanneer zich iets voor zal doen wat van de dag een andere dag maakt, chaos, ontregeling, kleine storingen ook. Dat het een voorspellende gave is, lijkt me wat veel gezegd. Als ik kon voorspellen wat er ging gebeuren, kon ik ook iets over de aard van de gebeurtenis zeggen, maar daar heb ik geen idee van. Er is…

Carol van Stading zie ik voor het eerst na een schoolfeest in februari 1970. Mevrouw Van Stading is ze dan nog. Ze vraagt of ik Christa heb gezien, ze zegt dat ze haar moeder is. Christa en ik zien elkaar niet vaak. Ze is even oud als ik, maar leidt een leven waar ik weinig te zoeken heb en doet dingen waar ik nog niet aan toe ben. Haar gymnasium ligt aan dezelfde weg als mijn school, een paar honderd meter en een heuvel verder. Haar vrienden zijn jongens met auto’s en zeilboten, jongens met ouders die buitenhuizen hebben, met vaders die zaken doen in verre landen. Als die jongens een ruimte betreden, zijn ze meteen tot in alle uithoeken aanwezig. Christa heeft daar niet eens behoefte aan. Ze gaat…

Wat me ruim veertig jaar later zo spijt is dat ik die momenten niet volledig opsloeg. Wat daar gebeurde, overkwam me, het was alsof er iets uit elkaar spatte en meteen weer bij elkaar kwam, een hoe dan ook niet te controleren beweging. Hoe lang waren we die zondagochtend bij elkaar? Een uur, misschien iets langer? Vlak na het middaguur ging ik weg, want ‘dadelijk komt de tuinman de deur van de garage maken, de scharnieren vervangen’. Dat ik me die scharnieren herinner. Dat ze dat zei, dat ze het woord langzaam uitsprak alsof het heel belangrijk was. Alleen met Anne-Fleur Dingeman was ik ver gegaan. Zij met mij vooral. Ik durfde het niet, bang alles verkeerd te doen. Ik kon niets bedenken wat ik niet verkeerd deed, ik had…

Het is in de week voor Pasen als ze over Bach begint. De les van elf uur was uitgevallen, wiskunde, waarvan ik absoluut geen verstand had of kon krijgen maar waarvan ik toch hield omdat de leraar vaak over cricket vertelde, een sport die hij gepassioneerd beoefende, en toen besloot ik de rest van de dag vrij te nemen, wat ik vaker deed en waarvoor ik minder bestraft werd dan andere leerlingen, omdat een van de conrectoren mij begreep. Zo zei hij het tenminste: ‘Ik begrijp je.’ En hij voegde eraan toe: ‘Jij hebt het nodig een beetje te lopen dromen.’ Zelf zag ik het niet helemaal zo, maar ik vond het een uitstekende benadering. Ik had haar vanuit een telefooncel gebeld. ‘Ik lig nog in bed.’ ‘Blijf alsjeblieft waar…

Kan ik ‘Carol’ zeggen tegen de vrouw in de rolstoel, daar in het park in november? ‘Dag Carol?’ Dat ik haar naam uitspreek, hoort in een andere tijd, toen we het niet voor mogelijk hielden dat we elkaar hier zouden terugzien. Ik weet trouwens niet of ze mij terugziet, ik zie haar terug. Ze keek me even aan zojuist, vluchtig, beetje geïrriteerd, maar vooral afwezig. Alleen haar voornaam lijkt me nu zo ongepast. Ik buig me naar haar toe: ‘Mevrouw Van Stading.’ ‘Ze weet het niet, hoor,’ zegt het meisje dat haar voortduwt. ‘Wat weet ze niet?’ ‘Dat ze zo heet. En natuurlijk ook niet wie u bent.’ Ze geeft me een hand. ‘Irene Weernink,’ zegt ze. ‘Daniël Timmer.’ ‘Aangenaam. U kent haar.’ ‘Van vroeger. Lang geleden.’ ‘Ze is al…

Mijn buurvrouw is verslaafd aan haar innerlijk. Ze is altijd wel ergens in therapie of volgt een cursus die een therapie overbodig zou moeten maken. In ieder gesprek dat ik met haar heb, zegt ze: ‘Ik ben er graag helemaal.’ Soms zegt ze het zelfs niet één keer. Het kan over van alles gaan: haar kinderen die net het huis uit zijn (‘lege-nestsyndroom’, voor een cursus hoe hiermee om te gaan reist ze naar de Zeeuwse kust), gasten te eten hebben, een mening geven wanneer die niet verwacht en op prijs gesteld wordt, Fins volksdansen, ‘gewoon lekker in de tuin bezig zijn’, van alles dus. Nu gaat het over een gebeurtenis waarvoor ik niet zo snel een naam heb. Ze heeft zich met nog een honderdtal mensen opgesloten in een…

Toen ik vijftien jaar geleden een gedeelte van mijn huis liet verbouwen, bracht ik de spullen die in dat gedeelte stonden naar een opslagruimte iets buiten de stad. Kort daarna stemde ik ’s ochtends af op de lokale televisiezender en ik zag dat het gebouw in brand stond, het werk van een teleurgestelde inbreker. De verslaggever zei dat de brandweer het pand gecontroleerd liet afbranden. Het was voor het eerst dat ik van zo’n gang van zaken hoorde spreken, gecontroleerd afbranden. In de ruimte die ik erin gehuurd had, stonden ongeveer tweeduizend langspeelplaten, een stuk of tien dozen met boeken, mappen met grafiek, een paar meubels en een kleine kist vol fotoalbums en documenten uit mijn school- en studententijd. Eerst mocht ik er niet bij, maar later mochten de betrokkenen…

Ieder jaar geef ik een dag of zes, verspreid over een paar weken, les op de Toneelacademie in Maastricht. Mijn opdracht is te praten over de opzet van een theatertekst, maar vooral te leren hoe een personage spreekt, wat vaak vooral neerkomt op een personage, iemand die er nog niet was, veel te laten zeggen door veel niet te zeggen. Het meeste is te horen in wat zich achter en tussen de woorden verbergt. We zijn lang bezig daar veel voorbeelden bij te bedenken. Het is mijn derde of vierde lesdag, op school is het stiller dan anders, het is een drijfnatte dag in februari. In de kantine heb ik naar Cleo in New York gebeld om haar te vragen of ik ergens in het voorjaar twee weken in haar…

HOHOHO! Leren ‘kerst’-tas. De opbrengst van de verkoop gaat naar Save the Children. Coccinelle, €180.…

Sigrid Kaag (1961) groeide op in Zeist. Haar vader was musicus, haar moeder onderwijzeres. Ze behaalde een bachelortitel in Midden-Oostenstudies aan de Amerikaanse universiteit in Caïro en een Master of Philosophy in Internationale betrekkingen aan de universiteit van Exeter. Ook doorliep ze het beroemde diplomatenklasje van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Vanaf 1994 werkte Sigrid Kaag, die zes talen vloeiend spreekt, in diverse functies voor de Verenigde Naties. Zo was ze tussen 2010 en 2013 assistent-secretaris-generaal van het VN-Ontwikkelingsprogramma UNDP en gaf ze van oktober 2013 tot september 2014 leiding aan de ontwapeningsmissie in Syrië. Van 2015 tot 2017 was ze onder-secretaris-generaal van de VN in Libanon. Sinds oktober 2017 is ze namens D66 minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking in het kabinet-Rutte III. Sigrid Kaag is getrouwd met de…

Mijn vader en ik zijn het plein op geslenterd naast de beroemde basiliek van Florence, de op drie na grootste van Europa. Gidsen bieden hun diensten aan, scooterjongens trakteren wild gesticulerende meisjes op ijsjes, de zon licht de witte tegels op die het enorme gebouw bedekken. Dit is de schoonheid van Italië, samengepakt op één druk stadsplein. Midden in de hectiek staat mijn vader stil. Hij kijkt om zich heen. Hij zucht. ‘Ze was hier zo gelukkig. In deze stad was het altijd…’ Dan schiet hij vol. Voor het eerst tijdens dit tripje. ‘Sorry.’ Natuurlijk hoeft hij geen sorry te zeggen. Maar mijn vader en ik zijn van die types die zich excuseren als ze huilen. Zelfs nu, het afgelopen jaar waarin we meer tranen plengden dan ooit, zijn we…

JOYCE BOEREN (56) DURFDE EINDELIJK EEN OOGLIDCORRECTIE AAN. ER GING EEN WERELD OPEN. ‘Als shopmanager bij Sandwich Fashion in Amsterdam wil ik er representatief en goed verzorgd uitzien. Dat heeft natuurlijk met kleding te maken, maar ook met de rest van mijn uiterlijk. Ik kom regelmatig bij de kapper en de schoonheidsspecialiste, ook bij de pedicure trouwens, omdat ik de hele dag sta. Maar één ding kon ik daarmee niet verhelpen: mijn vermoeide blik, doordat mijn oogleden steeds meer gingen overhangen. Als ik in de spiegel keek, dacht ik: ik lijk net Droef de hond. Dat mensen me bezorgd vroegen of ik soms niet lekker was wanneer ik me prima voelde, hielp ook niet echt. ‘IS DIT ALLES? VROEG IK NOG’ Ik wilde weer blij worden van de…

LICHTBLAUW & METALLIC CAN YOU FEEL A BRAND NEW DAY? ZILVER & WIT DANCING QUEEN GOUD & ROZEROOD…

In de collectie van Promiss voeren klassieke silhouetten de boventoon, waarbij voor de feestdagen een vleugje glamour niet ontbreekt. Dit maakt de items zowel draagbaar als gekleed. Voor die momenten dat je uit mag pakken, is de zwarte jurk met contrasterende witte strik een echte eyecatcher. Het smokingjasje, hier nonchalant om de schouders gedragen, is onderdeel van een klassiek zwart pak met wijde pijpen. Gecombineerd met de opvallend rode blouse met rushes en strik, maak je van dit pak een power suit bij uitstek. Ook het crèpe tuniekjurkje doet het op alle fronten goed. De soepelvallende, zwarte stof biedt draagcomfort en zorgt daarbij voor een vrouwelijke uitstraling. De zwart leren clutch maakt deze look compleet. Perfect voor een avondje uit. Als het extra feestelijk mag, kies je voor het tweedelige…

Toen graaf Hubert d’Ornano en zijn vrouw Isabelle in 1976 het Franse cosmeticahuis Sisley oprichtten, was phyto-cosmetologie – de helende en vitaliserende werking van planten - nog een onbekend fenomeen. Sisley heeft daar voorgoed verandering in gebracht. Sisley begon, in eigen laboratoria, producten te ontwikkelen op basis van hoogwaardige, natuurlijke plantenextracten en essentiële oliën. De rest is, zoals dat heet, beautygeschiedenis. Tegenwoordig worden Sisley-producten verkocht in ruim 95 landen. Voordat nieuwe producten op de markt komen, worden ze stuk voor stuk grondig getest op effectiviteit en veiligheid. En dat merk je. NIEUWE GENERATIE VROUWEN Wat het Franse cosmeticahuis daarnaast onderscheidt, is het familiekarakter. Sisley steunt voornamelijk op een dynastie van vrouwen. En wat voor vrouwen! Medeoprichter gravin Isabelle d’Ornano is, hoewel intussen op respectabele leeftijd, nog altijd de bron van…

Moeder ANNA MOSCH ‘MIJN MOEDER LIEP MET GEBALDE VUISTEN DOOR DE BEETHOVENSTRAAT’ ‘Ik heb mijn moeder weleens de cipier van mijn jeugd genoemd. Ze was een strenge, zenuwachtige vrouw, altijd gestrest, alsof ze op haar tenen moest lopen. Van het ene op het andere moment kon ze ontploffen en dan viel er weleens een klap, dus het was niet zo gek dat haar drie zonen zich het liefst terugtrokken in hun kamertjes, als een soort onderduikers in het eigen gezin. Wij draaiden daar muziek van The Rolling Stones, waar mijn ouders beslist niet van hielden; die waren meer van Richard Tauber en Kathleen Ferrier. Ach, ik begrijp mijn ouders nu zoveel beter dan toen ik jong was, maar dat hebben zij, tot mijn spijt, niet meer mogen meemaken. Ze hadden…

Van 13 december tot en met 1 januari kunnen we ons onderdompelen in de betoverende sprookjeswereld van Cinderella, uitgevoerd door Het Nationale Ballet in de choreografie van Christopher Wheeldon. Hij won de Prix Benois de la Danse, de ‘Oscar van de dans’, met zijn interpretatie van Cinderella, een verhaal vol magie en schoonheid. Sinds Meghan Markle het hart van prins Harry veroverde, viert de romantiek van de prins op het paard weer hoogtij. O, wat houden we ineens allemaal weer van ruisende baljurken en feestelijke bruiloften. Nu is Meghan niet echt het schoolvoorbeeld van een Assepoester, maar het heeft ontegenzeglijk iets van abracadabra dat de actrice uit Suits nu de meest gefotografeerde vrouw ter wereld is. Dat had ze, toen ze voor de advocatenserie werd gecast, niet durven dromen. En…

AARDPERENSOEP MET DOPERWTEN Voorgerecht voor 6 personen ■ 500 g aardperen ■ halve citroen ■ 1 l kippenbouillon ■ 400 g diepvries-doperwten ■ 15 g dragon ■ 20 g peterselie Garnering (naar keuze) ■ 3 el rodebessengelei ■ 3 el water ■ 4 el cranberry’s ■ 12 kastanjes, uit pot of vacuüm verpakt ■ 2 el boter ■ 2 el olijfolie Schil de aardperen en leg ze in koud water met een kneepje citroensap om te voorkomen dat ze verkleuren. Verwarm de bouillon in een grote pan, voeg de uitgelekte aardperen toe en breng de bouillon aan de kook. Draai het vuur laag en laat ze in circa vijfentwintig minuten heel gaar worden. Laat de nog bevroren doperwten in kokend water vier tot vijf minuten koken, giet ze af en…

Nieuwe abonnementen ☎ 088-550 02 50 (ma t/m vrij 9.00-21.00 uur) @ ga naar nouveau.nl/abonneren. Opzeggen Beëindigen van het abonnement kan tegen het einde van de eerste abonnementstermijn, door uiterlijk een maand voor verschijnen van het eerste nummer van de nieuwe abonnementstermijn bij Sanoma Media Netherlands BV op te zeggen. Na de eerste abonnementstermijn kan het abonnement met inachtneming van een opzegtermijn van een maand worden beëindigd. Bij restitutie van het reeds betaalde abonnementsgeld kunnen €3,50 administratiekosten in rekening worden gebracht. ☎ 088-550 02 50 (ma t/m vrij 9.00-21.00 uur). Nummers nabestellen Reeds verschenen nummers kunnen tot twee edities terug worden nabesteld via nouveau.nl/bestel of ☎ 088-550 02 50 (ma t/m vrij 9.00-21.00 uur). Klantenservice Voor vragen over betalingen, wijzigingen, welkomst-geschenken, artikelen en kortingspassen: ☎ 088-550 02 50 (ma t/m…

SHOPPEN Garde-robe Nationale Garderobe is het geesteskind van ontwerpster Nathalie Lachat, ook het talent achter het Belgische kledingmerk Magdalena. In haar boetiek verkoopt ze haar eigen collectie, maar ook andere merken zoals Monique van Heist, Bruuns Bazaar en Won Hundred. Zoals onze collega’s van het Belgische Feeling het omschrijven: een schatkamer aan betaalbare labels waar je niet iedereen in ziet. Nationalestraat 72, garde-robe-nationale.be Essentiel De nieuwe boetiek in de Huidevetterstraat opende dit voorjaa zijn deuren onder veel belangstelling van internationale pers. Het is de vierde vestiging in Antwerpen en nog steeds hebben we er geen genoeg van. Alleen al het eclectische interieur is een kijkje waard. Roze muren, gouden details en warmroze paskamers. De collectie is boho-chic; altijd rijk van kleur, vrouwelijk en met net dat beetje sparkle dat het…

Genieten, genieten, genieten… Het wordt een lekker zinnelijk en zinvol jaar voor Stier. Bezit en zekerheid zijn je deel in 2019 en dat is voor jou van groot belang. Niet omdat je zo hebzuchtig bent, maar omdat een plek voor jezelf en een zekere mate van veiligheid onontbeerlijk zijn voor je gemoedsrust. Het wordt voor alle aardetekens (Stier, Maagd en Steenbok) een jaar dat uit zijn voegen barst van de sociale activiteiten. Er liggen ook conflicten op de loer voor de gepassioneerde Stier, maar problemen worden in 2019 gemakkelijker opgelost dan je gewend bent. Maak dus pas op de plaats als dat droomhuis niet meteen lukt omdat je naasten het even niet ‘zien’. Geduld is een sterker wapen dan boosheid en Stieren kunnen lang wachten als dat nodig is. Je…

Als hartstochtelijk vuurteken loop je dit jaar meer dan eens te hard van stapel, maar alle frictie die daardoor kan ontstaan, wordt al snel in goede banen geleid. Je krijgt heel veel in de schoot geworden in 2019. Het is in veel opzichten een topjaar waarin je eindelijk weer eens aan jezelf toe komt. De soort rust waar je heel hard aan toe was na een jaar van jakkeren en redderen. Leuke dingen staan nu op de voorgrond, professioneel en privé. Eigenlijk kun je gerust stellen dat in 2019 the only way up is. Het nieuwe jaar begint al spetterend, met vrienden en geliefden om je heen en je grote liefde aan je zijde. Na het voorjaar moet je een beetje gaan oppassen dat je niet weer in een te…

Vanaf 9 november staat Jupiter, de grote weldoener, in Schorpioen. Dat betekent mooie kansen op het gebied van, onder meer, liefde en vriendschap. Je hebt het een beetje moeilijk met het in goede banen leiden van de vele dingen die je moet regelen. Er staat een verhuizing op het programma en het is zelfs heel goed mogelijk dat je emigreert. Daar komt, ook in emotioneel opzicht, meer bij kijken dan je misschien had gehoopt. Je probeert vaak je gevoeligheid weg te cijferen, maar als het erop aan komt, kun je al die emoties niet goed verwerken. 2018 heeft een zware wissel op je getrokken en je zult dan ook opgelucht ademhalen als je uiteindelijk gesetteld bent en je je realiseert dat de liefde én de liefste mee zijn gereisd. Halverwege…

Wat heb je verlangd naar de harmonie die dit jaar op zeker moment bijna vanzelfsprekend wordt. Alles went, dus waarom niet die positieve vibes van 2019. Je wordt bewonderd en daar voel je je behoorlijk door gevleid. Je groeit erdoor. In 2018 heb je je weleens een tikje onzichtbaar gevoeld, maar die tijd is voorbij. Onder invloed van Uranus en Jupiter ben je flexibeler dan anders en zet je niet meteen je hakken in het zand als iemand het niet met je eens is. Laat je fantasie de vrije loop en overtuig je ‘tegenstanders’ ervan dat jouw ideeën wel degelijk levensvatbaar zijn. Zo komen belangrijke projecten uiteindelijk toch nog van de grond. Niet alleen op de werkvloer, maar ook in de slaapkamer. Zat de klad er een beetje in? In…

JAN SLUIJTERS Jan Sluijters (1881-1957) was in zijn tijd dé portretschilder van Nederland. Maar over zijn jonge jaren, waarin hij experimenteerde met zo’n beetje alle –ismen van de avant-garde werd niet eerder een tentoonstelling georganiseerd. De tentoonstelling Jan Sluijters. De wilde jaren toont het werk van Jan Sluijters naast dat van de avant-gardisten die hem in Parijs inspireerden, zoals Kees van Dongen en Georges Braque en de Nederlandse modernisten als Piet Mondriaan en Leo Gestel wier werk hij op zijn beurt weer beïnvloedde. Raak geïnspireerd door Sluijters’ werk tijdens een rondleiding door de tentoonstelling met een professionele gids. En geniet daarna van een heerlijke en uitgebreide high tea van Maison van den Boer in de MuseumBrasserie! HETNOORDBRABANTSMUSEUM.NL Meld je vóór 4 januari aan via artifex.nu/nouveau.…

Natuurlijk nam ik vaak afscheid in mijn leven, van mensen, van situaties, van gewoontes misschien, van verwachtingen, van plannen, van vertrouwen dat ik had in iemand of iets, maar ik dacht er nooit over na, hooguit vluchtig. Dat is meteen een probleem dat ik met mijn manier van leven heb: ik ga te vluchtig met alles om, inclusief mezelf. Het is net alsof ik het als tijdverlies beschouw lang stil te staan bij wat me overkomt. Ik ben er niet bang voor, ik heb haast, nerveuze haast, en ik weet niet waarom. Ik begin een hekel aan mijn haast te krijgen, maar kan die niet stoppen. Dit is iets waarop ik mezelf betrap, op die haast, op de rust die ik me niet gun. De eerste keer was nog niet…

Cleo heeft niet veel boeken, niet meer, moet ik zeggen, want toen ze destijds wegging uit Nederland had ze er duizenden. Ik herinner me een van haar laatste dagen daar. We liepen door haar huis en ze zei dat morgenvroeg een jonge antiquaar de meeste boeken kwam ophalen. Uiteraard vroeg ik of ze dat erg vond, want dat vraag je dan. Ze antwoordde dat ze er geen problemen meer mee had sinds hij een paar dagen geleden een prijs noemde, een belachelijk lage prijs natuurlijk, maar ‘toen was het gebeurd. Toen waren ook die boeken een gebeurtenis geworden die ik achter me liet, een afgerond deel van mijn verleden. Moet je mij horen: mijn verleden.’ Ze was toen pas dertig, net als ik. We hadden nauwelijks een verleden en nu,…

Haar stem hoor ik eerder dan ik haar zie. Die stem is ineens een intense aanwezigheid. ‘Hé, DT!’ roept ze. Ik kom uit het lokaal waar ik zojuist mondeling Nederlands heb gedaan, het laatste in de reeks eindexamens. Ik ben klaar, over een paar dagen is de uitslag, maar ik weet zeker dat ik geslaagd ben, ik kan hier eindelijk weg. ‘Hé, DT!’ roept Christa van Stading. Ze staat aan het einde van de gang in de deuropening, tussen school en de buitenlucht, in het oogverblindende licht van de vroege namiddagzon. Ik zie alleen vaag haar silhouet, maar ik herken haar stem uit duizenden, die schorre, harde, heersende stem. Wat ze nu hier op school doet, weet ik niet. Ze zal op iemand wachten, een aanbidder, een van die vroeg…

Ik hoef alleen maar om me heen te kijken. Kijk, daar ben ik al, helemaal niet ver weg, ik loop vanuit het zonlicht de schaduw in. De jaren zestig zijn voorbij, de vorige eeuw is op snelheid aan het komen. Ben ik veel veranderd? Ja, ouder geworden, maar verder? Ik zit op het gymnasium, een befaamd door Jezuïeten geleid instituut. De school is gevestigd in een majestueus gebouw in de wijk waar ik woon, een van de grootste gebouwen van de stad. De wijk is grotendeels welvarend, rustig, schaduwrijk en grenst aan de polder. Tegenover de zijkant van de school staat een archeologisch museum. Ik zie mezelf van school naar huis lopen, altijd haastig, want ik wil het liefst alleen op mijn kamer zijn, muziek draaien uit een andere wereld…

De volgende dag denk ik nog steeds aan de moeder van Christa. Ik vraag mijn moeder of ze haar weleens ontmoet heeft. Zij is immers ook vaak op feestjes. Mijn vader niet, die haat dit soort bijeenkomsten, ‘vooral als ze gaan dansen’. ‘Carol?’ vraagt mijn moeder. Ik knik. Ik wist niet dat ze zo heette, maar die naam past wel bij haar. Ik ken die ook uit een song, O Carol, don’t let her steal your heart away. ‘Ja,’ zeg ik. ‘Zo heet ze, geloof ik.’ ‘Ja, soms. Ze is niet zo uithuizig, heb ik me laten vertellen. Ze is erg op zichzelf.’ Ik houd van mensen die erg op zichzelf zijn. ‘Ja,’ zeg ik. ‘Snap ik.’ ‘Ze heeft een dochter. Die moet je waarschijnlijk kennen.’ ‘Christa.’ ‘Ja, zo heet…

‘Mensen gaan nu eenmaal met elkaar om, ze kunnen niet anders,’ zei mijn moeder toen we pas verhuisd waren naar een nieuwbouwwijk – ik was vijf, bijna zes – en zij me aanspoorde buiten te gaan spelen, wat ik niet wilde omdat buiten veel te veel buiten was en ik er niemand kende en geen idee had wat ik dan moest spelen. Hiervoor woonden we op de bovenste etage van een statig huis aan een van de drukste straten van de stad. Ik was meestal binnen, ging wel naar een kleuterschool, maar daar raakte ik met niemand bevriend. Ik vond dat helemaal niet erg, met niemand bevriend raken, maar later, veel later, de tweede helft van mijn leven was al ruimschoots begonnen, is het me uitgelegd: omdat ik al zo…

Ik moet denken aan ‘de vlekken’ van de Britse schilder Francis Bacon. Daarmee begint bij hem altijd de gebeurtenis die het schilderij wordt. Toen kende ik dat werk nog niet of nauwelijks. Dat kwam pas later en ik bewonderde het. Ik las ooit een interview dat Marguerite Duras met hem had – haar werk bewonder ik overigens ook, althans veel ervan. Ze vraagt hem iets over die vlekken, inderdaad alsof ze er altijd het eerst zijn. Hij zegt dat het ‘de gebeurtenissen die me overkomen’ zijn. Hij zegt dat die ‘gebeuren door mij, door mijn zenuwstelsel dat gecreëerd is op het moment dat ik geconcipieerd ben’. Ik ken die vlekken, ze vertroebelen ineens een omstandigheid waarin ik verkeer, meestal een omstandigheid waarin ik me (even) goed voel. Die vlek is…

Op een feest spreek ik een vrouwelijke collega. Het is ruim twintig jaar geleden dat ik haar zag. Ik woonde toen nog in Arnhem en ergens in het begin van de jaren negentig voerde ik op de kunstacademie gesprekken over Het Maken, met schrijvers, beeldend kunstenaars, cineasten. Mijn openingsvraag was: hoe begin je met het maken van iets wat er nog niet was? Hoe denk je dan? Waar begint het te leven? En wat dan? Dat is ook het enige dat me werkelijk interesseert als ik gesprekken met kunstenaars lees of hoor. Van het gesprek met de collega herinner ik me weinig. Ik vond haar vriendelijk en zelfverzekerd, ze had lak aan wat mensen van haar verwachtten. Ik bleef haar nadien vaag volgen, niet dat ik veel van haar las,…

Soms daalt de schemering zo snel dat je ogen de kans niet krijgen eraan te wennen. De straat valt in grauwe vlekken uiteen. Ik tuur voor me uit of ik André Wijsmuller zie. Als hij verdwenen is, vind ik dat geen probleem. Ik heb zin om naar niemand te gaan, naar muziek te luisteren uit de jaren waarin de wegen van André en mij zich scheidden, jenever te drinken tot ik alleen maar goedmoedigheid voel. Ineens zie ik dat hij op de hoek van een zijstraat zwaait, hij heeft een donkerblauwe herenfiets aan zijn hand. ‘Die stond niet op slot,’ zegt hij als ik naar hem toe ben gelopen. ‘Dat is niet voor niets zo. Het enige wat niet toevallig is in het leven is het consequente gedrag van het…

IMAGINE Het Belgische duo achter juwelenmerk I.Ma.Gi.N komt naar Nederland. Hun sieraden zijn vrouwelijk, modern en ook nog eens betaalbaar. Prijzen vanaf €49, imaginjewels.com…

MUST H AV E Elk jaar kijken we weer uit naar de kerstafdeling van de Bijenkorf. Dit jaar brengt het warenhuis een grote, eigen collectie kerstballen. Kolibrie 8 cm, €11,95.…

Niets menselijks is koningin Máxima (47) vreemd. Ja, haar leven kent hoge pieken: geslaagde staatsbezoeken zoals dat aan Groot-Brittannië, en haar werk voor de VN dat enorm zijn vruchten afwerpt. Vijf succesvolle jaren als nieuwbakken koningin. Haar drie opgroeiende dochters, die steeds meer hun eigen weg vinden. Een man op wie ze, ook na zestien jaar huwelijk, stapeldol lijkt te zijn. Naast al die hoogtepunten zijn er soms diepe dalen. Dit jaar was dat het grote verlies van zusje Inés, die zichzelf op 6 juni op 33-jarige leeftijd het leven ontnam. Vorig jaar was het vader Jorge die op zijn 89ste bezweek aan leukemie. Waar haal je op zo’n moment kracht vandaan, als je zó in de spotlights staat als Máxima? FAMILY FIRST HAAR WERK HIELP MÁXIMA DE…

MAARTEN – DE LIEFDE VOOR DAISY ‘In het voorjaar van 2006 was ik op trainingskamp op Cyprus, toen ik via Hyves een vriendschapsverzoek kreeg van Daisy. Wel grappig: mijn kamergenoot Gijs kreeg precies zo’n vriendschapsverzoek. Behalve trainen, eten en slapen was er niet veel spannends te doen, dus we doken er allebei bovenop. En ja, ik wilde wel winnen. Daisy en ik hadden al snel intensief contact. Begin augustus spraken we af in Utrecht, waar zij pedagogiek studeerde. Het regende en ze was op de fiets, dus ze kwam aanzetten als een verzopen katje. In een knuffelige wollen trui, of misschien verzin ik die erbij. In elk geval had ik meteen iets van: ik moet haar troosten, voor haar zorgen. Ik weet nog dat we het hadden over het lot.…

‘Ik weet dat het vreemd klinkt, maar zo’n kraakhelder wit overhemd aantrekken, mooie manchetknopen erbij, klassieke zijden stropdas… Daar word ik al helemaal gelukkig van. Ik vóél me dan gewoon iemand anders worden. Ook vanbinnen. Er lijkt een last van me af te vallen. Ik voel me vrijer, losser, en tegelijkertijd gaat er een enorme stoot adrenaline door me heen. Francine de moeder, de vrouw, de vriendelijke collega die altijd alles zo fijn regelt, is heel ver weg. Voor haar in de plaats is Edouard gekomen, een type man dat ik voor mezelf omschrijf als een deugniet met een gouden hart. Charmant, sterk aanwezig, tikje mysterieus... Die man ben ik één avond in de maand. Dan vertrek ik met mijn weekendtas naar Utrecht, zogenaamd voor een gezellige meidenavond met mijn…

1 JE NATUURLIJKE VORM IS DE BASIS Weet je nog, de jaren negentig? We snoeiden en masse onze wenkbrauwen tot zo dun mogelijke streepjes. Het was jarenlang een trend om smalle lijntjes boven de ogen te hebben, beter was het nog om ze zelf te tekenen. Kate Moss, Pamela Anderson en Cindy Crawford, ze deden het allemaal. Gelukkig zijn we van deze ‘overplucking’-rage af en is ‘zo natuurlijk mogelijk’ de trend. En die zal nog jaren duren. 2 JE WENKBRAUWEN VERANDEREN Wenkbrauwen veranderen in de loop der jaren, zeker na je veertigste. Ze kunnen dunner worden, de haarkleur kan lichter worden, de stand kan veranderen, je gezichtshuid verslapt, vet- en botweefsel slinkt, waardoor wenkbrauwen kunnen gaan hangen en de tint van je huid verandert. Dat hoeft allemaal helemaal niet erg…

Het is wat met dat ouder worden. Soms lijkt het wel alsof de hele boel instort door die veranderende hormoonhuishouding. Dunner haar, meer rimpels, pijnlijke gewrichten en als je denkt dat je alles gehad hebt, wordt je libido ook nog minder. Over dat laatste wil ik het eens hebben. Veel seksuologen zijn van mening dat er op zich niet zo veel verandert. We moeten alleen wat meer tijd besteden aan elkaar en meer geduld hebben, omdat het allemaal iets minder vanzelf gaat. En dat we eventueel glijmiddel kunnen gebruiken om het allemaal soepeler te laten verlopen. Allemaal leuk en aardig, maar ik vind dat er wel degelijk wat verandert. Mij maak je niet wijs dat je met een beetje meer aaien en geduld hetzelfde kunt bereiken als voorheen. Documentairemaakster Ingeborg…

DARIA BOTÍN, dochter van Elisabeth d’Ornano, is met haar 26 jaar een van de jongste inspiratoren achter het Franse cosmeticahuis. In 2017 startte zij als Head of Creative Content. Wat is jouw rol in het bedrijf? ‘Ik ben Head of Creative Content en werk nauw samen met allerlei verschillende afdelingen: Online, Publiciteit en Marketing bijvoorbeeld. Ik heb deze afdeling zelf opgebouwd, omdat er vanuit alle landen dringend behoefte was aan meer content. Door alles in huis te produceren, kunnen we grip houden op het imago van ons merk én op de productiekosten.’ Wat vind je het leukst aan samenwerken met je familie? ‘Het is natuurlijk een voorrecht als je familie maar een appje van je verwijderd is of gewoon kantoor houdt aan de andere kant van de gang. Zakelijk gezien…

‘ANNIE HAD KWALITEITEN DIE IK GRAAG BIJ MIJN MOEDER HAD GEZIEN’ Jacques Klöters (Amsterdam, 1946 is cabaretier, programmamaker, schrijver en neerlandicus. Tijdens zijn studie Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam was hij (in 1967) een van de oprichters van de cabaretgroep Don Quishocking. Hij was leraar dramaturgie aan de Kleinkunstacademie in Amsterdam en tekstschrijver voor kleinkunstenaars, onder wie Jenny Arean en Karin Bloemen. Met anderen schreef hij de musicals De zoon van Louis Davids en Ja Zuster, Nee Zuster. Jacques is bekend van radio- en tvprogramma’s over kleinkunst, waaronder Andermans veren. Tegenwoordig presenteert hij op Radio 5 Nostalgia het programma De Sandwich, zondagochtend van tien tot twaalf. Hij schreef een aantal boeken, o.a. Bij ons in de Jordaan, Willem Wilmink, de causeur en Voorwaarts leven, achterwaarts begrijpen. Dit seizoen brengt…

KERST KLASSIEKER Wie wil er nou niet naar Het Wereld-kerstcircus met de feestdagen? De 34ste editie, traditioneel in Theater Carré van 20 december t/m 6 januari heeft originele clowns en meer bekroonde wereldacts dan ooit. wereldkerstcircus.nl NOSTALGIE Jacques Klöters, zie interview elders in deze uitgave, presenteert De Gouden Jaren, een muzikale reis door de jaren ’50, ’60 en ’70. Cor Bakker begeleidt liedjes van onder anderen Annie Schmidt, Eddy Christiani, Lou Bandy, Rob de Nijs en The Beatles die worden gezongen door Danny Overweg, Gert Wantenaar, Rebecca Lobry, Arie den Boer en Bastiaan Mulder. Een trip down memory lane. Te zien t/m april 2019. senf.nl DROMEN & OBSESSIE Die tote Stadt van Erich Korngold (1897-1957) uitgevoerd door de Nederlandse Reisopera is een hallucinerend liefdesdrama. Paul kan zijn overleden vrouw…

Prachtige muziek in Het Muziekgebouw aan het IJ door het bejubelde Franse kamerorkest Les Siècles. Onder leiding van dirigent Francois-Xavier Roth. Op 12 januari spelen zij twee geliefde symfonieën van Mozart en een stuk van de hedendaagse Duitse componist Helmut Lachenmann. Les Siècles wordt wel een van de meest opwindende authentieke orkesten ter wereld genoemd. Het orkest is inmiddels al overladen met prijzen, waaronder de prestigieuze Gramophone Award en de Edison Klassiek. De combinatie met dirigent François-Xavier Roth voegt nog extra een dimensie toe. De man die met de grootste orkesten op aarde werkte, van de Berliner Philharmoniker het Koninklijk Concertgebouworkest, is charismatisch en heeft de gave om een stuk te laten klinken zoals het ooit moet hebben geklonken bij de eerste uitvoering ervan. Bijzonder en onvergetelijk. Zo willen we…

‘Kom hier maar zitten, lieverd.’ Moederlijk wijst Kitty Leeser-Weers naar de antieke stoelen waarop we voor het interview gaan zitten. Een schaaltje met luxe roomboter-koekjes staat klaar, theekopjes ernaast. Kitty is vice-president van Gassan Diamonds in Amsterdam, het bedrijf dat ze leidt met haar man Benno, en inmiddels ook met twee kinderen en schoonkinderen. Kitty wilde graag ‘op de zaak’ beginnen met het gesprek, in de stijlkamer van Benno’s opa, de oprichter van Gassan. En dus zitten we aan een antieke tafel en kijken we uit op een grote klok die blinkt van het bladgoud. JONG MOEDER Kitty is een optimistische vrouw. De positieve instelling die ze van haar ouders meekreeg, helpt haar om met problemen om te gaan. ‘Schouders recht en dóórgaan, zeiden mijn vader en moeder al en…

HET NIEUWE SIERAAD IS EEN HORLOGE De tijd dat je een horloge alleen maar droeg om te zien hoe laat het was, is alweer een poos voorbij. Tegenwoordig draag je een horloge meer als een statement, als een teken van stijl en elegantie. Het leuke van een mooi horloge is bovendien dat het als sieraad een leven lang mee gaat. Daarom is investeren in een horloge zo’n goed idee. WARE LIEFDE Een horloge moet zijn als een ‘everlasting love’: in het begin ben je helemaal verliefd op het horloge en wil je het heel graag hebben. Heb je het horloge eenmaal in je bezit, dan ben je er uiterst voorzichtig mee en in de loop der jaren ga je het horloge steeds meer waarderen. Het blijkt ook bij alle modetrends…

Het wordt een succesvol jaar Tweelingen (net als voor de andere luchttekens Weegschaal en Waterman). Je stort je op een berg nieuwe dingen, begint misschien zelfs een tweede carrière of vindt verdieping in een hobby die toch al steeds meer uit de hand is gaan lopen. Laat het leven niet aan je voorbij gaan, want in 2019 dienen zich veel mooie kansen aan, maar soms komen die een beetje vermomd voorbij. Zorg dat je verder kijkt dan wat zich aan de oppervlakte afspeelt, je zult versteld staan. Je opgewekte humeur werkt als honing op een bij, het lijkt wel alsof je het middelpunt van je vriendenkring en je familie bent. Probeer nu eens niet overal de logica van te doorgronden voordat je in actie komt. Het past niet bij je…

Je bent het favoriete aardeteken dit jaar, Maagd. Het nieuwe jaar begint met een klap! Professioneel stijgt je marktwaarde aanzienlijk. Je krijgt een aantal fantastische kansen op het terrein van werk of passie. Je voelt je in 2019 een stuk vrijer en beter dan in 2018, dat vaak veel van je vergde zonder dat je er echt iets voor terugkreeg. 2019 trekt je als het ware uit je comfortzone en dat vind je niet eng, dat vind je opwindend. Je houdt intens van verandering en change is het sleutelwoord dit jaar. Je hebt alle reden om trots te zijn op je analytische vermogen en ziet als geen ander in een oogopslag hoe dingen in elkaar steken en vooral ook vaak, wat erachter zit. Geen wonder dat er dit jaar op…

2019 is een jaar vol liefde voor jou, Boogschutter. Een jaar ook waarin strijdbijlen worden begraven en nieuwe vrienden je omringen. Het hoogtepunt ligt op 9 november, als Jupiter in Schorpioen staat. Die aanwezigheid zal duidelijk merkbaar zijn in je leven. Het wordt een mooi jaar in veel opzichten, maar je zult ook worstelen om je eigen weg te kunnen gaan. In het belang van je dierbaren moet je misschien wat water bij de wijn doen als het gaat om verre reizen of grote beslissingen. Afscheid nemen valt je zwaar, maar tegelijkertijd verheug je je op een wereld waarin de verwondering weer centraal staat, waarin je weer gaat ontdekken. In de liefde zijn er zoete verleidingen voor je weggelegd. Een charmante persoon weet al helemaal hoe jouw hart te veroveren…

In maart (de 28ste) gaat Mercurius retrogade in Vissen en dat betekent dat er een periode aanbreekt waarin zaken worden bijgesteld. In jouw geval betekent het dat je in staat zult zijn om dingen vanuit een geheel nieuw perspectief te zien, of dingen te kijken door andermans ogen. En dat kan leiden door belangrijke inzichten. Maart is sowieso een supergelukkige maand voor je. Verstand en een positieve houding zorgen voor veel succes in 2019. Je stelt je dit jaar empathisch op en dat siert je enorm. Je zou zomaar een onderneming kunnen (door) starten, een tijdschrift kunnen restylen of het voortouw kunnen nemen bij het starten van een charitatieve instelling. Het lijkt erop dat alles wat je dit jaar serieus aanpakt een gouden randje krijgt. Een positief jaar op alle…

Inclusief: • Entree museum à €15. • Rondleiding van een uur met gids door de tentoonstelling. • High tea in de MuseumBrasserie door Maison van den Boer inclusief soep, assortiment mini-broodjes, macarons, mini-Bossche bol, vruchtencake, koffie/thee en vruchtensap. Data: 13 en 19 januari Rondleiding: 14.00-15.00 uur, High tea: 15.00-16.30 uur. • Prijs voor abonnees met Museumkaart: €25. • Prijs voor abonnees zonder Museumkaart: €35. • Prijs voor niet-abonnees met Museumkaart: €28. • Prijs voor niet-abonnees zonder Museumkaart: €38.…

Dan denk ik ineens aan afscheid. Moet ik afscheid gaan nemen van mijn moeder? Die vraag heb ik me nog nooit gesteld. Waarschijnlijk is het er een die automatisch ver weg van me bleef. Toen mijn vader overleed, gebeurde dat plotseling, werkelijk niemand had het verwacht, hijzelf ook niet. We hadden het natuurlijk wel over afscheid, mijn zusjes, mijn moeder en ik, en hun vrienden, maar dat was niet iets waarvoor we konden kiezen, het was alsof het een manier van doen was, zoals we met hem bezig waren, rond zijn bed stonden, verbijsterd omdat alles zo snel ging. Het afscheid overkwam ons, hij had er geen woorden meer voor. Ik vroeg me af wat er zou veranderen in mijn leven als hij er niet meer was. Weinig, leek me,…

Eén foto is op een zomerse dag bij ons in de achtertuin gemaakt, waarschijnlijk door mijn vader, hoewel die zelden fotografeerde: ‘Daar ben ik toch veel te onhandig voor, mensen.’ Het is een kleine tuin achter een klein huis waar we een paar jaar gewoond hebben, een huis in een nieuwbouwwijk, aan de rand van de stad. Het zal 1967 zijn, ik word die winter vijftien, zij ook, mijn ouders zijn halverwege de veertig. Het is een zwart-wit foto, maar toch zie ik de kleur van het gras, zó groen, zo vol ook, dik lekker gras. Als het geregend had ging ik daar staan om het te ruiken, misschien wel een paar minuten achter elkaar. We staan aan het einde van de tuin, achter ons zie je de schutting van…

Ik houd van namiddagen, van het licht op dat tijdstip van de dag, ongeacht het seizoen. Er is iets aan de hand met dat licht, ik weet niet wat het is, het haalt de onrust uit me weg. Tegen een uur of vijf zet ik Stabat Mater van Pergolesi op, schenk een glas ijskoude wodka in en maak wat aantekeningen in mijn dagboek. Meestal zijn het notities over waaraan ik die dag heb gewerkt, een roman, een toneelstuk, soms een kort verhaal. Ze gaan over problemen en oplossingen. De jongen en het meisje daar voor die school waarmee ze klaar zijn, laat ik daar, in hun dagen van toen, in de stad Nijmegen waaruit ik lang geleden vertrok. Ik denk weer aan mijn vader, die in 2008 zo plotseling overleed.…

Ik raak het aan met de top van mijn wijsvinger, voorzichtig. ‘Je wilt alles van me weten?’ vraagt ze. ‘Vanaf nu wil je alles van me weten?’ Ik weet niet wat dat is: vanaf nu. Ik loop bij haar vandaan om een slok water te nemen uit het glas dat op een lage tafel in de hoek staat. Ze zit op de vensterbank. Het zonlicht dat in de kamer schijnt is fel. Ik kan haar gezicht niet zien, het litteken voel ik nog in mijn wijsvinger. Het is nog lente, maar net zomer. Het groen in de bomen in de tuin achter haar is het groen waarmee we het een tijdje gaan doen. Ze zegt: ‘Ik zat op een schommel in de kleine speeltuin hier vlakbij. Je weet toch dat…

Na de eerste keer zei Carol dat ze zich moest schamen. Ik vroeg waarom, en dat vroeg ik omdat ik haar echt niet begreep. Ze lachte verlegen en haar verlegenheid ontroerde me. ‘Niet denken dat ik makkelijk ben, dat altijd alles zo gaat,’ zei ze. ‘Niet denken alsjeblieft.’ Dat dacht ik helemaal niet, ik wist niet eens wat ik dacht, misschien dacht ik wel helemaal niets, voor zover dat kon. Makkelijk? Hoezo makkelijk? Ik vond niets makkelijk aan haar, aan ons, aan haar en mij hier in de logeerkamer (‘Laten we naar de logeerkamer gaan’) van haar huis, dat ik groot en alarmerend om ons heen voelde – ergens in dit huis was ook de kamer van Christa, die op dat moment met haar hockeyteam uit speelde. ‘Kom je zondagochtend…

Carol komt me soms van school halen. Ze staat niet voor de uitgang te wachten, maar in een volgende straat. Er hoeft niet over ons gepraat te worden. Haar man is meestal niet thuis vanwege zijn verpakkingsmateriaal en ze weet wanneer Christa er niet is. Christa logeert vaak bij vriendinnen, vooral als de ouders van die vriendinnen in het buitenland zijn. ‘Laten we alsjeblieft geen haast hebben,’ zegt ze als we het huis binnengaan. En ze voegde er eens aan toe: ‘Ik wil zo graag dat het de normaalste zaak van de wereld is dat je hier bent. We moeten net doen alsof je hier altijd blijft.’ ‘En je man dan. Jézus, je man.’ ‘Misschien moet ik eens tegen mijn man zeggen dat we een vergissing zijn. Dat is niet…

‘Hij zou pas overmorgen thuiskomen. Overmorgen!’ zegt Carol, die nog steeds uit het raam kijkt, alsof ze door lang te kijken naar wat ze ziet, daar iets aan kan veranderen. De vlek is al verdwenen. Ik weet dat het voorbij is, alles hier, ik moet zo snel mogelijk weg. Daarmee begint de verandering, met zo snel mogelijk weg moeten. Niet eens uit angst of lafheid, maar omdat je ergens niet meer hóórt. Carol legt een hand op mijn schouder: ‘Je komt voor Christa. Je weet niet dat ze niet thuis is. Ik wil je iets laten zien. Ja wat?’ Ze ziet er anders uit dan ik haar ken, ineens lijkt ze op iemand die gewend is haar leven te organiseren en daarbij vooral op haar intuïtie vertrouwt. ‘Ja, dat schilderij…

André Wijsmuller zat een klas hoger en hoorde bij de populaire jongens van de school. Hij was sociaal handig, op een interessante manier arrogant en haalde ogenschijnlijk als vanzelf voortdurend hoge cijfers. Er waren van die jongens die alles mee hadden. Die arrogantie beschouwde ik niet als winst, maar hij wist tenminste hoe hij zich moest manifesteren, wat je van mij niet kon zeggen. Ik was een jongen die een houding zocht, wat ik lastig maar niet erg vond. Zijn vader was een befaamde advocaat, wiens naam wel een paar keer per week in de kranten opdook. Vandaag de dag zou hij waarschijnlijk ook in het nationale amusementsaanbod hebben gezeten waarin de meeste advocaten van aanzien geroutineerd en kwispelend hun opwachting maken. Wie hem zag lopen, met zijn grote rode…

Christa van Stading belt op het einde van een ochtend. Ze noemt haar naam niet, ze zegt: ‘Ik ben bij mijn moeder. Een meisje hier geeft me je kaartje. Ik ben verbaasd.’ ‘Verbaasd?’ Ik zeg niets over haar stem die ik na al die tijd hoor, haar stem die Wat ga je van je leven maken? vroeg, het laatste wat ze tegen me zei. ‘En nieuwsgierig, eerlijk gezegd.’ ‘Naar mij?’ ‘Waarom je me dat kaartje laat geven. Dat meisje zegt dat je zanger bent geworden.’ ‘Zanger? Nee, schrijver.’ ‘Ze had zanger begrepen. Ze had nog gezegd dat ze je niet kende.’ ‘Je bent even terug?’ ‘Ik zeg dat ik bij mijn moeder ben.’ ‘Ik zag haar laatst.’ ‘Je gaf dat meisje je kaartje. Zeg DT, waar hebben we het nu…

Christa van Stading had ik meteen herkend. Ze is nauwelijks veranderd. Ik moet dit waarschijnlijk niet tegen haar zeggen, omdat ze het een slappe dooddoener vindt, maar het is zo. Ja, ze is alleen grijs geworden, tegen het witte aan, maar haar gezicht is jong gebleven. De grimmige, trotse vrolijkheid is eruit verdwenen, maar misschien heeft niet alleen de tijd daarvoor gezorgd. Ik zeg toch dat ze er goed uitziet. We hebben elkaar een hand gegeven. ‘Ik leef gezond, DT, ik leef werkelijk ontzettend gezond. Ik heb een huis dat uitziet op een baai waar bijna nooit iemand is. Ik zie nauwelijks mensen. Daarvan blijf je hoe dan ook gezond. Ik werk alleen in de ochtenden. Je vraagt je af wat ik doe. Ik ontwerp kaarten voor de toeristen, soort…