Wolfgang Josten stapt op de treinrails en kijkt over zijn schouder. Niet voor naderende wagons. Daar loopt hij juist naartoe, ze staan verderop rijendik geparkeerd over zes spoorlijnen in een uithoek van het Amsterdamse industriegebied Westpoort. Hij wijst naar een gebouwtje: ‘In de gaten houden. Daar drinken spoorwegmedewerkers koffie. Op zondag zijn ze er meestal niet, daarom is dit mijn vaste treinendagje,’ glimlacht de doorgewinterde graffitifotograaf. Hij passeert wagons vol verfcreaties in allerlei toestanden: vers, versleten, f lets of vooral vaag. Josten wuift ze weg: ‘Deze heb ik allemaal al.’ Niet gek ook, als je twintig jaar lang, elke dag van de week, illegale graffiti achterna jaagt in Amsterdam en omstreken.
Op deze herfstige zondag, toevallig op zijn 68ste verjaardag, maakt hij een allerlaatste ronde. Binnenkort verhuist hij naar een…
