Aan het begin van het millennium waren muziekpodcasts nog iets bijzonders, haast underground, een soort geluidsversie van de aloude zine, waarin fans ongestoord en zonder lastige redacteuren eindeloos konden delibereren over hun hobby en helden, een audiovervolg op de blog. De podcast was de vrije ruimte die de internetideologen ons ooit hadden beloofd; iedereen kon het doen, op een zolderkamertje, met een microfoon en wat software. Ongebruikelijke playlists, tributes, een duik in een undergroundscene, alles kon.
Het kan nog steeds, maar sinds pakweg 2005 zagen platenlabels, radiozenders, kranten en tijdschriften dat de podcast een uitgekiende manier is om een groter publiek te bereiken. Ze gooiden gepraat, interviews en hitgevoelige liedjes in de mix, die interesse moeten opwekken en de verkoop van een product (een song, een artiest, een tijdschrift) moeten…