Inhoudsopgave van Editie 41 - 2025 - Nieuwe Revu

Hoewel het geen nieuwe term is, wordt dit verhit rakende verkiezingsseizoen (we hebben tegenwoordig om de twee jaar een nationaal kampioenschap hoogpolariseren) de term ‘normaliseren’ genormaliseerd. Zo veelvuldig, dat je daaraan onbewust onmiddellijk de term ‘extreemrechts’ koppelt. Wat ooit politiek rechts heette te zijn, wordt nu radicaal-rechts genoemd. Als het conservatief-rechts is, wordt het weggezet als ondermijnend voor de democratie. Als rechts niet links genoeg is, noemen we het extreemrechts. Zo simpel is het, want wat simpel wordt gemaakt, blijft het makkelijkst plakken. Wie of wat precies voor die vermeende normalisering zou zorgen, blijft echter altijd vaag. De aantijging wordt namelijk steevast als voldongen conclusie geponeerd. Argumenten zijn immers overbodig zodra een verwijt geen vertrekpunt is voor debat, maar een eindstation. In een wereld van snelle soundbites hebben verdachtmakingen een…

1. Als kind woonde ik met mijn moeder in een klein flatje in Geleen. We hadden enkele jaren een huisdier: Pietje. Pietje was een parkiet. Hij zat in een kooitje, wat ik inmiddels heel zielig vind, en wat het lot is van vele parkieten. Net als bij een goudvis is bij een parkiet het scala aan emotionele banden die je met ze kunt opbouwen redelijk beperkt, en toch was ik ontroostbaar toen Pietje op een dag het leven liet. Op een of andere manier heb ik dat altijd onthouden als het bewijs dat ik geen huisdieren moet hebben, omdat ik me daar veel te veel aan hecht. Daarom heb ik sinds Pietje geen huisdier gehad. Terwijl mijn liefde voor dieren en dan helemaal voor honden altijd heel groot is geweest.…

TULSA KING – Sylvester Stallone mag Taylor Sheridan wel dankbaar zijn. De tv-schrijver heeft de actieheld op leeftijd met Tulsa King een laatste glorierol toebedacht. En nu Sheridan Yellowstone heeft afgerond, lijkt Tulsa King de show te zijn waar hij de meeste tijd in stopt. Aan het einde van seizoen twee leek gangsterbaas Dwight ‘The General’ Manfredi (Stallone) zijn zaakjes goed voor elkaar te hebben. Zijn weedhandel was legitiem geworden en hij had zijn belangrijkste belagers op afstand weten te houden. Helaas (voor hem, niet voor ons) komt de nieuwe dreiging uit een heel andere hoek. Een FBI-agent die nog een appeltje met Dwight te schillen heeft (Kevin Pollak) dwingt hem informant te worden. En de overname van een whiskydistilleerderij wordt problematisch wanneer een concurrent gewelddadig wordt. Net als in…

De carrière van dit etterbakje was toch eigenlijk al ingestort? In de driedelige docuserie Jorik legde de rapper vorig jaar uit hoe hij omging met roem, drugsgebruik en de mishandeling van zijn ex-vriendin Jaimie Vaes. In de nieuwe docu Geen rem probeert hij uiteen te zetten hoe je je leven en carrière weer opbouwt na een jarenlange storm aan negatieve publiciteit. Kleine lijkt zijn rebelse gedrag te hebben afgekeken van Amerikaanse rappers die in het verleden niet vies waren van een scheldpartij of mishandeling hier en daar, maar in Nederland is daar minder ruimte voor. Het past simpelweg niet in onze cultuur om ongemanierde branieschoppers te verheerlijken. In de veelbesproken rechtszaak tussen Kleine en zijn exvriendin werd niet alleen het auto-incident, waarbij Jaimie met haar hoofd tussen een deur werd…

Je bent bezig met de laatste restjes van je voorstelling Vrijdag doemsdag, die wordt bejubeld als ‘geniaal grappig’ en ‘waanzinnig vermakelijk’. Was dat een opluchting? ‘Ja, best wel. Achteraf beredeneerd was ik in de periode voor de première, tijdens het schrijven en maken en try-outen, toch lichtelijk gespannen, ook omdat het mijn eerste solovoorstelling was. Ik legde een ei, wat ik voor het eerst helemaal alleen deed. Wat als dat niet goed zou vallen? Dan moest ik daarna nog honderden avonden op de proppen komen met iets wat de mensen helemaal niet zo leuk vonden. Als je dat dan ook nog in je eentje moet doen, dan krijg je het volgens mij echt zwaar.’ Je sleept je publiek in je show mee in een ‘absurd realistisch universum’, waarin jij na…

Het was dinsdag 23 september 2025 en er kwamen twee van moord verdachte Zizianen de rechtszaal in Fairfield, Californië binnen. Rechter Healy waarschuwde transpersonen Alexander Leatham en Suri Dao dat ze zich moesten gedragen, anders zouden ze direct terug naar de gevangenis worden gestuurd. De boodschap leek even over te komen, maar Leatham schreeuwde volgens een aanwezige ‘als een soort mantra’ de zin die ze vaker schreeuwt: ‘Where have all the good men gone and where are all the gods!’ Het deed het imago van de Zizianen geen goed en de vrees is dat dit de komende maanden alleen maar erger wordt. Rechts zal de transgenderhaat nog eens extra aanwakkeren, maar daar was Leatham niet mee bezig toen ze met haar handen achter haar rug vastgebonden voor de zoveelste keer…

ROOFMAN – Jeffrey Manchester heeft als beroepscrimineel een zwakte: te veel empathie met zijn slachtoffers. Wanneer hij een stel medewerkers van McDonald’s in de koelcel opsluit, geeft hij eentje zijn jas mee, want het is best fris binnen. Dat gezegd: Jeff is goed in wat hij doet. Hij berooft winkels door via de daken binnen te dringen en krijgt zo de bijnaam Roofman. Zo’n handige jongen houd je niet lang achter de tralies. Eenmaal veroordeeld ontsnapt Manchester en houdt zich schuil in de opslag van een grote speelgoedwinkel. Na verloop van tijd begint hij zich te bemoeien met de dagelijkse gang van zaken en groeit hij uit tot een gewaardeerde medewerker. Maar wel eentje waar nog steeds door de FBI jacht op wordt gemaakt. Channing Tatum, van nature een mix…

Beste Evert Santegoeds, Toen de 20-jarige prinses Alexia op Prinsjesdag samen met zanger Antoon vlakbij een vol terras in zijn Range Rover stapte (zoals hij zelf zou zingen: Beetje van mij), had ze, neem ik aan, verwacht dat daar foto’s van zouden worden gemaakt. Ze had alleen niet gedacht dat die foto’s zouden opduiken op de cover van een weekblad. We hebben in Nederland immers een ‘mediacode’: een afspraak tussen de Rijksvoorlichtingsdienst en de media over de privacy van de leden van het Koninklijk Huis. Jij zette die foto op de cover van Privé. Want jij houdt je als een van de weinigen niet aan die code, en daarvoor verdien je alle lof. De werkelijk ondraaglijk kruiperige manier waarop we in Nederland het Koninklijk Huis tegemoet treden, degradeert ons tot…

Mijn tante An was zo’n ouderwetse non, in habijt. Een pinguïn in een Franse kloostertuin. Ze stierf afgelopen maand, precies op haar 96ste verjaardag. Alsof ze een eigen afspraak met de tijd had. Tante An leek sprekend op wijlen mijn moeder, haar één jaar jongere zus. Dat maakte elk bezoek tot iets onwerkelijks. Alsof je een parallel universum binnenstapte, waarin de dood zich bedacht had en mama plots weer aan tafel zat, dit keer in een habijt. Dezelfde frêle bouw, dezelfde stem en ook die lichte hoofdknik als ze lachte. Het was een verwarring waarvoor geen woord bestaat: troost en pijn tegelijk. Alsof de hemel voor heel even in de Elzas lag, tussen de wijnvelden en de stilte uit de regels van Benedictus. Je zou denken dat tante An een…

De Russisch-orthodoxe kerk speelt een belangrijke rol in de heerschappij van Vladimir Poetin. Patriarch Kirill zegent aan de lopende band Russische soldaten en noemt de oorlog tegen Oekraïne ‘een heilige missie ter verdediging van het vaderland’. Hoe belangrijk is de Russisch-orthodoxe kerk voor het voortbestaan van het bewind van Vladimir Poetin? En hoe gelovig is hij zelf ? Op de vraag tijdens een persconferentie in 2024 of hij gelooft dat het einde van de ‘speciale militaire operatie’ in 2025 zal zijn, antwoordde de Russische leider: ‘Ik geloof in God. En God is met ons.’ Tijdens de viering van de ‘dag van de beschermer van het vaderland’ op 23 februari 2025 zegt hij: ‘We vechten voor ons vaderland en zullen alles doen wat we kunnen. Ik weet dat jullie, en degenen…

ONE TO ONE: JOHN & YOKO – Nóg een John Lennon-film: waren daar niet genoeg van? Ja en nee. Het leven van de opstandige Beatle is al vaak binnenstebuiten gekeerd, maar toch is de bioscoopfilm One to One een waardige toevoeging. En dat heeft alles te maken met de manier waarop regisseur Kevin McDonald het archiefmateriaal presenteert. De docu behandelt het eerste ‘vrije’ jaar van John na het uiteenvallen van de Beatles, 1971/1972. En boy, wat was ie opgelucht. Hij en Yoko verhuisden naar New York waar ze betrokken raakten bij de organisatie van een benefietconcert dat uiteindelijk zijn laatste liveoptreden zou worden. Die opnamen vormen een knallende apotheose, maar de aanloop ernaartoe is net zo boeiend. Via een slimme mix van archiefbeelden en een reconstructie van de f lat…

Er staat een rij voor de f lessenautomaat. Een emballagefile. Oude mensen met drie f lessen in hun armen mopperen op de vrouw die vooraan staat. Ze is omringd door vijf vuilniszakken vol plastic en blik. Ze staat letterlijk in het statiegeld. ‘Hoe kom je aan al die klote f lessen?’ vraagt een man die eruitziet alsof hij zijn haar elke ochtend in frituurvet doopt. Zo’n man die altijd vindt dat iets ‘vroeger beter’ was, zonder ooit te zeggen wat dan precies. ‘Ik verzamel deze flessen op straat, meneer. En natuurlijk had ik ook liever op een andere manier mijn geld verdiend. Ik ben afgestudeerd en wel, maar het leven kan raar lopen,’ zegt de vrouw kalm. Te kalm. Alsof ze deze scène al honderden keren heeft meegemaakt, met alleen…