Taal is een prachtig vervoermiddel voor ideeën en gedachten. Toch? Nou, mooi niet. Het is 2017. Han van Krieken wandelt over de wintermarkt van de universiteit, waar hij rector magnificus is. Achter een van de kraampjes staat een medewerkster. Zij verkoopt gipsen torso’s en tasjes van bont. Han, geïnteresseerd, vraagt iets. Dat had hij, volgens de onderzoekscommissie die later over zijn woorden zou oordelen, beter niet kunnen doen. Door haar aan te spreken, had Han namelijk ‘een risico genomen’.
Want wat gebeurde er? Welnu, anderhalf jaar later dient de vrouw een officiële klacht in tegen Han. Wegens seksuele intimidatie. Onderzoek volgt. Door een speciale commissie, want zo gaan die dingen. Han krijgt een officiële, niet-publieke waarschuwing. Hij snapt er niets van, want zijn woorden waren helemaal niet ‘seksueel intimiderend’ bedoeld.…
